Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Η κατάρα της μούμιας


Αν σου αρέσουν τα μυστηριώδη μέρη, οι αρχαίοι θρύλοι, οι μούμιες και τα ανεξήγητα φαινόμενα, τότες ετούτη η βόλτα θα σε συναρπάσει. Διότι ναι, σήμερις το πρόγραμμα περιλαμβάνει πυραμίδα. Εντάξει, η αλήθεια είναι πως οι πλέον διάσημες του είδους είναι του Χέοπος, του Χεφρήνου και του Μάμ-ρα. Αλλά πτηνό, που ως γνωστόν εξειδικεύεται στο τρέχα-γύρευε, σου έχει εναλλακτική πρόταση στο πιο οικονομικό -διότι και που να τρέχουμε τώρα στη Γκίζα και στη Θαντέρα.



Βρισκόμαστε στην Αργολίδα. Έναν τόπο σημαντικό, μία πανάρχαια μήτρα του ανθρώπινου γένους. Σ'αυτά τα μέρη, ο μυθικός Φορωνέας λέγεται πως οργάνωσε τις πρωτόγονες, διάσπαρτες οικογένειες και φυλές σε ένα κοινωνικό σύνολο, ενθαρρύνοντας τη δημιουργία των πρώτων οικισμών και τη θέσπιση κανόνων. Διότι πριν επικρατούσε αναρχία, ο καθένας έκανε ό,τι του κατέβαινε και δεν υπήρχε κανένας σεβασμός στον συνάνθρωπα -κάτι σαν την κατάσταση στα σημερινά Εξάρχεια, αλλά χωρίς τα γκραφίτι και τους μπάφους.



Στη διαδρομή που ενώνει εδώ και χιλιάδες χρόνια την πόλη του Άργους με την Τεγέα, πάνω σε έναν στρατηγικής σημασίας λόφο, υπάρχουν κάποιες αραδιασμένες πέτρες. Πρόκειται για ογκώδεις γκρίζους ασβεστόλιθους που σε προβληματίζουν με το μέγεθος και το σχήμα τους. Αν σκαρφαλώσεις το λόφο και πλησιάσεις εγγύτερα, ο προβληματισμός σου μετατρέπεται σε έκπληξη.



Διότι αντιλαμβάνεσαι πως έχεις μπροστά σου μία μεγάλη πυραμίδα, βραχυκυκλώνουν οι συνειρμοί σου, τσιμπιέσαι να βεβαιωθείς ότι δεν ονειρεύεσαι και διπλοτσεκάρεις το τζι-πι-ες σου μπας και έκαμες κάπου λάθος μετά το Ναύπλιο και έστριψες για Κάιρο.



Οι επικλινείς εξωτερικές πλευρές της πυραμίδας περιβάλλουν ένα ορθογώνιο οικοδόμημα με διαστάσεις επτά επί εννέα μέτρων -ναι χωράνε άνετα πέντε ροτόντες, αν θες να παραθέσεις ένα μπραντς.



Είναι αρκετοί εκείνοι που κατά καιρούς υποστηρίζουν (στο εντελώς αθεμελίωτο) ότι η πυραμίδα αυτή είναι προϊστορική και επομένως αρχαιότερη των αιγυπτιακών. Όπως καταλαβαίνεις, αν είσαι αρχαιόπληκτος, τύπου αποκωδικοποιείς με αριθμούς την ετυμολογία των ελληνικών λέξεων, κυκλοφορείς με χλαμύδα στο σπίτι σου και διατείνεσαι ότι η απόσταση ανάμεσα στους ναούς της αρχαίας Ελλάδος κρύβει διαγαλαξιακά μυστικά, την υιοθετείς ωραιότατα την παραπάνω εικασία και την ετρίβεις στη μούρη τής κάθε τυχάρπαστης μούμιας που συναντάς μπροστά σου -διότι ως γνωστόν, όταν εμείς κατασκευάζαμε πυραμίδες, οι Αιγύπτιοι ήταν απάνου στον κοκοφοίνικα.


Αλλά οι αρχαιολόγοι επιμένουν ότι η πυραμίδα η δικιά μας είναι του 4ου αιώνα π.Χ. και ότι εχρησιμοποιείτο ουχί για φύλαξη νεκρών, αλλά ως φρούριο για να ελέγχουμε τα σούρταφέρτα στους οδικούς άξονες και να κόβουμε και καμία κλήση.


Με σχεδόν δυόμιση χιλιάδες χρόνια ακλόνητης λιθοδομής, του βγάζεις το καπέλο του αρχιτέκτονος και τον προσλαμβάνεις να σου αναλάβει εκείνο το πανωσήκωμα που θες να ρίξεις στο σπιτάκι της πεθεράς σου στα Λαγραινά. Να βγαίνει η γυναίκα στην ταράτσα να εποπτεύει καλύτερα τις γειτόνισσες.


Όχι ειλικρινά δεν θα γκρινιάξω με το πόσο αφρόντιστη, χορταριασμένη και παρατημένη είναι η πυραμίδα, μήτε θα σου επαναλάβω το γνωστό τροπάριο περί της αδυναμίας του Υπουργείου και της τοπικής κοινωνίας να αναδείξουν μνημεία όπως ετούτο με μία στοιχειώδη σήμανση, ένα κιόσκι που θα σου εξηγεί το τί βλέπεις και ένα μαγαζάκι με τριατέσσερα μεμοραμπίλια να έχεις να θυμάσαι τη μούμια. Βαρέθηκα να τα λέω, βαρέθηκες να με ακούς.


Θα σου πω μονάχα πως εγώ βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα την επίσκεψή μου εκεί, έστω κι αν  μετά χρειάστηκε να ψάξω αρκετά στο ίντερνετ και στη σχετική βιβλιογραφία για να λύσω τις απορίες μου για το οικοδόμημα. Και θα σου διαπιστώσω ξανά πως ετούτη η χώρα κρύβει πολλές εκπλήξεις για τον επίμονο ταξιδιώτη της. Μέρη αναπάντεχα, μνημεία και ιστορίες που θέλει κόπο για να προσεγγίσεις, μα σ'ανταμοίβουν σαν δοκιμάσεις να τ'αναζητήσεις.



Αφού ολοκλήρωσα τη βόλτα και άρχισα να κατηφορίζω ισορροπώντας στις πέτρες, ένα περίεργο θρόισμα ακούστηκε από το κέντρο της πυραμίδας. Η γη άρχισε να βράζει κάτω από τα πόδια μου και μία κραυγή αγωνίας έπεσε απάνου μου και με κατακεραύνωσε. Γυρίζω το κεφάλι μου και τί να δω; Ένας στρόβιλος από μαύρη σκόνη είχε σκωθεί από τα έγκατα του οικοδομήματος, λαμβάνοντας γυναικεία μορφή -βέρι σκιαχτική και εντελώς τσαντισμένη- κοιτάζοντάς προς το μέρος μου με τα ερεβώδη της μάτια. Ναι, ήταν η κατάρα της μούμιας -που προφανώς έχει πέσει πάνω μας, διότι και πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς τα όσα μας συμβαίνουν; Εντάξει τ'ομολογώ πως μπορεί να υπερβάλω λιγουλάκι στο ειδικό εφέ, αλλά κάμω ό,τι μπορώ για να σου διαφημίσω το μέρος και να σε πείσω να πας αν τυχόν βρεθείς προς τα εκεί. Διότι δεν θέλεις ν'αφήσεις τη μούμια να σε περιμένει, θέλεις;

9 σχόλια :

  1. και περιμένεις να πάω ,μετά απο την τελευταια σου παράγραφο και κυριως την τελευταια πρόταση;;; Με τίποταααααα .Ειμαι σιγουρη πως σε εμενα θα εμφανιστεί η μουμια ολοζώντανη!Επειδή όμως μου άρεσε πολύ ,θα στείλω τον αντρούλη μου...
    Καλημέρααααααααααα Πίγκου ,όσο καλή μπορει να ειναι η μέρα που βραζουμε ήδη πρωινιατικα ,σαν να ειμαστε στις πυραμιδες της Αιγυπτου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λες ο καύσωνας και το σκουπίδι να οφείλονται στην κατάρα της μούμιας; Και τελοσπάντων, κάποιοι τυχεροί βρίσκονται σε παραλίες και διασώζονται. Οι υπόλοιποι που παραμένουμε στο έλεός της, τί ελπίδες έχομεν; Θα πάω να δω το σχετικό σίκουελ με τον Τομ Κρουζ που παίζεται αυτή την περίοδο στους κινηματογράφους, μπας και ξεπατικώσω καμία ιδέα!

      Την καλημέρα μου, Νάσια!

      Διαγραφή
  2. Κι ύστερα μου λες ότι δεν είναι υπέροχος αυτός ο τόπος! Ό,τι μπορείς να φανταστείς εδώ θα το βρεις:νεολιθική εποχή, κλασική, νεοκλασική, πυραμίδες, μούμιες, πόλεις-χωματερές, τα πάντα!
    Thunder-thunder-thundercaaats!! (πού το θυμήθηκες;)
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι Θάντερκατς είναι σταθερή αναφορά μου και ο Μαμ-ρα ο αγαπημένος μου κακός! Όσο για τη χώρα, πράγματι μας εκπλήσσει συνεχώς -και τις περισσότερες φορές, αρνητικά. Επομένως δεν πλήττουμε και είμαστε πάντα σε εγρήγορση. Όχι σαν κάτι Ελβετο/Αυστρίες που ζουν τις βαρετές, οργανωμένες καθημερινότητές τους. Πυραμίδα έχει στη Ζυρίχη; Δεν έχει!

      Πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  3. Καλαμιά στον κάμπο27 Ιουν 2017, 10:50:00 π.μ.

    Η Αργολίδα, με ή χωρίς πυραμίδες, με ή χωρίς μούμιες, είναι ένα πανέμορφο μέρος,από τα ωραιότερα της Πελοποννήσου και στο λέω εγώ που είμαι από την Μεσσηνία.:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι θαυμάσια η Αργολίδα, θα συμφωνήσω απολύτως μαζί σου! Αλλά και η Μεσσηνία, εξαιρετική. Αν είχαν αξιοποιηθεί λίγο καλύτερα, θα μπορούσαν να είναι κορυφαίοι τουριστικοί προορισμοί.

      Την καλημέρα μου, Καλαμιά! (Αποκαταστάθηκε το πρόβλημα με τα σχόλια;)

      Διαγραφή
    2. Καλαμιά στον κάμπο28 Ιουν 2017, 11:58:00 μ.μ.

      Yes!!!!!!!

      Διαγραφή
  4. Καλέ ποια μούμια; Μάσκα ομορφιάς είχε βάλει η έρμη η αρχαία για να βγει λαμπερή κι εσύ αμέσως να την ψέξεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα ήταν καμία μπαγιάτικη κρέμα από το τελεμάρκετινγκ -δεν εξηγείται αλλιώς τέτοια κατάρρευσις στο προσωπάκι της. Κάτι ήξευρε ο Μαμ-ρα και κυκλοφορούσε διαρκώς μπανταρισμένος με τους επιδέσμους. :)

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts