Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

Είχα πάει λαϊκή!


Μην ξεχάσουμε να πάρουμε κανένα ζαρζαβάτι. Άμα βρούμε και κάνα φρέσκο ψαράκι. Α και μπανάνες. Τα θυμάσαι ή μήπως να τα έγραφες; Πολύ σε φχαριστώ που προθυμοποιήθηκες νάρθεις να με βοηθήσεις -έχω να ψωνίσω ένα σκασμό πράματα και θα κοψομεσιαζόμουν αν έπρεπε να τα κουβαλήσω όλα μόνος μου.


Τώρα βέβαια έχεις κι εσύ τα δίκια σου να με κοιτάζεις κάπως μπερδεμένος. Διότι δεν ξεύρεις πού είμαστε, μήτε μπορείς να καταλάβεις από τα συμφραζόμενα του τριγύρω σου. Και είναι γεγονός πως αποτελεί κομματάκι σύγχυση το μέρος. 


Για να σου τη λύσω την απορία, βρισκόμαστε λίγο πιο πέρα από το τρέχα-γύρευε. Και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσα της Μαλαισίας, την Κουάλα Λουμπούρ. Είσαι ακόμα εδώ ή σε έχασα;


Για την ακρίβεια, βρισκόμαστε σε μία εντελώς άσχετη, μη τουριστίκ και πανάγνωστη γειτονιά της Κουάλα Λουμπούρ που λέγεται Chow Kit. Και όχι, δεν σε αδικούμε που δεν την έχεις ακουστά -ούτε οι κάτοικοι της Κουάλα Λουμπούρ έχουν ακουστά τη Δραπετσώνα, επομένως μην αισθάνεσαι άσχημα.


Πράγματι, το μέρος είναι ανάμεσα στο ντεκαντάνς και το καταθλιπτίκ. Το Chow Kit είναι μία αρκετά φτωχή γειτονιά, όπου εκτός από Μαλαισιανούς, διαμένουν και αρκετοί μετανάστες από την Ινδονησία. Σε μικρά διαμερίσματα βρώμικων και παμπάλαιων πολυκατοικιών, όπως σωστά μαντεύεις. 


Η κοινωνική πραγματικότητα εδώ βολοδέρνει ανάμεσα στον δύσκολο βιοπορισμό του μεροκάματου και στο δεν-έχω-στον-ήλιο-μοίρα. Μην περιμένεις λοιπόν πολυτέλειες και σικάτα μαγαζιά, μήτε πολλές-πολλές καθαριότητες. Όχι στα λέω εξαρχής για να μην μου γκρινιάζεις μετά και σε πιάσουν οι αναποδιές σου. 


Στο πιο κεντρικό σημείο της γειτονιάς, έχουμε την αγορά μας. Όπου ερχόμαστε για τα σέα μας και τα μέα μας. Ναι γεια-σου, σαν τη λαϊκή πούχετε εσείς στον από πάνω δρόμο, κοντά στο σπίτι σου. Αλλά στο πιο ασιατικό και εξώτικ. 


Αλλά μου έχεις πιάσει την κουβέντα, θα μας βρει το μεσημέρι και δεν θα μείνει ψαράκι ούτε για δείγμα. Κάτσε να πάρω μία σακούλα να βάλω καμιά μελιτζάνα. Κολοκύθα τρως;


Υπάρχουν κάποια προϊόντα που αναγνωρίζεις, κάποια που υποψιάζεσαι στο περίπου και αρκετά που δεν έχεις ματαδεί στη ζωή σου. Εντάξει, είμαστε και μισό πλανήτη μακριά -κι αυτά πρώτη φορά σε βλέπουν!
 

 Οι τιμές είναι προς το πάμφθηνο, οπότε αν σου γυαλίσει κάτι και το θέλεις, μην διστάσεις.



Ξεκρέμασε ένα τσαμπί μπανάνες και δώστο στην κυρία να μας το ζυγίσει. Οι λόκαλ μπανάνες είναι πολύ μικρές, αλλά πεντανόστιμες. Και επειδής τις έχουμε σε αφθονία, τις τρώμε εξαιρετικά πολύ.


Μήπως να παίρναμε και κάνα καρπουζάκι; Τί εννοείς ότι είναι οφ-σίζον; Δεν ξεύρω αν τόχεις συνειδητοποιήσει, αλλά είμαστε μερικά μόλις χιλιόμετρα από τον Ισημερινό. Εδώ έχουμε την εξής μία εποχή: τρόπικαλ σάμερ. Που σημαίνει ότι η λιακάδα δεν θα σου λείψει καθ'όλη τη διάρκεια του χρόνου, το τριαντάρι και το σαραντάρι είναι η συνήθης θερμοκρασία και το καρπούζι δεν είναι ποτέ οφ-σίζον.


Α, να και η Αμανίνα με την κόρη της την Σουμιθίρα! Καλέ πώς μεγάλωσε έτσι η μικρή; Σαν πρόπερσι τη θυμάμαι που είχε πρωτοβάλει τη μαντίλα. Ναι, η Μαλαισία είναι μία μουσουλμανική χώρα με αρκετά μεγάλη προσκόλληση στις αρχές του Ισλάμ, αλλά χωρίς τον έκδηλο φανατισμό των χωρών του αραβικού κόσμου.



Μη θαρρείς όμως ότι αυτό σημαίνει πολλές ελευθερίες. Κατά πρώτον, δεν συναντάς εύκολα γυναίκα χωρίς μαντίλα. Κι αν συναντήσεις, θάναι μάλλον Κινέζα ή Ινδή ή Ταϊλανδή. Κατά δεύτερον, παρά τις κάποιες προσπάθειες για προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών με νομοθετικές ρυθμίσεις, οι άντρες εξακολουθούν να διατηρούν σημαντικά προνόμια. Όπως το δικαίωμα να έχουν μέχρι τέσσερις συζύγους. Ή το δικαίωμα να αποφασίζουν μονομερώς την έκδοση διαζυγίου. Επίσης οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις προς τις γυναίκες δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, ενώ ο γενετήσιος ακρωτηριασμός (ακόμα κι αν δεχθούμε ότι εδώ είναι πολύ πιο σοφτ από τα όσα γίνονται σε αφρικανικές κοινωνίες) συνεχίζει να αποτελεί συνήθη πρακτική για το συντριπτικό ποσοστό των γυναικών.



Γιατί στα είπα όλα αυτά; Για να καταλάβεις λίγο καλύτερα. Το γιατί τα πρόσωπα που βλέπεις είναι τόσο αυστηρά και συννεφιασμένα.



Όταν η θρησκεία και η κοινωνία διαμορφώνουν ένα τέτοιο πλαίσιο, οι ρόλοι γίνονται αρτηριοσκληρωτικοί, οι σχέσεις κάθετες και η καθημερινότητα αγέλαστη.


Πάλι παρασύρθηκα και χασομεράμε. Πού τόχεις το χαρτάκι με τα ψώνια; Α ναι, να πάρουμε φρούτα. Καλό το καρπουζάκι, αλλά το βράδυ που σε πιάνει η λιγούρα, καλό είναι νάχουμε στο ψυγείο και καμιά παπάγια, κάνα ντουριάν, τίποτις γκουάβες. Μην με κοιτάς με απορία! Δηλαδή συγνώμη, τί περίμενες να σούχουμε; Βερίκοκα μπεμπέκου και σταφύλι σουλτανίνα;


Λοιπόν, επειδή δεν τόχεις, θα το πάρω πάνω μου. Κράτα ανοιχτή τη σακούλα, να σου διαλέξω μερικά langsat. Είναι κάπως κολλώδης η υφή τους όταν τα τρως, αλλά είναι πολύ γλυκά. Πρόσεχε μην ξεχαστείς και καταπιείς κανέναν σπόρο, γιατί είναι θεόπικροι και θα σου χαλάσουν τη γεύση.


Φαντάζομαι ότι τουλάχιστον ξεύρεις τα μάνγκο και τις παπάγιες.


Αλλά η μεγάλη μας αδυναμία εδώ είναι το ντουριάν και ετούτη η παραλλαγή του, το cempedak. Με το που το κόβεις, βρωμάει ολόκληρο το οικοδομικό τετράγωνο, μετακομίζουν οι γείτονες, τρέχουν οι γάτες να σωθούν, πέφτουν λιπόθυμα τα διερχόμενα πτηνά. Αλλά  όταν το βάζεις εντέλει στο στόμα σου, είναι θεσπέσιο και δικαίως θεωρείται ένα από τα καλύτερα φρούτα στον κόσμο. Εμείς εδώ το τρώμε ωμό, αλλά το τηγανίζουμε κιόλας και το κάμουμε σνακ. Ξεπέρνα το αρχικό σοκ της μπόχας και θα με θυμηθείς! Μιαμ μιαμ!


Λοιπόν, από φρούτα είμαστε κομπλέ και περνάμε στις πρασινάδες. Όπως βλέπεις κι εδώ, έχουμε άλλες ποικιλίες από τα λαχανικά που ξεύρεις. Αλλά είναι τελοσπάντων σχετικά αναγνωρίσιμοι οι καρποί. Ας πούμε ετούτο είναι κάτι ανάμεσα σε κολοκύθι και αγγούρι.



Η τοπική κουζίνα αντικατοπτρίζει το πολυφυλετικό του μαλαισιανού πληθυσμού. Και κάρι θα ιδείς πως χρησιμοποιούμε πολύ (το μάθαμε από τους Ινδούς) και ρύζι τρώμε μπόλικο (ας είναι καλά η Ταϊλάνδη που μας προμηθεύει) και νούντλς θα βρεις συχνά στο τραπέζι μας (κινέζικος δάκτυλος!). Αλλά και κάμποσα λαχανικά και μπαχάρια βάζουμε στο πιάτο μας.


Και όπως κάθε τροπική κουζίνα που σέβεται τον εαυτό της, του δίνουμε και καταλαβαίνει σε καυτερά. Για να ιδρώνουμε περισσότερο και να δροσιζόμαστε οι καψεροί.



Αν δεν είσαι συνηθισμένος στο έξτρα σπάισι, προβλέπω συντόμως μία φούντωση, μία φλόγα νάχεις μέσα στην κοιλιά.


Εγώ είμαι καλυμμένος από ετούτο το σέξιον. Πάμε για κάνα θαλασσινό;


Η φράση "τί είναι ο κάβουρος, τί είναι το ζουμί του" έρχεται εδώ και κυριολεκτεί. Διότι τον κάνεις μία ωραιότατη σούπα, να γλείφεις τα δάχτυλά σου.



Κι αν τρόμαξες να αναγνωρίσεις τα φρούτα και τα ζαρζαβάτια, πού να μπούμε και στο τόπικ θαλασσότρατα! Την κουτσομούρα δεν θα την εβρείς στον Ινδικό να κολυμπάει, οπότε θα πρέπει να συμβιβαστείς με τη λόκαλ ψαριά.


Όπως στις περισσότερες χώρες της Άπω Ανατολής, τη γαρίδα την ετρώμε με τα κιλά. Σε κάθε δυνατή μορφή μαγειρέματος. Τη χρησιμοποιούμε για σάλτσα, την κάμουμε σαλάτα, την τρώμε για σνακ. Επειδής έχει και αυτή την ιδιαίτερη μυρουδιά, πολλοί δρόμοι της Κουάλα Λουμπούρ έχουν ποτίσει γαριδίλα και εκτός από το να την ετρώς, σχεδόν φθάνεις να την αναπνέεις κιόλας.



Το βλέπω, δεν τρελάθηκες. Εντάξει, να μην κάμουμε ψάρι. Προτιμάς τσιτσί; Είσαι του κρέατος, σε έχω καταλάβει καλά εγώ εσένα! Κοψιδάκι, μπριζολίτσα, κοτομπιφτέκι, τραβάει ο οργανισμός σου! Πάμε προς τα κρεοπωλεία να τελειώνουμε, γιατί δεν θα σε κάμω αλλιώς ζάφτι.



Το κρεατάκι τόχουμε βάλει μάλλον τελευταία στη διατροφή μας εδώ στη Μαλαισία, καθώς τις παλαιότερες δεκαετίες ήταν απλησίαστο και τόχαμε μόνο για πολύ γκραντιόζες περιστάσεις. Τώρα βεβαίως, έχουν αλλάξει τα πράγματα και τρώγει ο Μαλαισιανός άνετα δύο σπαλομπριζόλες στην καθισιά του.



Μπορείτε σας παρακαλώ να μου βάλετε τρία τέταρτα μοσχαρίσιο κρέας; Κόψτε το σε μικρά κομμάτια, θα του πετάξω μία σάλτσα με κάρι και θα το κάμω Gulai. Έχω μία θαυμάσια συνταγή από τη Σουμάτρα (πούναι εδώ απέναντι), θα στο σιάξω αύριο και θα την εκάμεις ταράτσα.



Λοιπόν, παίρνουμε κι ένα κοτόπουλο και τέλος. Γιατί σε βλέπω στα πρόθυρα της σκοτοδίνης.



Μα δεν έχεις πάει ποτέ σε κρεαταγορά; Ναι, είναι μπρουτάλ ως εμπειρία. Και πρόσεχε που πατάς γιατί τρέχουν από παντού τα αίματα.



Άντε να το παραδεχτώ πως ο δείκτης σπλατεριάς είναι σημαντικά αυξημένος εδώ. Αλλά τί να σου κάμω που σε ετούτη την πλευρά του κόσμου, τρώμε τα πάντα-όλα από το ζωό; Δεν φταίω αν ανήκεις εσύ σε άλλο πολιτισμικό κλάστερ. Εσύ τρώς φέτα τυρί και βλήτα (που θα προκαλούσαν αμφότερα ομαδικές λιποθυμίες εδώ), αλλά σε κάμουμε παρέα. Ο καθείς με τις διατροφικές του συνήθειες.



Είπα ξεπέρνα-το και πάμε παρακάτω. Δεν χρειάζεται και να συστηθείς με την κάθε βοϊδοκεφαλή.



Να υποθέσω πως και το ποδαράκι δεν σε δελεάζει γαστρονομικώς. Μη μου φωνάζεις, φεύγουμε! Πάμε για το κοτοπουλάκι που ήθελες και δεν ξαναμιλάω.



Τί εννοείς πως άλλαξες γνώμη; Α πάει, εσύ θα με τρελάνεις. Επειδής δηλαδή είναι λιγουλάκι πιο αρτιμελές το κοτόπουλο, σ'έπιασε πάλι η σιχασιά σου; Ε λοιπόν εδώ, έτσι τα πουλάμε. Με το μπούτι κάγκελο και το νύχι μούντζα.



Βάλτε μου σας παρακαλώ, εκείνο το ζουμπουρλούδικο που θα βγάλει και μπόλικο ψαχνό.


Ορίστε τελειώσαμε! Τις έχεις όλες τις σακούλες; Το καρπούζι; Τα ντουριάν; Άντε γιατί μεσημεριάζει και δεν θες με την καμία να περιπατούμε μέσα στο λιοπύρι με τα ψώνια.



Μπορεί πράγματι να διαφέρει η αγορά εδώ στο Chow Kit από τη λαϊκή της γειτονιάς σου. Οι φωνές των εμπόρων νάναι διαφορετικές, οι μυρουδιές και τα χρώματα να σου είναι ξένα, οι άνθρωποι νάναι άλλοι απ'αυτούς που έχεις συνηθίσει.



Μα όσο ο κόσμος είναι αλλιώτικος, τόσο και ίδιος είναι. Στον κάματο, στο στέρημα, στο συναπάντημά του. Κι όσο οφείλεις να βλέπεις τις διαφορές, πρέπει ν'αναγνωρίζεις και τις ομοιότητες. Δίχως να ξωκοίλεις μήτε προς τη μία, μήτε προς την άλλη κατεύθυνση. Στο ζύγι κρίνονται οι συνετές συναλλαγές.


-Μαμά, τί είναι ετούτο το περίεργο πλάσμα;
-Για πτηνό, μου φαίνεται. Κάνε πως δεν βλέπεις μην έχουμε ιστορίες!

12 σχόλια :

  1. καλά που υπάρχουν τοιαυται λαϊκές αγορές να τρωτε οι πτωχοί!
    Εμείς οι σνομπαρίες ούτε απέξω δεν περνάμε!
    Λεό ,ετοίμασέ μου σε περικαλώ έναν αστακό απο τας Παρισίους να συνέλθω!
    Ω μοντιέ !Πτηνό μας αναγουλίασες πάλι!Μην σε ξαναδώ σε τέτοιες τσοκαρίες!Από Παρίσι και πάνω σε περικαλώ!ΔΕν θα σε ξαναδεχτω στα σαλόνια μου με τέτοια αποφορά που μας έφερες.
    (έβλεπα μανιωδώς μανταμ Σουσού σε επανάληψη τελευταία)

    Καλημέρααααααααααααα Πίγκου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν νομίζεις αγαπητή μου, ότι το πτηνό (πούναι εκ πεποιθήσεως αφάν γκατέ) θα περιοριστεί στην βοϊδοκεφαλή και το κολοκύθι, να ξεύρεις ότι δεν έχω πει την τελευταία μου λέξη! Διότι σε τίποτις δεν τόχω να σε πάρω αλά μπρατσέτα και να πεταχτούμε στα γκουρμέ μαγαζιά των Παρισίων και της Λόνδρας να δοκιμάζουμε τις πιο εξκλουσίφ νοστιμιές. :)

      Τις καλημέρες μου, Νάσια!

      Διαγραφή
    2. Λοιπόν, καθίστε να σας φέρω εγώ τα νέα από τας Ευρώπας (ναι, καλέ ! Ευρώπη είμαστε ακόμα μέχρι τέλος Μαρτίου λέμε !!! :-p ) για να τα μαθαίνετε αμφότεροι.
      Το καινούριο τρεντ, λοιπόν, της "υψηλής" κοινωνίας είναι να το παίζει ... ... ... enviromentally concerned. Ως εκ τούτου, θεωρείται μπασκλασαρία τεραστίου μεγέθους να πας στον χασάπη και να του πεις "πιάσε 1 κιλό ψαρονέφρι, 12 λουκάνικα και 6 σπαλομπριζόλες".

      Όοοοοοοοχι, χρυσά μου !!!! Ο άνθρωπος ο πλούσιος, ο μωρπομένος, ο χάι-σοσάιετης, ο ενβαϊρομένταλλυ κονσέρντ (μάι αςς !) που νοιάζεται και μάχεται εναντίον του υπερκαταναλωτισμού και του unnecessary farming waste θα πάει στην φάρμα του φάρμερ Τεντ, θα διαλέξει το μοσχαράκι του γάλακτος που θα του κάνει πρώτο "μουουου" μαζί με γουρουνάκι το ροζ που θα του κάνει πρώτο "χρουντ" και το αρνάκι του γάλακτος που θα του κάνει πρώτο "μπεεεε", θα πει στον φάρμερ Τεντ κλείνοντάς του το μάτι: "διάλεξε και καμιά 10αριά κοτόπουλα, όποια νομίζεις εσύ", θα τα πάρει ο φάρμερ Τεντ τα ζωντανά, θα τα σφάξει, θα τα γδάρει και θα τα ξεπουπουλιάσει, θα τα τεμαχίσει για να χωράν στον καταψύκτη του ενβαϊρομένταλλυ κονσέρντ πλουσίου όση ώρα ο πλούσιος πίνει τσάι και κάνει πικνίκ στην φάρμα του φάρμερ Τεντ και θα φορτώσει στο Λαντ Ρόβερ του ενβαϊρομένταλλυ κονσέρντ πλουσίου:
      - 1 μοσχαροκεφαλή (με την γλώσσα κομμένη ως ξεχωριστή μερίδα).
      - Το υπόλοιπο μοσχάρι τεμαχισμένο για εύκολη μεταφορά
      - Όλα τα εντόσθια του μοσχαριού σε αεροστεγή σακουλάκια
      - 1 γουρουνοκεφαλή
      - 4 ποδαράκια στρουμπουλά και παχιούτσκα
      - Το υπόλοιπο γουρουνάκι τεμαχισμένο
      - Όλα τα εντόσθια του γουρουνιού σε αεροστεγή σακουλάκια
      - Το αρνάκι ολόκληρο γιατί το θέλει για σούβλα (όλα από μας τους Έλληνοι τα μάθαν πχια !)
      - Όλα τα εντόσθια του αρνακίου σε ξεχωριστά αεροστεγή σακουλάκια
      - 10 κοτόπουλα με το κεφάλι τους να κρέμεται κομμένο στο πλάι και το νύχι μούντζα.
      - Τα εντόσθια των κοτόπουλων σε αεροστεγή σακουλάκια.

      Και τα παίρνει ο ενβαϊρομένταλλυ κονσέρντ πλούσιος όλα αυτά με το Λαντ Ρόβερ του και τα βάζει στον καταψύκτη του κι έχει να ταρατσώνει για κανένα χρόνο. Κι άμα είναι και μερακλής σιάχνει και τα δικά του λουκάνικα, άμα λάχει (αλλιώς φωνάζει άνθρωπο να του τα σιάξει).

      Δεν νογάται πλούσιος χωρίς μια μοσχαροκεφαλή και καμμιά 10αριά κοτόπουλα να κρέμονται από τα νυχοπόδαρα στον καταψύκτη του λέμε !!! Γι'αυτό, μανδάμ Νασιού, άσε τις αναγουλιάσεις και φτιάξε έναν πατσά που λέει κι η Καλαμιά πιο κάτω. Είναι της μοδός. Μέχρι και ο Γουίλλιαμ μα την Κέιτ έτσι κάνουν ;-)

      Διαγραφή
    3. Μετά τις ανατριχιαστικές αποκαλύψεις της Αγγελικής (αμ θα φύγετε από την Ευρώπη, δεν θα φύγετε; Μήτε που θα σας καταδεχόμαστε στις μπουτίκ κρεάτων μας, καημένη μου! Βίζα θα βγάζετε για να δείτε γερμανικό λουκάνικο και ολλανδέζα γελάδα!), απεφάσισα να το ρίξω κι εγώ στον αγροτουρισμό και να ψωνίζω μόνο ζώα πούχω γνωρίσει προσωπικώς και μου έχουνε κάμει κλικ.

      Η αλήθεια βέβαια είναι ότι μου φαίνεται η διαδικασία κομματάκι μπρουτάλ, αλλά αν το κάμει ο Γουίλιαμ και η Κέιτ, δεν τίθεται ζήτημα: από αύριο στις φάρμες! :)

      Διαγραφή
    4. Άσε με, την καψερή, άσε με και είμαι σε φάση να σχεδιάσω και να στήσω μαυραγορίτικο δίκτυο για την εισαγωγή φέτας, μαυροδάφνης, ρετσίνας και τσιπούρας αλανιάρας !!! Έξι μήνες έχω - προλαβαίνω δεν προλαβαίνω !!!

      Που κακό χρόνο να 'χουνε με το Brexit τους !!!

      Διαγραφή
    5. Καλαμιά στον κάμπο4 Οκτ 2016, 7:42:00 π.μ.

      Χαχα!!! Ελάτε να σας κάνω το τραπέζι με μοσχαροκεφαλή σιγοψημμένη, στην λαδόκολλα, για δωδεκα ώρες στον φούρνο και σούπα πατσά ποδαράκια με μπόλικο σκόρδο και καυτερό κόκκινο πιπέρι κι αν δεν γίνουν τ' αγαπημένα σας φαγητά, εμένα να μην με ξαναπούν Μαμαλάκη οι φίλοι μου!!!!

      Διαγραφή
  2. Καλαμιά στον κάμπο3 Οκτ 2016, 9:14:00 π.μ.

    Εγώ πάντως το κεφαλάκι με την γλώσσα απ' όξω και τα ποδαράκια, πολύ τα λιμπίστικα. Εκεί δεν ξέρω πώς τα μαγειρεύουν αλλά εδώ κάνουν ονειρεμένο πατσά!!!!
    Μόνο οι μπάμιες με χάλασαν κι ας είναι στοιχισμένες σαν στρατιωτάκια.
    Ωραία λαίκή, όμως. Άφθονη και μεγάλη ποικιλία. Λίιιιιγο μακριά πέφτει, γιαυτό θα βολευτώ με την δική μας, αύριο, στην Λεπτοκσρυά.:-))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδής τον πατσά δεν τον ετρώγω, καταλαβαίνεις πως η γνωριμία μου με το κεφαλάκι και τα ποδαράκια υπήρξε εντελώς θεωρητική. Όσο για τη λαϊκή, είναι πράγματι ωραία και με μεγάλη ποικιλία. Επειδής ξεύρω ότι σου αρέσουν οι αγορές τέτοιου είδους, ετοιμάσου να σε πάρω να πάμε και σε πολλές άλλες ανά τον κόσμο. Είναι να μην του δώκεις θάρρος του πτηνού.

      Τις καλημέρες μου, Καλαμιά!

      Διαγραφή
  3. Αυτές οι βόλτες στις λαϊκές, εμπειρίες μοναδικές θα έλεγα!
    Καλημέρα και καλό μήνα!

    ΥΓ: Θυμάμαι καλά; Κάποια από αυτές τις μέρες ο Πιγκουίνος έχει γενέθλια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου αρέσουν πολύ οι αγορές, Ραπουνζέλ. Εξού και προσθέτω συχνά στη ροή του μπλογκ τέτοιες βόλτες για ψώνια στο οπουδήποτε. :)

      ΥΓ: Πολύ καλά θυμάσαι! Εχθές το πτηνό έκλεισε τα δώδεκα, ζωή-νάχει! Που για πτηνό, το λες κορακοζώητο. Και για μπλογκ, το λες έλα-και-μη-χειρότερα! :)

      Διαγραφή
    2. Χρόνια πολλά λοιπόν! Σου εύχομαι να κλείσεις κι άλλα δώδεκα, κι άλλα δώδεκα, κι άλλα δώδεκα...... :)
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  4. τι κι εσυ γενεθλια? κια εγω 8 χρονω χτες! με περνας εισια μεγαλυτερος μου χιχι! γιαυτο σε σεβομαι και σε αγαπω και σελατρευω! α και πιγκουιναρα μου, εγω με τις λαικες δε το χω γιατι ζαλιζομαι και με πειθουν και τα αγοραζω ολα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts