Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

Eurovision 2016 (Τελικός)


Μα δεν τάχουμε σχολιάσει όλα τα τραγούδια στους ημιτελικούς; Τί άλλο πια θέλεις από το κακόμοιρο πτηνό; Πόσο θα το βασανίζεις ακόμα, άκαρδε αναγνώστα και θα το βάζεις να ακούει τραγούδια από την Τσεχοσλοβενία; Εντάξει, το παραδέχομαι: μας έχουν μείνει μερικές εκκρεμότητες και -ως γνωστόν- εγώ μισές δουλειές δεν κάμω. Πέραν των χωρών που προκρίθηκαν στον τελικό από τους δύο ημιτελικούς, υπάρχουν και οι λεγόμενοι Μπιγκ Φάιβ. Δηλαδής οι χώρες που δεν χρειάζεται να περάσουν από ημιτελικό, διότι είναι λεφτούδες και δεν καταδέχονται να συναγωνιστούν με την πλέμπα. Ταξικές διακρίσεις, Λαός και Κολωνάκι, μπουρζουά και φουά γκρα!

Γαλλία



Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '70, αν δεν ήσουν γαλλόφωνο τραγούδι από τα Παρίσια, τα Λουξεμβούργα, τα Βέλγια και τις Ελβετίες, δεν σε παίζαμε και δεν είχες καμία απολύτως πιθανότητα να κερδίσεις. Μετά όμως τα πράματα άλλαξαν, πήραν περισσότερες χώρες το Προφίσιενσι και απέμεινε η Γαλλία να γουργουρίζει μόνη και έξαλλη στη γλώσσα της (και να καταλήγει -κάποιες φορές, αδίκως- στις τελευταίες θέσεις). Φέτος η χώρα στέλνει τον Amir στο συμπαθητικό "J'ai cherche" κι ενώ το πάει αρχικώς καλά, φτάνουμε στο ρεφρέν, όπου σε αρχίζει στην αγγλικούρα και σου πέφτουν τα μούτρα. Μα δεν είναι ντροπής πράματα να τραγουδάει η τυχάρπαστη Αστρία εξ'ολοκλήρου στα γαλλικά και να μου το παίζεις εσύ Amir μου, Λονδρέζος; Που στο σημείο αυτό, σε λέμε και κακο-mir! Τερίμπλ και ιμποσίμπλ και ο-μον-ντιε! Ντουζ πουά με την καμία!

Γερμανία



'Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη και δεν είναι ο κομμουνισμός, αλλά η γερμανίδα Jamie-Lee (Κέρτις;) που τραγουδάει το Ghost. Προφανώς κάμουμε ιγκνορ στο άσμα (αδιάφορο και μπόρινγκ) και εστιάζουμε στην αλλοπαρμένη εμφάνιση της καλλιτέχνιδος που κινείται ανάμεσα στην Κάρμεν Μιράντα, τη Lady Gaga και την Σέιλορμουν. Που σου κάμει και εντύπωση, δεδομένης της γνωστής καλαισθησίας των Γερμανών (χρηματίζομαι από τα κρυφά ταμεία της Ζίμενς για να τα γράφω κάτι τέτοια).

Ηνωμένο Βασίλειο



Ο μόνος σοβαρός λόγος να ψηφίσει κανείς υπέρ του Brexit είναι η πιθανότητα μόνιμου αποκλεισμού της χώρας από τη Γιουροβίζιον. Διότι να με συγχωρείς, αν είναι να συνεχίσει να στέλνει τέτοιες μπαλαφάρες η Αγγλία, χίλιες φορές οι Μολδοβλαχίες πούναι τελοσπάντων και δυο μέτρα γυναίκες, ξανθές, θεωρητικές και σαν τα κρύα τα νερά (του Βόλγα). Το συγκρότημα Joe & Joe τραγουδά την απλή μελωδία του (που σημαίνει ότι θα τόχεις ξεχάσει το τραγούδι, πριν τελειώσει), επενδύοντάς το με μία απλή σκηνική παρουσία (που σημαίνει ότι δεν μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας και δεν έχει χορευτικό). Ούτε η Βασίλισσα δεν θα το ψηφίσει φέτος.

Ισπανία



Αν υπάρχει ένα τραγούδι που θα μπορούσε φέτος κάπως να απειλήσει την Ρωσία και την Αστραλία, αυτό είναι το ισπανικό. Χορευτικό, μπιτάτο, εύκολο, μονδέρνο, μούτσος γκράθιαθ και περ φαβόρ. Αλλά επειδής εδώ δεν έχομεν εφετζίδικο χορευτικό, μήτε ιδιαίτερη έμπνευση στο στήσιμο, μήτε ένα φόρεμα αμοιβάδα, αχιβάδα ή χιονοστιβάδα, δεν το βλέπω να φτουράει το πράμα. Και τελοσπάντων για να στο πω ορθά-κοφτά, φέτος δεν συμμετέχει καν η Πορτογαλία να πεις ότι θα λάβεις ένα δωδεκάρι από την συγκάτοικο. Κρίμα το χοροπηδητό.

Ιταλία



Ενδιαφέρουσα περίπτωση, ωραία φωνούλα, συμπαθητικό τραγούδι, όχι να το ψηφίσουμε κιόλας. Η Ιταλία είναι σχετικά συνεπής και αξιοπρεπής στα τραγούδια που στέλνει, εν αντιθέσει με τις καν και καν τρελοκαμπέρες της Ανατολικής Ευρώπης. Αλλά δεν διαθέτει το γουάου-φάκτορ και μένει σε κάπως παλιακές φόρμες που δύσκολα θα την οδηγήσουν σε καλά πλασαρίσματα. Ό,τι και να προσάψεις στην Ιταλία όμως, παραμένει η χώρα με μία από τις μουσικότερες γλώσσες στον κόσμο και της συγχωρείς πολλά.

Σουηδία



Η Σουηδία δεν είναι μία από τους Μπιγκ Φάιβ, αλλά μετέχει απευθείας στον τελικό, διότι χελόου, νίκησε πέρσι, μας φιλοξενεί εφέτος και δεν της κάμαμε ούτε ένα δώρο. Η χώρα στέλνει έναν μεταμελημένο πιτσιρικά που απευθύνει με τη γραντζουνιστή φωνή του μία τεράστια συγνώμη προς την καλή του (ποιος ξεύρει τί καφρίλες της έκαμε της κακομοίρας!). Λίγο η απλότητα του σκοπού, λίγο η ερμηνεία του Frans, το τραγούδι σε κερδίζει σε πολλά επίπεδα. Και καθόλου μην το γελάς: η Σουηδία παραμένει πάντα ένα επικίνδυνο φαβορί -ακόμα και στα πιο σιγανά και φαινομενικώς ανώδυνα τραγούδια της.

Πες μου πως τελειώσαμε! Όχι ρε, δεν τελειώσαμε. Διότι υπάρχει και ο βασικός (μη σου πω και ο μόνος) λόγος να ιδείς φέτος τον τελικό της Γιουροβίζιον: ο Τζαστιν ντε!



Μπίμπερ; Ποιος Μπίμπερ; Καλά είπαμε, είναι χαμηλό το επίπεδο του κόντεστ, αλλά εσύ το τερμάτισες! Για τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ σού ομιλώ, ο οποίος θα μας τραγουδήσει το νέο του άσμα "Can't stop the feeling", στην πρώτη έβερ εμφάνιση μεγάλου και καταξιωμένου καλλιτέχνη σε τελικό Γιουροβίζιον. Και που μεταξύ μας, ανεξαρτήτως του τραγουδιού του, προτείνω να του δώσουμε το βραβείο, να τον ορίσουμε νικητή και του χρόνου ο διαγωνισμός να φιλοξενηθεί στο Σινσινάτι ή στην Οκλαχόμα μπας και αποθαρρυνθεί η κάθε Σβετλάνα της Ανατολικής Ευρώπης να πάει τόση απόσταση από το χωριό της για να τραγουδήσει την κλάψα της.

Όχι πως έχει και μεγάλη σημασία, αλλά αν θέλεις καλά και σώνει μία πρόβλεψη, η Ρωσία και η Αυστραλία θα κονταροχτυπηθούν για την πρώτη θέση, με τη Σουηδία, τη Γαλλία και πιθανώς την Ουκρανία και την Κύπρο να διεκδικούν θέσεις στην πεντάδα. Γενικά συνεχίζω να στοιχηματίζω υπέρ του Ρώσου. Φυσικά και δεν είναι τίποτις σπουδαίο, φυσικά και αναπαράγει την ίδια δοκιμασμένη συνταγή (με πολλά από τα συστατικά που χρησιμοποίησε και η Σουηδία πέρσι για να νικήσει). Αλλά παρότι το δικό μου δωδεκάρι πάει στα σίγουρα στην Κύπρο, οι πιο ποπ και εύπεπτες φαντασμαγορίες συνήθως θριαμβεύουν σε έναν διαγωνισμό που ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι είναι κάτι παραπάνω από αυτό: μία ευκαιρία να σκάσει λίγο το χειλάκι μας και να φάμε πίτσα παρεούλα Σάββατο βράδυ. Σε αποχαιρετώ με ένα άλλο, λίγο παλαιότερο τραγούδι του Σεργκέι Λαζάρεφ (του Ρώσου ντε!) που νομίζω θα τον καταστήσει ως και πολύ συμπαθέστερο στα μάτια σου. Και με τη νίκη!



ΥΓ. Μην επιμένεις, δεν θα σου σχολιάσω περαιτέρω την ελληνική συμμετοχή. Επιμένεις; Εντάξει θα σου τη σχολιάσω. Και θα σου πω ότι είναι εύκολο να το παίζει κανείς υπεράνω και να σνομπάρει τους Ρουβάδες και τις Καλομοίρες, διατυμπανίζοντας ότι δεν είναι του επιπέδου του. Αλλά όταν φθάνουμε στο προκείμενο και σου φέρνει ως αντιπρόταση την κακογουστιά και τη δηθενιά, όταν πάει να σου κοτσάρει τάχα-μου πολιτικό στέιτμεντ για τις ουτοπίες ή τις προσφυγιές, ας έχει υπόψην του ότι η πχιότητα προϋποθέτει ταλέντο και κάποια εξυπνάδα. Και πως όταν εκτίθεσαι στα διεθνή κοινά -ακόμα και στα πιο χαζοχαρούμενα εξ αυτών- με τους μεγαλόσχημους και άνευ περιεχομένου ερασιτεχνισμούς σου, δεν βρίσκεις πολλούς πρόθυμους να αγοράσουν τις φτήνιες σου, μήτε είναι όλοι έτοιμοι να υποκλιθούν στην ηθική σου ανωτερότητα επειδή καλά και σώνει φοράς την ταμπέλα της. Και ναι, για εσέ που δεν το κατάλαβες, το σχόλιο ήταν εξόχως πολιτικό.

7 σχόλια :

  1. 12αρι στη Γερμανία!!Τέλειο το τραγούδι! (δεν επιασα το τζόκερ ,ευελπιστω σε καμιά μιζούλα από εσένα)
    μράβο Πίγκου για την παρουσίαση ,μας έκανες να ξεχάσουμε λίγο τα πολιτικά αλλά δεν άντεξες κι εσύ ,το πέταξες το σχόλιό σου στο τέλος!
    Καλή σου μέρααααααααααααα ,καθότι Παρασκευή και 13!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 12άρι κι από εμένα στη Γερμανία! Ζήτω ο Σόιμπλε! Ζήτω η Σέιλορμουν! Ζήτω!
      Εδώ που φθάσαμε, Νάσια μου, όλα με έναν τρόπο αποκτούν πολιτική διάσταση. Ακόμα και κάτι τόσο ασήμαντο όσο η επιλογή τραγουδιού που θα μας εκπροσωπήσει στη Γιουροβίζιον. :)
      Φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  2. Αγαπηνένο πτηνό, έχω να πω ότι εγώ θέλω να βγει της Ουκρανίας, ήταν ανατριχιαστική η εμφάνιση χθες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν βέρι εμόσιοναλ και σπαραξικάρδια η ερμηνεία, Τρεμενς, αλλά αν τα βάλουμε κάτω εκείνο που μπορεί εντέλει να προκαλέσει αν πάει καλά, είναι να διαιρέσει το άλλοτε αραγές μέτωπο του πρώην σοσιαλιστικού μπλοκ που υπό άλλας συνθήκας θα πήγαινε μονοκούκι στον Ρώσο και να οδηγήσει σε νίκη της Αστραλίας (την οποία λογικά θα ψηφίσουν όλοι οι Δυτικοί και αγγλόφωνοι).
      Κράτα κάνα κομμάτι πίτσας και για μένα! :)

      Διαγραφή
    2. Γιεεεε! Αυτό το σχόλιο θα έπρεπε να είναι μέρος της ανάρτησης!

      Πτηνούλι...Ναι σε όλα!
      Και ένα ακόμα ναι .... "έναν διαγωνισμό που ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι είναι κάτι παραπάνω από αυτό: μία ευκαιρία να σκάσει λίγο το χειλάκι μας και να φάμε".... το κόβω εδώ γιατί με τόσες δια-τροφικές αλλεργίες εγώ το δόλιο ποτέ δεν τρώω..μόνο χαμογελώ!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Πάντα εύστοχο,πάντα καυστικό το χιούμορ σου ακόμα και στα πιο σοβαρά θέματα Πιγκουϊνε μου,πόσο μάλλον οταν το θέμα προσφέρει τέτοιο πλούσιο υλικό!
    Τελικά κέρδισε ο κλαυθμός κι οδυρμός της Ουκρανίας, δημιούργησε μεγάλα θέματα ένθεν κακείθεν και έδωσε άλλοθι στους δικούς μας (υποθέτω) να στείλουν του χρόνου κάτι παρόμοιο με το εθνικό μας πρόβλημα (ένα απο τα πολλά ;) ).Μη σου πω οτι η Γιουροβίζιον ενδέχεται ν αναγορευθεί σ ε σοβαρό Φεστιβάλ διαμαρτυρίας των λαών!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ημιτελικους δεν ειδα. Ειδα ομως τελικο. Ψηφισα Ρωσια επειδη με εντπωσιασε ολο το πακετο και μου αρεσε παααρα πολυ η Σουηδια και η Ουγγαρια :)

    Η Ουκρανια ειχε φωναρα, αλλα το τραγουδι δεν με ενθουσιασε και πολυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts