Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Βάλτε μου και μισό κιλό ένταμ!


Όπως συνήθως συμβαίνει σε ετούτα τα μέρη, όλα ξεκίνησαν από τη δημιουργία ενός φράγματος. Πρώτα σφαλίστηκαν τα περάσματα και στραγγίστηκαν τα νερά. Ύστερα υψώσαμε χωμάτινα εμπόδια και στήσαμε τους ανεμόμυλούς μας -τους ακούραστους εργάτες μας στον αγώνα για επιβίωση. Έτσι κερδίζεται κάθε σπιθαμή γης εδώ. Και ίσως γι'αυτό, την εκτιμούμε περισσότερο.



Ξεύρω πως είσαι συνηθισμένος σε ηρωικές αφηγήσεις, επικές μάχες, εντυπωσιακά κατορθώματα και συναρπαστικές ιστορίες, οπότε θα σου φανεί μάλλον πληκτική η δική μας η περίπτωση. Ένα χωριό ήμασταν πάντα, τίποτις ιδιαιτέρως σημαντικό.



Κι αν τ'όνομά του τόπου μας είναι γνωστό τοις πάσοι, λίγοι είναι εκείνοι που τόχουν συνδυάσει με τη συγκεκριμένη τοποθεσία τη δικιά μας. Ή πούχουν λίγο κάτσει να σκεφτούν πως δεν είμαστε απλώς ένα τυρί, μα ένα μέρος.



Το Ένταμ είναι ένα μικρό, ειδυλλιακό χωριό, από εκείνα που συναντάς διάσπαρτα στην ύπαιθρο της Ολλανδίας.



Με τα πανέμορφα σπιτάκια του να στέκουν παρατεταγμένα στη σειρά και να σε χαιρετούν.



Με τα υδάτινα κανάλια του που κάποτες αποτελούσαν βασική δίοδο για τη μεταφορά ανθρώπων και προϊόντων.



Με την δροσερή υγρασία των αλλοπρόσαλλων καιρών μας να ποτίζει τα παρτέρια και τα δέντρα μας.



Αν τυχόν αναρωτιέσαι γιατί σιάχνουμε με τον τρόπο αυτό τα σπίτια μας, άσε με να στο εξηγήσω: πάντοτε ασταθή ήταν τα εδάφη μας, καθώς τα διεκδικούσαμε εξ αδιαιρέτου εμείς και η θάλασσα. Επομένως αλαφρές έπρεπε νάναι και οι κατασκευές μας, μην τυχόν και βρεθούμε τοίχοι, οικοσυσκευές και νοικοκυρέοι βυθισμένοι μέσα στο κανάλι.



Με υλικά απλά, όπως τα ελαφριά τούβλα, οι αμμόλιθοι και το ξύλο είναι φτιαγμένες οι προσόψεις των σπιτιών. Και με μεγάλα ανοίγματα για παράθυρα. Αφενός για να μειώνεται το βάρος, αφετέρου για να καλομαζεύουμε τον ήλιο όταν και όποτε θελήσει να μας επισκεφθεί.


Κάποια σπίτια έχουν στέγες τριγωνικές που καλύπτουν τα πατάρια μας που ήσαν κάποτες χώροι για την αποθήκευση πραγμάτων και τώρα έχουν κάποια μετατραπεί σε καλαίσθητα δωμάτια -όπου θα πρέπει νάσαι προσεχτικός μην το φας το κεφαλάκι σου.



Άλλα, φέρουν βαθμιδωτές στέγες, που ήσαν ιδιαιτέρως δημοφιλείς τον 17ο αιώνα.



Κι άλλα μοιάζουν με καμπάνες, χτισμένα κάπως μεταγενέστερα.



Για κάμποσους αιώνες, το Ένταμ ζούσε από τη φαλαινοθηρία και το ψάρεμα. Έφθασε μάλιστα νάναι κάποτες λιμάνι σπουδαίο για τα δεδομένα και τα μεγέθη του, με κίνηση εμπορική και διασύνδεση με τις μεγάλες χανσεατικές πόλεις.



Πλούτος πολύς μαζεύτηκε στα μπαούλα των κατοίκων και τότες ήταν που έσιαξαν τα περισσότερα από τα σπίτια που βλέπεις μέχρι σήμερα.



Παράλληλα, άρχισε να γίνεται γνωστό αυτό το κίτρινο τυρί που το τυλίγουμε εδώ σε κερί και το βαφτίσαμε ωσάν τον τόπο μας: το νόστιμό μας Ένταμ.


Τότες χτίσαμε και την υπέροχη Γκρότε Κερκ, που ξεχωρίζει ανάμεσα στα δίπατα σπίτια μας.



Και τούτο το κτήριο με τη βαριά διακόσμηση, όπου για αιώνες ζυγίζαμε τα τυριά μας και τα τιμολογούσαμε.



Α, μέχρι και σήμερις παραμένουμε υπερήφανοι για το τυρί μας. Που το παρασκευάζουμε από γάλα αγελάδας και το τοποθετούμε μέσα στα ειδικά καλούπια που του δίνουν το σφαιρικό του σχήμα. Απόλαυση είναι σαν κόβεις κομμάτι και το συνδυάζεις με φρεσκοψημένο ψωμάκι από τον ξυλόφουρνο.



Ναι, για τέτοιες απλές απολαύσεις σε έφερα να σου μιλήσω εδώ στο Ένταμ.



Για το εμπορικό πνεύμα σε έναν τόπο που στήθηκε απάνου στη θάλασσα.



Για την μακαριότητα και τη γαλήνη μιας κερδισμένης ευημερίας.



Για την καλαισθησία και το σεβασμό στον εαυτό μας και στους άλλους.



Έτσι απλά και ξεκάθαρα είναι τα πράγματα εδώ στο Ένταμ.



Το νιώθεις, το καταλαβαίνεις, το αντιλαμβάνεσαι σαν περιπατείς αυτά τα υπέροχα στενά δρομάκια ανάμεσα στα σπίτια μας.



Όταν κοντοστέκεται το βλέμμα σου στις καλοφροντισμένες λεπτομέρειες με τις οποίες διακοσμούμε την καθημερινότητά μας.



Αυτές είναι οι αποδείξεις της αγάπης μας για τον τόπο, αυτές είναι οι ποιότητες του δικού μας πατριωτισμού.



Ο σεβασμός, η οργάνωση, η μέριμνα. Το παγκάκι πούχει τοποθετήσει κάποιος έξω από το σπίτι του για να κάθεσαι σαν περνάς απ' εκεί και θες να ξαποστάσεις.



Και μοιάζουν τα προβλήματα νάναι αλλιώς, εδώ. Με τις λύσεις πιο απλές και πιο ξεκάθαρες. Δίχως τα μίση και τα πάθη, δίχως τη συνεχή φθορά. Άσε τις θάλασσες ν'αλλάζουν διαθέσεις, εμείς την έχουμε ερμηνεύσει τη ζωή.



Κι όλου του κόσμου οι φωνές, ψίθυροι φτάνουν ώσπου να συναντήσουν τις δικές μας ησυχίες. Διότι είμαστε προστατευμένοι πια καημένε από τα χωμάτινα τείχη μας και τις έξυπνες πρόνοιές μας.



Που μας φυλάττουν ασφαλείς, όπως το χοντρό περίβλημα π' αγκαλιάζει στοργικά το πορτοκαλοκίτρινο τυρί μας.

6 σχόλια :

  1. εγκεφαλικό θα πάθω πρωινιατικα απο τη ζήλια μου !Εχουν καμια θέση τυροκόμου εκει;Ας μενω στο παγκάκι μετά! Εδω δουλευω απο το πρωι ως το βραδυ και μόνο πληρωνω...ας παω στη δουλίτσα μου να βγαλω τον ΕΦΚΑ τωρα ...σκασμενη με στελνεις ,να το ξερεις με αυτα που μας δειχνεις!
    Καλημέρααααααα Πίγκου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι όμορφα στο Ενταμ όπως φαντάζομαι σε όλη την Ολλανδία! Ήρεμα γλυκά και ανθρώπινα! Να σαι καλά πτηνό μου για άλλο ένα υπεροχο ταξίδι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Υπέροχο, εννοείται ότι ζηλεύω...παίρνουν υποτρόφους που έχουν χρεία ξεκούρασης;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ καθαρά και ευήμερα φαίνονται.. Δεν έχει καθολου τριτοκοσμικά αδέρφια εκεί?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. !Παρακαλώ εγώ, βάλτε μου ολάκερο το ΄Ενταμ, το θέλω ολόκληρο για μένα, με όλα τα τετραγωνικά του χιλιόμετρα, τα κανάλια, τα σπιτάκια και τα ωραία του...
    Παρακαλώ, ρολάρετέ το και διπλώστε το, κάντε το μαγικό πακέτο, ιπτάμενο χαλί, να το φέρω στον τόπο μου, να γίνω εντός κι επί τα αυτά τα ολλανδέζικα!
    Πας - παντού πιγκου - παπί, τι πλουραλιστικό πτηνό είσαι συ και πόσο θα σε ζήλευα αν δεν σε καμάρωνα!
    Αδιάκοπες διακοπές σου εύχομαι, "με την μακαριότητα και τη γαλήνη μιας κερδισμένης ευημερίας", όπως το είπες.
    (Τώρα, ζηλεύω!)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλά, παγκάκια για τους περαστικούς έχει και η Πάτρα :) ... Εκπληκτικός όπως πάντα (προσυπογράφω ότι αυτές είναι ποιότητες- και ουσία θα προσθέσω- του πατριωτισμού... Κάνουν πράξη τα λόγια του Επιταφίου. Πώς το λέγαμε : πήραν τα φώτα μας , μας άφησαν στο σκότος... Ή σπάσαμε τις λάμπες εμείς από ψευτομαγκιά :( . ΥΓ. Πολύ ωραία τα τυριά (το γαλλικό τους μ' αρέσει... )

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts