Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

Land of Confusion

Οι χθεσινές τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες, έρχονται να επιβεβαιώσουν με τρόπο απόλυτα δηλωτικό και αναπόδραστο, ότι ζούμε σε μία νέα κατάσταση. Μία κατάσταση που μας αναγκάζει να παραδεχτούμε ίσως και πράγματα που δεν μας αρέσουν ή κάποιοι εξ ημών, αρνούνταν πεισματικά να παραδεχτούν όλη την προηγούμενη περίοδο (και οι οποίοι μιλούσαν με μεγάλη αφέλεια για ανθρώπους που έρχονται και λιάζονται στις πλατείες ή μπορούν να λύσουν το δημογραφικό).

Η επίκληση του ανθρωπισμού (που πράγματι αποτελεί μία από τις υπέρτατες αρετές!) φαίνεται πως εξαντλείται όταν κανείς συγκρούεται με την σκληρή πραγματικότητα: εχθές οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις εγκατέλειψαν την Ειδομένη, υπό το φόβο γενικευμένης βίας από τους ανθρώπους που βρίσκονται συνωστισμένοι (και πλέον ολωσδιόλου αφημένοι) στα σύνορα. Να που φθάσαμε (πολύ γρήγορα) στο σημείο που δεν επαρκεί η συγκέντρωση τροφίμων και η επίδειξη αλληλεγγύης. Να που για μία ακόμη φορά βρισκόμαστε να κοιτάζουμε σχεδόν έκπληκτοι, το πόσο λάθος υπολογίσαμε τα πράγματα και πόσο στριμωγμένοι καταλήγουμε από τις απρονοησίες και τους χειρισμούς μας. Να που πλέον στις ήδη διαταραγμένες κοινωνικές μας ισορροπίες, στην ήδη μεγάλη εσωτερική ανθρωπιστική κρίση που αντιμετωπίζουμε, καταφέραμε (όχι μόνοι μας, αλλά και με τεράστια δική μας ευθύνη) να εγκλωβίσουμε και άλλους ανθρώπους που συρρέουν κατά χιλιάδες.

Όσο κι αν μας εμπνέει και γοητεύει, όσο κι αν κολακεύει τα πιο προοδευτικά μας αντανακλαστικά, η πολιτική των ανοικτών συνόρων αποδεικνύεται κόλαφος. Πρώτον, διότι οι κοινωνίες μας εμφανίζονται εντελώς ανέτοιμες να διαχειριστούν τις ροές (είτε λόγω δομικών/συστημικών αδυναμιών τους, είτε γιατί η ένταση των ροών αυτών υπερβαίνει τις αντοχές τους) και δεύτερον, διότι η ομαλή εισαγωγή και ένταξη ανθρώπων με τόσο διαφορετικά κοινωνικά χαρακτηριστικά οδηγεί σχεδόν αυτόματα (είτε το θέλουμε, είτε όχι) σε γκετοποίησή τους και εντέλει υποθάλπει ακραίες εκφράσεις φανατισμού και μίσους (ένθεν κακείθεν).

Ο κόσμος μας γίνεται ολοένα και πιο σκοτεινός. Και η απόδοση ευθυνών (φταίνε οι δυτικοί αποικιοκράτες, φταίει ο καπιταλισμός ως σύστημα, φταίνε οι λέσχες, τα κλαμπς και η διεθνής συνωμοσία) μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο φιλολογικής συζήτησης, αλλά δεν λύνει από μόνη της το πρόβλημα.

Και δυστυχώς, εν τω μέσω αυτής της νέας αναδυόμενης πραγματικότητας, εν τω μέσω αυτού του ανταριασμένου ωκεανού προβλημάτων, το δικό μας καράβι αρμενίζει ακυβέρνητο, χωρίς πυξίδα ή στοιχειώδεις ικανότητες πλοήγησης και με όλους εμάς να ερίζουμε πάνω στο σαθρό σκαρί του και να επιδιδόμαστε σε ασκήσεις ιδεολογικού συμπλεγματισμού.

5 σχόλια :

  1. Τώρα να σου πω ότι έχεις άδικο; θα είναι ψέματα και δεν το θέλω!
    Πού τους θυμήθηκες τους Genesis και το Land of Confusion? Ταιριάζει γάντι!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ταιριάζει, δυστυχώς. Μπερδεμένοι τόποι, μπερδεμένοι άνθρωποι, μπερδεμένη πραγματικότητα, μπερδεμένες ζωές και επιλογές.

      Την καλημέρα μου, Ραπουνζέλ!

      Διαγραφή
  2. Η τελευταία σου παράγραφος τα λέει όλα... Και το καράβι αρμενίζει και δε ξέρουμε και που μας πάει και να δούμε και τι άλλο θα βγει μπροστά μας...
    Τα φιλιά μου Πτηνούλι ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ετοιμάσου τώρα για μία επίθεση επαγγελματιών "αντιρατσιστών". Ανοίξτε τα σύνορα, φονιάδες των λαών, ελεύθερη πρόσβαση για όλους, ιθαγένεια σε όλους τους μετανάστες, κάτω το κεφάλαιο, είστε ισλαμοφοβικοί κ.λπ κ.λπ κ.λπ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλαμιά στον Κάμπο25 Μαρ 2016, 12:45:00 μ.μ.

    Γράφεις :"Να που για μία ακόμη φορά βρισκόμαστε να κοιτάζουμε σχεδόν έκπληκτοι, το πόσο λάθος υπολογίσαμε τα πράγματα και πόσο στριμωγμένοι καταλήγουμε από τις απρονοησίες και τους χειρισμούς μας". Το θέμα είναι ότι δεν αποφασίσαμε όλοι μαζί ούτε κάναμε όλοι μαζί λάθος υπολογισμούς και ανοησίες.
    ΄Οσοι από εμάς υποστήριζαν τα αντίθετα ή υποδεικνύαμε τα λάθη και τους κινδύνους υποστήκαμε βρισιές, λοιδωρίες, βία, ασύστολες και χυδαίες επιθέσεις. Που συνεχίζονται ακόμη και τώρα.
    Το δυστύχημα είναι όμως ότι τις συνέπειες θα τις πληρώσουμε στο μέλλον -μάλλον ήδη τις πληρώνουμε- ΟΛΟΙ και δεν θα τις υποστούν μόνο αυτοί που πήραν τις ολέθριες αποφάσεις. Πιθανόν δε οι ίδιοι να την γλυτώσουν (ως συνήθως).

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts