Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Ραμαντάν Λουμπούρ


Δεν ξεύρω πώς θα τα καταφέρεις, αλλά αυτό πούχεις στο μυαλό σου καλά θα κάμεις να το ξεχάσεις! Δεν πρόκειται να κάτσουμε για φαγητό που να χτυπιέσαι! Και μην καμώνεσαι πως τάχα-μου λιμοκτονείς και είσαι στα πρόθυρα της λιποθυμιάς, διότι σε είδα τί περιδρόμιασες πάλι εψές το βράδυ. Που έρχεσαι τώρα να μου το παίξεις -ποιός; εσύ!- Όσιος Ονούφριος και παιδάκι της Μπιάφρα. Όχι θέλω να σε είχα μία εβδομάδα παρέα μα τον Ντάνο και την Βαλαβάνη να τρώτε φακόρυζο και καρύδα, να γέλαγε μαζί σου ολόκληρος ο Άγιος Δομίνικος.



Και τελοσπάντων, βλέπεις άλλον άνθρωπο να τρώει εδώ πέρα; Κανέναν και πουθενά! Θέλεις να μας περάσουνε για τίποτις άπιστους και νάχουμε ντράβαλα; Μα τώρα σού ήρθε κι εσένα η υπογλυκαιμία; Ορίστε, θα σου αγοράσω από ετούτα τα ωραιότατα παραδοσιακά γλυκάκια κι όταν με το καλό νυχτώσει, βάλτα κάτω ν'αναστενάξουν οι θερμίδες.



Αφού το ξεύρεις ότι κατά τη διάρκεια του Ραμαντάν, εφαρμόζεται αυστηρή νηστεία από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου -γιατί με πιλατεύεις; Και για νάχουμε καλό ρώτημα, εσύ δεν ήσουν που διαμαρτυρόσουν πως έχει κολλήσει η ζυγαριά και δεν μπορείς να χάσεις εκείνα τα κιλάκια που έβαλες τους τελευταίους μήνες; Ορίστε η ευκαιρία σου!



Βρισκόμαστε στην πρωτεύουσα της Μαλαισίας, την Κουάλα Λουμπούρ. Και επειδής οδεύομεν προς το τέλος του Ραμαντάν, είπα να σε βγάλω μία βόλτα στην αγορά για τα τελευταία μας σίζοναλ ψώνια. Παρότι διαθέτουμε κάμποσα μολς με τις μεγάλες ιντερνάσιοναλ φίρμες, λόγω της περίστασης, απεφάσισα να σε σουρτουκέψω σε πιο παραδοσιακές γειτονιές για να πάρεις γεύση από αυθεντική λόκαλ ατμόσφαιρα. Εξού και ήρθαμε στο Τζακέλ Μολ, τον παράδεισο της μαντίλας και της κελεμπίας.


Η οικογένεια Τζακέλ ασκεί το επάγγελμα εδώ και δεκαετίες και σούχει στήσει εδώ ένα πολυόροφο κατάστημα υπερπαραγωγή, που ανταποκρίνεται στα πιο τρελά όνειρα της ντελικάτης και κομψευάμενης μουσουλμάνας.


Συνολάκια κεντημένα στο χέρι με δαντελωτά τελειώματα, κομψά μανικάκια, ανάλαφρα σχέδια και πιέτες, που καλύπτουν με φροντίδα την κάθε σπιθαμή του σώματος και αφήνουν ακάλυπτα μονάχα τα άκρα των χεριών και των ποδιών.


Αλλά και υπέροχες μαντίλες, στο κοραλί, στο βυσσινί, στο κυπαρισσί. Σε μία σχεδόν ανεξάντλητη γκάμα χρωμάτων και σχεδίων. Μαντίλες που εφαρμόζουν με τρόπο, καλύπτοντας απολύτως τα μαλλιά και αναδεικνύοντας τα υπέροχα χαρακτηριστικά του γυναικείου προσώπου.


Βεβαίως, εντελώς μεταξύ μας, αν περιμένεις να συναντήσεις στο δρόμο, χαμογελαστές και πεντάμορφες Μαλαισιανές, ενδεδυμένες με τέτοια μετάξια, θα μείνεις πάλι με την όρεξη -κι είσαι και πεινασμένος άνθρωπος. Σκόπιμα σε ξεκίνησα από τις πολυτέλειες για να σε προσγειώσω μετά στην πραγματικότητα του δρόμου και της καθημερινότητας.


Διότι καλό και άγιο το Τζακέλ Μολ, αλλά κατά τη διάρκεια του Ραμαντάν, αλλού χτυπάει η καρδιά της αγοράς.



Εδώ στο κέντρο της πόλης, στα όρια μεταξύ της Jalan Masjid India (της περιοχής δηλαδής που μένει η πολυάριθμη ινδική κοινότητα) και της Jalan Tuanku Abdul Rahman, κάτω από τις θεόρατες πολυκατοικίες που μοιάζουν με φωλιές τερμητών, στήνεται ένα από τα μεγαλύτερα υπαίθρια παζάρια. Που λειτουργεί όλο το μήνα του Ραμαντάν, προσφέροντας πολλών ειδών καλούδια.



Παρότι ο μεγάλος συνωστισμός γίνεται μετά τη δύση του ηλίου -όταν δηλαδή ξεκινάει η κατανάλωση φαγητού- εγώ σε έφερα από νωρίς για να αποφύγουμε την πολυκοσμία και να ψωνίσουμε με την άνεσή μας.


Τί σε προβληματίζει στο μανικάκι; Α, κατάλαβα: η ζέστη! Δυστυχώς για εσένα, υπέροχη αναγνώστρια, η θρησκεία δεν κάμει εκπτώσεις με τας εποχάς, επομένως θα πρέπει να εξοικειωθείς με την ιδέα της πλήρους αμφίεσης καθ'όλη τη διάρκεια του χρόνου. Για πολύ κακή σου τύχη, βρισκόμαστε κοντά στον Ισημερινό, επομένως ζέστες θα νιώσεις, ψύχρες μήτε στα όνειρά σου. Στη Μαλαισία η μόνη εναλλαγή που έχουμε είναι ανάμεσα στη ζέστη και τον καύσωνα και με δεδομένη τη θρησκεία, θα σου πρότεινα ένα καλό ινβέρτερ.



Θέλεις να δοκιμάσεις αυτό το κόκκινο πούναι χτυπητούλι; Αλλά και το από πίσω, το μπλεδάκι θα σου πηγαίνει φίνα! Οι τιμές είναι εξαιρετικά προσιτές -αν σου αρέσουν, να τα πάρεις και τα δύο νάχεις να συναλλάζεις.



Τουλάχιστον εδώ στη Μαλαισία -και εν αντιθέσει με τις πιο σκληροπυρηνικές μουσουλμανικές χώρες του Κόλπου- δεν επιβάλλεται η ισοπεδωτική μονοτονία του μαύρου και υπάρχουν αρκετές πολύχρωμες επιλογές. Βεβαίως, τα ακόμα πιο πλουμιστά σχέδια απευθύνονται σε άλλες εθνότητες που ζουν εδώ (κυρίως στις Ινδές), επομένως μην ξεθαρρεύεις.



Παρότι μουσουλμανική, η Μαλαισία παραμένει αρκετά ασιατική -επομένως το εμπριμέ θα το συναντήσεις σε μεγάλη έκταση και θα το εκτιμήσεις κιόλας, δεδομένης της κατάστασης. Στα δύο, το τρίτο δώρο; Τελειώνει το Ραμαντάν και αρχίσανε οι προσφορές των εμπόρων.



Κάτι ήξευρε η Νουρούλ και επέμενε να έρθουνε με την εξαδέλφη της την Χουσνά, προς το τέλος του μήνα για πραγματικά καλές τιμές. Η Χουσνά είναι άσσος στο παζάρι και είναι μη βάλει στο μάτι της μαντίλα!



Η Σαριφάχ από την άλλη είναι επιλεκτική και δύσκολη πελάτισσα. Σκέφτεται αν μπορεί να συνδυάσει κάτι κοραλί γυαλιά που έχει με αυτή την ωραία κελεμπία με τους κρίκους για να κάμει αίσθηση σε ένα γάμο πούχει να πάει την επόμενη εβδομάδα.



Όπως ας πούμε έχει συνδυάσει επιτυχημένα η Ναμπιλάχ τη μαντίλα με την τσάντα της. Ναι, ανέκαθεν είχε μία αδυναμία στο πουά και διέθετε μεγάλη γκάμα ρούχων σε αυτή τη λογική. Μέχρι τη στιγμή που διαγνώστηκε στον άντρα της μία εκφύλιση του δεξιού ματιού -τρελάθηκε ο άνθρωπος όταν συνειδητοποίησε πως έβλεπε το μάτι του πουά ως και στους τοίχους του σπιτιού μη-χειρότερα, αγνοώντας ότι η Ναμπιλάχ, τους είχε περάσει όντως με ασορτί ταπετσαρία- και έκτοτε της απαγορεύτηκε να τα φοράει σπίτι.



Πώς να το πω ώστε να μην ακουστεί άκομψο και κακό; Θα το πω και η μισή ντροπή δική σου: οι Μαλαισιανές δεν είναι ιδιαιτέρως όμορφες. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα φυσικά χαρακτηριστικά, αλλά κυρίως σε αυτό το ασέξουαλ άφημα.



Χωρίς τη φροντίδα των καλλυντικών, το ναρκισσισμό των πιο κομψών και θελκτικών ρούχων, την επέμβαση του μακιγιάζ και βεβαίως χωρίς τη φροντίδα για το σώμα (η άθληση για τις γυναίκες γενικά απαγορεύεται στον μουσουλμανικό κόσμο), πολλές Μαλαισιανές μοιάζουν με πρόσωπα χωρίς ταυτότητα. Καδραρισμένες μέσα σε στρώματα υφάσματος, ανέκφραστες ή σκυθρωπές, απέχουν πολύ από τα πρότυπα ομορφιάς που τουλάχιστον εμείς έχουμε συνηθίσει.



Προφανώς και η εμφάνιση δεν είναι το πρωτεύον. Να όμως που γίνεται, όταν έρχεται η θρησκεία και την προσδιορίζει. Να που καθίσταται σημαντική, όταν έρχονται τα μη και τα πρέπει να της επιβληθούν. Σταμάτα να μου γκρινιάζεις: ασφαλώς και ισχύει το ίδιο για τις δικές μας θεούσες, με τον κότσο, το γυαλί, το ενιαίο φρύδι και την σκούρα εμπριμέ φούστα μέχρι το πάτωμα. Μόνο που στην Ελλάδα το είδος πλέον σπανίζει, ενώ εδώ είναι ο κανόνας.



Κι όμως. Αυτές οι Μαλαισιανές γυναίκες που αρχικά σού φαίνονται εξαιρετικά αντιπαθητικές, αγέλαστες και απρόσιτες, όσο περισσότερο τις παρατηρείς, τόσο περισσότερο τις καταλαβαίνεις. Είτε τις βλέπεις να ψωνίζουν με συστολή και διπλομετρώντας τα νομίσματα στο πορτοφόλι τους, είτε τις βλέπεις να περιμένουν με καρτερία τις πελάτισσες στα μικρά τους καταστήματα, πίσω από πολύχρωμα υφάσματα.



Είτε τις βλέπεις να μοχθούν σε μία καρέκλα για ατελείωτες ώρες, επαναλαμβάνοντας μία συγκεκριμένη δουλειά για όλη τους τη ζωή.



Είτε τις βλέπεις αποκαμωμένες σε μία καρέκλα μέσα στη ζέστη του απομεσήμερου, να ξαποσταίνουν για μερικές στιγμές. Πάντα τυλιγμένες και σχεδόν μόνιμα ανέκφραστες.



Αλλά είπαμε, είναι Ραμαντάν. Και οφείλω να σου εξηγήσω τα βασικά για να μην πας και κάμεις του κεφαλιού σου. Λοιπόν, από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου, θα πρέπει να απέχεις ουχί μόνον από το φαγητό, αλλά και από το νερό και κάθε είδους πιοτό.



Μήτε το κάπνισμα επιτρέπεται, μήτε τα αρώματα (για τα φρουφρού δεν ξεύρω, βρες έναν ιμάμη και ρώτα!).



Εννοείται ότι δεν επιτρέπεται το φίκι-φίκι. Καλά να με συγχωρείς, εσύ μούχεις πάρει το κεφάλι ότι υποφέρεις και θα σε χάσουμε από την πείνα και τώρα ξαφνικά έχεις αντοχές για τσιλιμπουρδίσματα; Α δεν τρώγεσαι -κι αργεί να δύσει και ο ήλιος!


Τέλοσπάντων, να θεωρείς εαυτόν τυχερό που περνάμε το Ραμαντάν στην Μαλαισία και όχι σε κανένα βορειότερο μέρος, διότι εδώ τουλάχιστον η μέρα διαρκεί δεκατέσσερις με δεκαπέντε ώρες αυτήν την περίοδο. Ενώ αν είσαι μουσουλμάνος που διαβιεί στη βόρεια Νορβηγία ας πούμε, θα πρέπει να αντέξεις το εικοσάωρο της νηστείας καθ'όλη τη διάρκεια της ατελείωτης σκανδιναβικής ημέρας και να σε δω πόσα μπιτόνια νερό θα κατεβάσεις όταν επιτέλους δύσει ο ήλιος κατά τις δώδεκα το βράδυ.



Το Ραμαντάν βεβαίως δεν περιορίζεται στην αποχή και τη νηστεία, αλλά συνοδεύεται και από σημαντικές πνευματικές διαστάσεις. Απαγορεύεται για παράδειγμα το ψέμα, το κουτσομπολιό και η εξαπάτηση. Αν είσαι Έλληνας πολιτικός ή πανελίστας μεσημεριανής εκπομπής, την πάτησες.



Επίσης, ουχί απλώς ενθαρρύνεται, αλλά επιβάλλεται η τέλεση καλών πράξεων και η φιλευσπλαχνία προς τους αδύναμους και τους όσους χρειάζονται βοήθεια. Η ετήσια "Ζακάτ", η υποχρεωτική δηλαδή ελεημοσύνη προς τους φτωχούς και τους παθόντες κατά τη διάρκεια του Ραμαντάν, αποτελεί μία υπενθύμιση για αλληλεγγύη και έγνοια για τους άλλους.


Ναι, ξεύρεις καλά την άποψή μου για τις θρησκείες. Αλλά για να μπορέσει κανείς να τις αξιολογήσει, θα πρέπει πρωτίστως να τις μάθει και να τις καταλάβει. Πρώτον, διότι έτσι μπορεί να κατανοήσει καλύτερα τον κόσμο και τις κοινωνικές πρακτικές που έχουν δομηθεί επί των θρησκευτικών αρχών και παραδόσεων. Και δεύτερον, διότι όσο τις μελετάς, τόσο καταλαβαίνεις την ανάγκη που τις γέννησε και το σκοπό που μεταξύ άλλων, υπηρετούν: σε μία κοινωνική οικονομία και σταθερότητα προσβλέπουν, μέσω ενός -όχι ιδιαιτέρως σύνθετου και εντελώς σκόπιμα ηθοπλαστικού- κώδικα συμπεριφορών.


Παραμένουν σημαντικές οι θρησκείες στην ερμηνεία αυτού του ολοένα πιο μπερδεμένου κόσμου. Αν θέλεις να τον καταλάβεις, θα πρέπει να τις συνεκτιμήσεις. Κι όσο κι αν επιμένεις στις διαφορές τους, θα σε εκπλήξουν οι ομοιότητες.


Αλλά δεν έχουμε πολύ ώρα ακόμα μέχρι το Ιφτάρ, το γεύμα δηλαδή μετά τη δύση του ηλίου. Και μπορεί να είδαμε κάμποσες μαντίλες και κελεμπίες για εσέ αγαπημένη αναγνώστρια, μα θαρρώ πως δεν πρέπει να αφήσουμε παραπονούμενο και εσέ τον αγαπημένο αναγνώστα. Ωραιοτάτη λευκή ολόσωμη κελεμπία με την υπογραφή του Ρεμί Ισακ. Έτσι γι'αρχή!


Αν πάλι είσαι πιο μονδέρνος και νεανίας, σου προτείνω βαθύ μωβ πουκάμισο με δαντελωτό ρούχο για τα πόδια. Το σετ ολοκληρώνεται με πλεχτό φέσι για το κεφάλι.


Η ανδρική αμφίεση εδώ στη Μαλαισία δεν περιλαμβάνει παντελόνια και κοστούμια, αλλά ρούχα από νάιλον, σατέν και μετάξι που κουμπώνουν ή τυλίγονται γύρω από τη μέση. Αυτά τα "Μπαζού Μπατίκ" και τα "Μπαζού Μελαγιού" φοριούνται σχεδόν από όλους κατά τη διάρκεια του Ραμαντάν.



Σε συνδυασμό με τα λευκά, μαύρα ή πιο χρωματιστά φεσάκια που φοράνε όλοι όταν πηγαίνουν στο τζαμί -και γενικά καθ'όλη τη διάρκεια της ημέρας οι πιο ηλικιωμένοι.


Τελευταία στάση για ολοκλήρωση του γκρούμινγκ; Το κουρείο! Ευτυχώς για τους άντρες, τα κουρεία είναι κανονικά μαγαζιά στο ισόγειο των κτηρίων και δεν βρίσκονται "κρυμμένα" στους απάνω ορόφους, όπως συμβαίνει με τα γυναικεία κομμωτήρια.



Βλέπεις οι γυναίκες δεν μπορούν να δείχνουν τα μαλλιά τους (πόσο μάλλον να τα κουρεύουν) δημοσίως, επομένως οι δικοί τους χώροι καλλωπισμού δεν πρέπει να είναι εκτεθειμένοι σε γενική θέα.


Αύριο το βράδυ, έχουμε νέα σελήνη. Που σημαίνει ότι το φετινό Ραμαντάν ολοκληρώνεται εδώ στη Μαλαισία. Σε μία χώρα που δεν είναι αραβική και που έχει μεγαλύτερη φυλετική συγγένεια με την Ταϊλάνδη ή την Καμπότζη, παρά με την Αίγυπτο ή τη Σαουδική Αραβία. 


Αλλά η ιστορία, τα έφερε με τρόπο που το Ισλάμ εγκαταστάθηκε εδώ ως η κυρίαρχη θρησκεία. Αρχικά, μέσω Αράβων του Κόλπου που συναλλάσσονταν με τον τοπικό πληθυσμό τον 7ο αιώνα μ.Χ. Και ύστερα, τον 12ο αιώνα, μέσω Ινδών μουσουλμάνων εμπόρων που δίδαξαν την πίστη τους στον τότε άρχοντα της Μαλαισίας, ο οποίος την ασπάστηκε και την διέδωσε στην επικράτεια του βασιλείου του.


Αν θαρρείς πως είσαι οι επιλογές σου, πλανάσαι πλάνην οικτρά. Είσαι οι επιλογές μυριάδων άλλων ανθρώπων και συγκυριών μέσα στο ρου γενεών, ιστορικών πράξεων, κοινωνικών πρακτικών και εξελίξεων. Είσαι το αποτέλεσμά τους. Και ναι, εσύ μπορείς να ανοίξεις το ψυγείο ό,τι ώρα θέλεις -ο δικός σου Θεός (αν έχεις) μπορεί και να στο συγχωρέσει, για τη ζυγαριά πάλι όρκο δεν παίρνω.

12 σχόλια :

  1. ξέρεις πόσες φορές έχω σιχτιρίσει αυτές τις επιλογές των άλλων ,που κατάφεραν να γεννηθώ σε ένα χωριαδάκι απο μεροκαματιάρηδες; Δεν μπορούσε το σύμπαν να με οδηγήσει στις επιλογές του Ωνάση ή τόσων άλλων πλουσίων και βασιλιαδων;;Βέβαια με τόσα που μας δείχνεις ,αρχίζω να χαίρομαι για το αποτέλεσμά μου ,γιατί δόξα το δικό μου Θεό μπορώ να κάνω ό,τι θέλω ,να πίνω και να τρωω όποτε θέλω και να δείχνω τα άσπρα πια μαλλάκια μου σε όποιον θέλω...εντάξει ,οταν λεω ''ό,τι θέλω'' ,λεμε και κανενα αστειο να ξεχαστούμε ,με όσα συμβαινουν εδω που μας έριξαν οι επιλογες άλλων ανθρωπων και συγκυριών :(
    Καλημέραααααααα Πίγκου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσε κι εμένα με ταλανίζουν τέτοιες σκέψεις! Αν και υπάρχουν πολύ (πάρα πολύ) χειρότερες μοίρες από τη δική μας. Επομένως απόλαυσε τα όσα μπορείς να κάνεις, να πίνεις και να τρως, τίναξε με νόημα και τα ωραιότατα μαλλιά σου να φύγει η αλμύρα και καθόλου μην μου στεναχωριέσαι!

      Την καλημέρα μου, Νάσια!

      Διαγραφή
  2. Βρισκεται ο Δ στο Ντουμπαι αυτες τις μερες. Στα γραφεια που δουλευει εκει, πολυεθνικης, "δεν επιτρεπεται" ουτε για τους ξενους φαγητο νερο τσιγαρο ολη μερα. Και πανω που αναρωτιομουν πως αντεχει ο δικος μου, μου ειπε οτι βρηκαν μια γωνιτσα που πηγαινουν για τσιγαρο οι μη μουσουλμανοι υπαλληλοι και στο εστιατοριο εχουν βαλει μια κουρτινα που μπορουν να τσιμπανε αν θελουν κατι κατα τη διαρκεια της μερας, αλλα τους κρυβουν πισω απο την κουρτινα :) :)
    καλημερα πτηνουλι
    Πανε μας λιγο βορεια να δροσιστουμε :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα έχω ζήσει και τα ξεύρω. Είναι τρομερή η επίδραση της θρησκείας στον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς, στη διαμόρφωση της νοοτροπίας και των καθημερινών συνηθειών. Και φυσικά δεν αναφέρομαι μόνο στις μουσουλμανικές χώρες (αν και κάποιες εξ αυτών αποτελούν πράγματι ακραία παραδείγματα).

      Νομίζω πως πράγματι θα πρέπει να πάμε λίγο βορειότερο. Κάτι έχω κατά νου...

      Την καλημέρα μου, Dee Dee!

      Διαγραφή
  3. Αχ τι ταρβούν οι καημένες, από την άλλη εκείνη η άσπρη η κελεμπία με την υπογραφή του μελαμψού νεαρού πολύ μου άρεσε, φαντάζει δροσερή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν είναι επώνυμο το ρούχο, πχιότητα! Γι'αυτό κι εγώ τις δικές μου τις κελεμπίες δεν τις ψωνίζω ποτέ από τα καλάθια! :)

      Καλημέρες, Τρέμενς!

      Διαγραφή
  4. Ίσως ένα Ραμαντάν να ήταν μια κάποια λύση για την απώλεια των περιττών κιλών μου, αλλά εδώ δεν μπορώ να αντέξω το καλοκαίρι με τιραντάκια, σιγά μην επιζούσα με μακρυμάνικο και μαντήλα. Άρα, το ξεχνάω...
    Εκτός κι αν μπορώ να μετατραπώ επιλεκτικά σε μουσουλμάνα. Δηλαδή να κρατήσω τη νηστεία μέχρι τη δύση του ηλίου και να απορρίψω τα υπόλοιπα!
    Τι ώρα είναι;
    Μη χάσω και τη δύση, γιατί με έπιασε και μια λιγούρα!
    Τις ευχές μου για περαστικά να μεταφέρετε στον σύζυγο της Ναμπιλάχ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη Αρτίστα, για ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα μπορείς να κάμεις συνδυασμούς θρησκευτικών πρακτικών. Δηλαδή να ξεκινήσεις με αποχή από το κρέας από τέλη Φλεβάρη για τη Σαρακοστή, να συνεχίσεις μετά το Πάσχα με αποχή από το φαγητό από την ανατολή μέχρι τη δύση για το Ραμαντάν και πάει λέγοντας. Νομίζω ότι είναι καταπληκτική ιδέα διότι (α) θα χάσεις σίγουρα κιλά και (β) θα εξασφαλίσεις θέση στον Παράδεισο, όπως κι αν έρθουν τα πράγματα! Όχι πες, δεν είναι τέλειο;

      Διαγραφή
  5. Μα ούτε νερό;
    Με τέτοια ζέστη ούτε νερό;
    Αυτό μου φαίνεται το πιο βάναυσο απ' όλα!
    Τι θα έκανα αν ήμουν μουσουλμάνα, που μεταξύ μας, ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω..Μάλλον θα έπινα-έτρωγα κρυφά, γιατί δεν έχω τον θεό μου!
    Πόσο σωστή η τελευταία παράγραφος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμ, ή την κάμουμε την αποχή ή δεν την κάμουμε! Μήτε νερό, μήτε αναψυκτικά, μήτε χυμούς, μήτε καφέ. Με το που δύει ο ήλιος, το σύστημα ύδρευσης σχεδόν καταρρέει από τη μαζική κατανάλωση. :)

      Την καλημέρα μου, Memaria!

      Διαγραφή
  6. Πω πω, Μαλαισία! Τι ωραίο οδοιπορικό! Χωρίς νερό όλη μέρα μου φαίνεται απάνθρωπο! Τι είδους θρησκεία πια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση η Μαλαισία! Υπόσχομαι να σε ξαναφέρω προς τα εδώ σε άλλη περίοδο για να ιδούμε τις πιο θεαματικές όψεις της χώρας.

      Την καλημέρα μου, Mia!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts