Παρασκευή, 22 Δεκεμβρίου 2017

Βάλε τον Άι Βασίλη στην πρίζα!


Εντάξει, μπορεί να φθάσαμε σχεδόν στο παραπέντε των Χριστουγέννων, αλλά εντέλει ένα δέντρο το στολίσαμε. Και για να είμαστε και δίκαιοι, το λες και αξιοπρεπές, ειδικά αν το συγκρίνεις με το δέντρο-σκαλωσιά του Αβραμόπουλου ή το δέντρο-φλαμπέ του αναρχικού. Ναι, έχει περάσει δύσκολες ημέρες αυτή η πόλη. Και που βρίσκει ακόμα το κουράγιο να στολίζεται, της το αναγνωρίζεις ως υπέρβαση.


Αν σου πω ότι μόλις προχθές συνειδητοποίησα ότι είναι Χριστούγεννα, θα με πιστέψεις; Βέρι αφηρημένος, νόμιζα ότι μεσολαβεί καμιά βδομάδα ακόμα, μη σου πω και διβδόμαδο. Μα δεν λες κι εσύ κάτι: κάμε ένα ριμάιντερ, ρίξε ένα τζίνγκλ μπελς, στείλε με τρόπο την Μαράια την Κάρι να μου τραγουδήσει ένα "All I want for Christmas is you" νάρθω στο σίζοναλ κέφι, να τραγουδήσω ένα τρίγωνο-κάλαντο, να ρίξω ένα φωτάκι στο μπλογκ, να πλακωθώ στα μελομακάρονα.


Έλα, μην είσαι τζαναμπέτης: είναι ωραία τα Χριστούγεννα! Πρώτον, τρως άπειρα γλυκά σαν νάχουν έρθει τα ύστερα του κόσμου και να μην υπάρχει αύριο (που υπάρχει και το λέμε "από-Δευτέρας-δίαιτα"). Δεύτερον, μπορείς να στριμωχθείς στους δρόμους με άλλους χιλιάδες και να παραδωθείς σε αχαλίνωτο σόπινγκ σαν νάχουν έρθει τα ύστερα του κόσμου και να μην υπάρχει αύριο (που υπάρχει και το λέμε "διακανονισμός-δόσεων-στην-εφορία και δεν-ξαναπερνάω-όξω-από-τράπεζα"). Τρίτον, μπορείς να βγεις να τα πιείς και να διασκεδάσεις στα λογής λογής ρεβεγιόν σαν νάχουν έρθει τα ύστερα του κόσμου και να μην υπάρχει αύριο (που υπάρχει και το λέμε "μετα-Χριστουγεννιάτικο χανγκόβερ" ή "ποιά-χρονιά-είπες-έχουμε-τώρα;" ή "γιατί-κοιμάται-ένας-ξυλοπόδαρος-Εσκιμώος-στο-κρεβάτι μου-και-ποια-είσαι-εσύ-του-λόγου-σου;").


Χριστούγεννα 2017 και η Αθήνα φόρεσε τα καλά της, τα γιορτινά της ή ό,τι βρήκε πρόχειρο τελοσπάντων και προετοιμάζεται να υποδεχθεί τον καινούργιο χρόνο. Στη Στοά Σπυρομήλιου (το μόνο ζωντανό πασάζ του κέντρου) μεγάλες εορταστικές μπάλες κρέμονται πάνου από το κεφάλι σου και μυριάδες φωτάκια στολίζουν την οροφή.



Βέρι φαντασμαγόρικ αποτέλεσμα και μπράβο.


Σε μίαν ακρούλα, υπάρχει ωραιότατη καρέκλα να κάτσεις να ξαποστάσεις -ειδικά αν είσαι ένας Άγιος Βασίλης, μία Χιονάτη, ένας νεράιδος, ένας ξωτικός ή ο,τιδήποτε τελοσπάντων σε φίξιοναλ χαρακτήρα, περιλαμβανομένης της Ανάπτυξης και της Εξόδου από την κρίση.


Διότι δεν ξεύρω αν το θυμάσαι (υποψιάζομαι ότι δεν μπορείς και να το ξεχάσεις) αλλά η χώρα ετούτη η γιορτινή βρίσκεται στον όγδοο χρόνο κρίσης. Που αν ήταν η κρίση παιδάκι, θα πήγαινε φέτος Δευτέρα Δημοτικού και θάχε μάθει να διαβάζει, να γράφει και να μετράει.


Δηλαδής θάχε επιδείξει μεγαλύτερη πρόοδο από τον μέσο Έλληνα πρωθυπουργό της τελευταίας δεκαετίας τουλάχιστον. Άσε που θάξερε να σου πει και δυο κουβέντες στα αγγλικά. Δις ιζ αν εγκ, δις ιζ ε καρ, δις ιζ δε μπλάντι γκρικ ικόνομι γκαντ-ντέμιτ.


Μη βλέπεις που γελάει η κυρία. Ο κόσμος όλος γελάει!


Όχι στην καθημερινότητά του: εκεί βρίζει! Και μουτζώνεται. Παλαιότερα μουτζώναμε τη Βουλή, τώρα μουτζώνει ο ένας τον άλλον και όλοι τον εαυτό τους. Με ρυθμό και μπρίο. Αλλά χάνουμε βρε το ταπεραμέντο και την τσαχπινιά μας; Ας είν'καλά τούτα τα παιδιά που πήρανε τα τύμπανά τους και ζωντανέψανε προχθές την Αιόλου δίνοντας χριστουγεννιάτικο τέμπο. Δεν γίνεται αλλιώς, αναγνώστα. Αν δεν το διασκεδάσουμε και λίγο, θα μας σαλέψει.



Αλλάζουμε ύφος, ας περάσει η κυρία νεραϊδονονά, παρακαλώ. Με ένα Μπίμπιντι-Μπάμπιντι-Μπου και το μαγικό ραβδάκι της, μπορεί να μετατρέψει το όνειρο σε πραγματικότητα. Κι αν πράγματι τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου, δεν πρέπει να χάφτει κανείς παραμύθια, την περίοδο των εορτών, επιβάλεται και να τα πιστέψει και να τα ζήσει. Μην το καθυστερούμε: φέρε μου μία κολοκύθα, κάμε στην άκρη να πω το μαγικό και...


...βουαλά μία παραμυθένια άμαξα στο κέντρο της Αθήνας. Μπορείτε αγαπητή μου να φορέσετε τα κρυστάλλινα γοβάκια σας και την υπέροχη τουαλέτα σας, διότι είστε καλεσμένη στο παλάτι, να σας δεξιωθεί ο πρίγκηψ. Ή έστω στο Προεδρικό Μέγαρο να σας δεξιωθεί ο Πάκης, που βγήκε λέει εκατοστός ενενηκοστός έβδομος πιο σέξι ηγέτης του κόσμου -και δεν ξεύρω τί με συνετάραξε περισσότερο: το "σέξι" ή το "ηγέτης".


Σε περίπτωση πάντως που τόχεις απορία, η άμαξα είναι μέρος του εντυπωσιακού στολισμού που και φέτος έκαμε το Little Kook στου Ψυρρή, συγκεντρώνοντας πλήθη εκστασιασμένου κόσμου που αυτοφωτογραφίζεται με φόντο την εορταστική εξτραβαγκάντσα.


Την έχουμε ανάγκη αυτή την φαντασμαγορία. Το έχουμε ανάγκη αυτό το διάλειμμα. Φαίνεται στα βλέμματα των ανθρώπων. Στον σχεδόν απελπισμένο ενθουσιασμό τους. Στην προσπάθειά τους να απολαύσουν, να περάσουν καλά, να φχαριστηθούν.


Είναι πολλοί -θαρρώ περισσότεροι από κάθε άλλη φορά- αυτοί που στόλισαν τα μπαλκόνια τους. Ακόμα και σε γειτονιές σακατεμένες, όπως τα Πατήσια, η Κυψέλη, ο Βοτανικός, τα Σεπόλια. Είναι πολλοί -θαρρώ περισσότεροι από κάθε άλλη φορά- αυτοί που ξεχύθηκαν στους δρόμους για να χαζέψουν, να ψωνίσουν (ό,τι και όσο μπορούν) και να βολτάρουν. Είμαστε πονεμένοι, αναγνώστα. Αλλά ακόμα ζωντανοί.


Τα προβλήματα είναι εδώ. Οι αδυναμίες μας επίσης. Τί να σου κάμει και η νεραϊδονονά; Ένα ραβδάκι έχει, τί να πρωτοπρολάβει; Κι αν ονειρεύται κανείς άμαξες, στο τέλος της βραδιάς παραμένει με την κολοκύθα στο χέρι. Εκτός...


Εκτός κι αν μάθει. Το πώς γίνονται οι κολοκύθες, άμαξες. Κι αν καταλάβει. Το πώς χειρίζεται κανείς το ραβδί, αντί να περιμένει τις νεραϊδονονές ν'αλλάξουν με ένα μαγικό ξόρκι τα πράγματα.


Βρισκόμαστε στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, που όπως ίσως θυμάσαι, τούχω σούρει διάφορα. Αλλά για να δεις πόσο δίκαιος και ανώτερος άνθρωπας είμαι, το καλό θα του το αναγνωρίσω: ο χριστουγεννιάτικος στολισμός του είναι εφάμιλλος μεγαλουπόλεων του εξωτερικού.


Θα μπορούσε νάχε στήσει και μερικά κιόσκια και νάχε φτιάξει Χριστουγεννιάτικη αγορά. Αλλά δεν πειράζει, ακόμα κι έτσι, σου προσφέρει μία ευκαιρία για ευχάριστο περίπατο δίπλα στα στολισμένα δέντρα.


Ένα μεγάλο μπράβο και για τα έλατα πούχει τοποθετήσει στην κεντρική πλατεία ανάμεσα στη Βιβλιοθήκη και την Όπερα -δεν χρειάζεται να πειραματιζόμαστε συνέχεια με εικαστικές κατασκευές και περίεργα μεταλλικά ινσταλέισονς με λέιζερ και φωτόσπαθα. Δεν στήνουμε τον Πόλεμο των Άστρων μη-χειρότερα, Χριστούγεννα στήνουμε.


Είπα "Χριστούγεννα" και θυμήθηκα: χρόνια πολλά, σου είπα; Πήραμε τους δρόμους, όλα τα είπαμε εκτός από αυτό! Άχου, χρόνια σου πολλά, αναγνώστα! Να είσαι γερός κι ευτυχισμένος.


Να'σαι καλότυχος και καλοταξιδεμένος. Ν'αντέχεις και τα ύψη και τα βάθη. Να ισορροπείς και όλα να τα ζυγιάζεις σωστά.


Να στολίζεις το δέντρο σου με τις ευτυχίες σου και με τις κατακτήσεις σου. Με τους κύκλους που ολοκληρώνεις, με τις εμπειρίες που σε μαθαίνουν να γίνεσαι καλύτερος.


Για τον εαυτό σου και για τους άλλους.


Χριστούγεννα στην Αθήνα του 2017. Περίεργα είναι, αλλιώτικα κάθε φορά. Κι αν τα πράγματα σού φαίνονται ίδια, αλλάζουν να ξεύρεις. Σε κατευθύνσεις πού μήτε μπορούμε να φανταστούμε, μήτε να προβλέψουμε.


Ας ελπίσουμε πάντα για το καλύτερο. Τον καλύτερο εαυτό μας, το καλύτερο μέλλον μας, το καλύτερο ταξίδι μας. Τις ευχές μου!

10 σχόλια :

  1. Χρόνια πολλά πτηνό μου, πολλά κι ευτυχισμένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. All I WANT FOR CHRISTMAS IS YOU Πίγκου!
    Καλά Χριστούγεννα με αγάπη και ξεγνοιασιά από προβλήματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλες γιορτες ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Πεγκουινε μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλά Χριστούγεννα πιγκουινάκι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλές γιορτές Πίγκου!
    Να περάσεις ζούπερ... ☺

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. καλα χριστουγεννα πιγκουινακομ
    ωλ-δε-μπεστ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλά Χριστούγεννα, χιονισμένα και ζαχαρένια, αεικίνητο πτηνάκι!
    Να είσαι καλοτάξιδο και πολυγραφότατο, και να "κελαηδάς" απίθανα κείμενα, σαν το σημερινό σου, κάθε μέρα και για πάντοτε.
    Με χιουμοριστική και στοχαστική διάθεση, με αισιοδοξία και πραγματισμό, μας παράθεσες μια ωραία συνταγή για να πετύχει η νέα χρονιά.
    Μια που έγραψες για νεραιδονονά, άμαξες και κολοκύθες, να σου ιστορήσω τι έπαθα σήμερα το μεσημέρι, που -το συνειδητοποιώ τώρα- έχασα ένα πρίγκηπα μέσα από τα χέρια μου, κυριολεκτικά!
    Μεσημέρι λοιπόν και φόρτωνα στην κολοκύθα..στην άμαξα...στο αμάξι μου τέλος πάντων, ένα βουνό σακκούλες από το σούπερ μάρκετ. Καθώς τακτοποιούσα μία σακκούλα με τροφαντά καταπράσινα μαρουλάκια, ένα τροφαντό, καταπράσινο ΒΑΤΡΑΧΑΚΙ χοροπηδούσε ανάμεσά τους!
    Ψύχραιμη και γενναία εγώ, αφού ξεφώνησα σαν σοπράνο, επέστρεψα αλλόφρων στο σουπερμάγαζο με μαρούλια και βατραχάκι ομού, που στο μεταξύ το ζωάκι θα έτρεμε, για τα βατραχοποδαράκια του... τουλάχιστον!
    Το αμόλησα από τη σακκούλα επί τόπου, κι ενώ οι πελάτες το φωτογράφιζαν με τα κινητά τους, εγώ έλεγα κάτι ακατάληπτα, είτε περί υγιεινής, είτε περί φιλοζωικής, θα σε γελάσω...
    ΄Ομως, τώρα αναρωτιέμαι, βρε μπας και η νεραιδονονά μου, έστω όψιμα, αποφάσισε να μου στείλει ένα πρίγκιπα σένιο, κι εγώ η χαζή τον παράτησα έτσι άκαρδα; Βρε μπας; λέω...
    Κοίτα καημός που με βρήκε χρονιάρες μέρες!

    Οι ευχές που κάνεις σε όλους μας, είναι όλα τα λεφτά, τα χρυσά και τα πολύτιμα, Πιγκουινίκο. ΄Εχουν αξία.
    ΄Ετσι ας είναι. Και: Ας είσαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συγγνώμη που απαντώ χωρίς να γνωριζόμαστε, αλλά δεν μπορούσα να μην σχολιάσω! Πιστεύω ότι όντως η νεραϊδονονά σου σου έστειλε τον πρίγκηπά σου και εσύ τον έδιωξες μέσα από τα χέρια σου, δηλαδή τα μαρούλια σου... Φαντάζομαι όμως ότι είναι καλή νεραϊδονονά, οπότε μπορεί να σου ξαναστείλει κανέναν άλλο πρίγκηπα. Γενικά, έχε τα μάτια σου ανοιχτά όταν ψωνίζεις σαλάτες.
      Χρόνια πολλά, και ας είναι χωρίς πρίγκηπα!

      Διαγραφή
  8. Χρόνια πολλά, πιγκουινάκι, με υγεία και πολλά ακόμα ταξίδια, για να ταξιδεύουμε κι εμείς μαζί σου.
    Πολλά φιλιά, και του χρόνου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χρόνια πολλά με Υγεία, Ευτυχία και πολλές δημιουργικές στιγμές!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts