Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

Εγώ θα πάω, θα πάω Μέγαρο! (B-Side)


Το παλιά, ο πανίσχυρος βασιλιάς της Κρήτης, ο Μίνωας, απεφάσισε να καταλάβει τα νοτιοδυτικά παράλια της Αττικής. Πρώτον, διότι ήταν κοπέλι διορατικό και προέβλεψε την αναπτυξιακή προοπτική του μέρους (τύπου διυλιστήρια, χαλυβουργικές και λοιπά ιντάστριαλ ακτίβιτις). Και δεύτερον, διότι χελόου, δεν μπορεί να είσαι πανίσχυρος βασιλιάς χωρίς επεκτατικές βλέψεις: είναι θέμα πρεστίζ.



Εντούτοις και παρότι οι Κρητσικοί εκστράτευσαν βέρι αποφασισμένοι, με τις μαντινάδες τους και τα ριζίτικα και τα ωραιότατα κριθαροκούλουρά τους, συνάντησαν σφοδρή αντίσταση από τον Νίσο, τον πρώτο οικιστή των Μεγάρων. Ναι, σε περίπτωση που δεν το κατάλαβες, βρισκόμαστε στα Μέγαρα και σε μυθολογικό φλασμπάκ.



Και μπορεί οι Κρητσικοί να ήσανε γνωστοί νταήδες και παλικαράδες, αλλά ο Νίσος αποδείχθηκε σκληρό καρύδι και εντελώς απάλευτος αντίπαλος με εξωπραγματική δύναμη. Όχι γιατί έκαμε TRX στο γυμναστήριο και χτύπαγε κάθε πρωί στο σέικερ δώδεκα ασπράδια αυγών (πτηνό διαβάζεις, όχι το Men's Health!), αλλά διότι διέθετε τρίχα.



Όχι μία. Πολλές είχε ο άνθρωπας, αλλά μία συγκεκριμένη μάς ενδιαφέρει. Που ήταν χρυσή και θεωρείτο η πηγή της δύναμής του. Και συνδεόταν με τη ζωή του. Εντάξει, στιλιστικώς φαντάζομαι πως δεν ήταν πολύ χαρούμενος από το εφέ της χρυσής τρίχας στο κεφάλι (διότι και με τι να τη συνδυάσεις;), αλλά κι εσύ αν ήταν να γλιτώσεις τα γυμναστήρια, θάβαφες και τ'αυτιά σου μενεξεδί.



Στο σημείο αυτό του στόρι, εμφανίζεται η κόρη του Νίσου, η οποία ονομαζόταν Σκύλα (στα αγγλικά, τη λέγαμε Μπιτς). Η οποία εντελώς τυχαία (όπως γίνεται σε αυτές τις ταινίες) γνώρισε σε ένα πάρτι τον Μίνωα, τον ερωτεύθηκε και απεφάσισε να τον βοηθήσει.



Πήρε λοιπόν ένα ψαλίδι και εκεί που κοιμόταν ο Νίσος, χρατς, του κόβει την τρίχα (οποιαδήποτε ομοιότητα με το στόρι του Σαμψών ή την επίσκεψή σου στο κομμωτήριο, είναι εντελώς τυχαία). Με το που ξυπνάει εκείνος το πρωί και πάει να βουρτσίσει τα δόντια του, βλέπει έντρομος πως του λείπει η τρίχα και καταλαβαίνει πως το τέλος πλησιάζει.



Πράγματι, ο Μίνωας κατάφερε σύντομα να νικήσει τις δυνάμεις του Νίσου και να καταλάβει το μέρος. Αλλά μην φαντάζεσαι πως τελειώσαμε με χάπι εντ, τον Μίνωα να παντρεύεται την Μπιτς και να πέφτουν τίτλοι "Ήταν μία παραγωγή της Καραγιάννης-Καρατζόπουλος". Διότι όπως λέει (περίπου) και το τραγούδι "Την προδοσία δεν τη συγχωράω, γι'αυτό αν θέλεις να σε αγαπάω, ποτέ να μην σκεφτείς να μου την κάνεις, γιατί να ξέρεις πως με χάνεις"!



Επειδής λοιπόν ο Μίνωας θεώρησε πως η Μπιτς μετά από αυτό που έκαμε στον πατέρα της δεν ήταν πολύ εμπιστεύσιμη, ουχί απλώς δεν την νυμφεύθηκε, αλλά απεφάσισε να την τιμωρήσει κιόλας. Την έδεσε στην πλώρη του πλοίου του και την εχτύπαγαν τα σύννεφα, οι άνεμοι, τα κύματα.



Η δύσμοιρη Μπιτς (που πλέον έφθασες να τη λυπάσαι!) είχε να αντιμετωπίσει και τα βίαια τσιμπήματα και τις δαγκωνιές ενός αετού που στην πραγματικότητα ήταν ο πατέρας της ο Νίσος μεταμορφωμένος, που εφορμούσε εναντίον της. Πολύ χάλι η κατάληξή της, αλλά και που να το σκεφτεί ότι θα γινόταν η τρίχα, τριχιά;



Μετά από πολλά βάσανα, η κορασίδα κατάφερε να πέσει στη θάλασσα και να μεταμορφωθεί σε ψάρι (κάτι σε πέρκα, αφού έχεις και την απορία). Αλλά -να σου τα πω εγώ που τα ξεύρω- ούτε εκεί βρήκε ησυχία, διότι έπεσε μετά στα δίχτυα ενός αλιευτικού και κατέληξε κατεψυγμένη στα ψυγεία του ΑΒ Βασιλόπουλου.



Τώρα βέβαια εσύ θα με ρωτήξεις γιατί σού είπα αυτή την ιστορία. Πρώτον για να σου επιβεβαιώσω ότι όπως όλοι οι τόποι στην Ελλάδα, έτσι και τα Μέγαρα, διαθέτουν μία τεράστια περιουσία από μύθους και θρύλους και ωραιότατες ιστορίες -που δυστυχώς μένουν συνήθως αναξιοποίητοι και πεταμένοι σε σκονισμένα βιβλία.



Δεύτερον, διότι ήθελα να σου πλαισιώσω τις πολύ γουστόζικες φωτογραφίες που τράβηξα στα Μέγαρα με σκερτσόζικη αφήγηση.



Και τρίτον, για να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι ανάθεμα κι αν ξεύρουμε τί τρώμε και τί καταλήγει στο πιάτο μας!



Εδώ πάντως στα Μέγαρα, έχουμε προνοήσει και μπορούμε να σου ψήσουμε και το δικό σου κρέας. Κάτι που κάμει η κυβέρνηση συστηματικώς και με επιμέλεια. Επίσης, αν θες σού ψήνουμε και το ψάρι στα χείλη. Ή την Μπιτς, εν προκειμένω.



Ναι, τα Μέγαρα είναι μία ομορφάσχημη πόλη. Με ωραιότατα παλιά σπίτια, αλλά και με σύγχρονα τερατουργήματα. Με αρχαιότητες και εκκλησιές, αλλά και με μουτζουρωμένους τοίχους και σπασμένα παγκάκια.



Με μία μακραίωνη ιστορική πορεία, αλλά και με μία σχεδόν μοιρολατρική καθυπόταξη στη βαριεστημάρα της σύγχρονης νεοελληνικής επαρχίας. Και στην αφάνεια που αυτή συνεπάγεται.



Ελάχιστοι είναι οι επισκέπτες στην πόλη. Ελάχιστοι έχουν αναρωτηθεί πώς στ'αλήθεια μοιάζει ετούτο το μέρος που έχει να διηγηθεί κάμποσες ιστορίες, βρίσκεται δίπλα στην Αθήνα, αλλά πέραν των ορνιθοτροφείων, οι περισσότεροι δεν ξεύρουν απολύτως τίποτις άλλο γι'αυτό.


Το ενδιαφέρον και το σημαντικό παραμένει βεβαίως εδώ. Αλλά προϋποθέτει προσπάθεια και επιμονή από πλευράς σου για να το ανακαλύψεις.


Προϋποθέτει παρατηρητικότητα και εστίαση στη λεπτομέρεια. Εύχομαι ειλικρινά κάποτες, να είμαστε σε συλλογικό επίπεδο, περισσότερο ικανοί να ιδούμε, να καταλάβουμε και να εκτιμήσουμε. Εκείνα που βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας.

Σημείωση: Τα "B-Sides" του πτηνού περιλαμβάνουν σκόρπιες φωτογραφίες, σκέψεις, εντυπώσεις και παραλειπόμενα που δεν χώρεσαν στην ορίτζιναλ ανάρτηση. Και που κανονικά θα έμεναν στο συρτάρι του μπλογκ. Αλλά βρήκαν τρόπο να σκάσουν μύτη και να μοστραριστούν ως αυτοτελές ποστάκι μη-χειρότερα. Για να ιδείς την βασική ανάρτηση ετούτου του "B-Side", πατάς εδώ

4 σχόλια :

  1. Τα Μέγαρα τα είχα φανταστεί τόσο άσχημα όσο ακριβώς μας τα έδειξες στις φωτό. Είμαι σίγουρη ότι δεν υπάρχουν ομορφιές σε αυτή την πόλη γιατί αν υπήρχαν, κάτι θα μας έδειχνες. Btw, και εγώ για τα κοτέτσια του τα ήξερα αλλά και από την Ιστορία (Πελοποννησιακό πόλεμο). Όλα αυτά τα μυθολογικά στοιχεία περί Νίσου και Μπίτσ(ας) και χρυσής τρίχας, πρώτη φορά τα ακούω και σε ευχαριστώ που μου τα έμαθες. Αλλά τι αχάριστος αυτός ο Μίνωας ρε παιδί μου. Εκμεταλλεύτηκε την Μπιτσούλα για να καταλάβει τα Μέγαρα και μετά την έδεσε στο κατάρτι. Τς τς τς...άντρες...
    Φεύγω ολίγον τι σοφότερη από εδώ μέσα και σε ευχαριστώ πολύ που με πήγες Μέγαρα γιατί μόνη μου δεν υπάρχει περίπτωση να πάω #ποτεμηλεςποτεβεβαια
    Καλημέρα και καλό μήνα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς όλες σχεδόν οι πόλεις της Ελλάδας πάσχουν από τις ίδιες ασθένειες: την έλλειψη αισθητικής, την εγκατάλειψη του παραδοσιακού τους χαρακτήρας και της ιστορικής τους ταυτότητας, την σύγχρονη βαρβαρότητα των γκραφίτι και των σκουπιδιών. Τα Μέγαρα δεν αποτελούν εξαίρεση. Εντούτοις, υπάρχουν ενδιαφέροντα πράγματα να ανακαλύψει κανείς. Όπως τα (αρκετά) παλιά σπίτια, το αρχαιολογικό μουσείο και η αρχαία κρήνη, οι εκκλησιές.

      Όσο για την καημένη την Μπιτς, την εκμεταλλεύτηκε ο αχάριστος και ύστερα την πέταξε σαν στημένη λεμονόκουπα. Όλα βγαλμένα από τη ζωή είναι. :)

      Τα φιλιά μου και καλό μήνα!

      Διαγραφή
  2. Εγώ αυτό με τα κοτοστάσια (i.e. ορνιθοτροφεία) δεν το ήξευρα, ομολογώ. Γνώριζα όμως τον Βύζαντα Μεγάρων (άσχετο, αλλά είπα να το αναφέρω).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, ηρωική ομάδα! Κάποτες μάλιστα έπαιζε και στη Β' Εθνική, θυμάμαι.
      Πτηνό λατρεύει άσχετους συνειρμούς Αγγελικής! :)

      Καλό μήνα!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts