Σάββατο, 2 Οκτωβρίου 2004

The Gordian Knot

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 απέκτησα τον πρώτο μου ηλεκτρονικό υπολογιστή. Επρόκειτο για έναν Amstrad CPC 464 με ένα μονόχρωμο monitor και ένα μάλλον πρωτόγονο joystick με μεγάλα κόκκινα κουμπιά. Το πλέον εντυπωσιακό ήταν ότι ο υπολογιστής αυτός λειτουργούσε με κασέτες (ιδίας μορφής με εκείνες που χρησιμοποιούμε για να ακούσουμε μουσική), οι οποίες περιείχαν προγράμματα και παιχνίδια. Για να φορτώσει κανείς ένα απλό παιχνίδι, χρειαζόταν να περιμένει αρκετή ώρα (5 με 10 λεπτά), αλλά το αποτέλεσμα σε αποζημίωνε. Κυρίως αν ήσουν 8-10 ετών -όπως ήμουν εγώ τότε. Δεν μπορούσα βέβαια να διανοηθώ καν το θαυμαστό καινούργιο κόσμο, που ξημέρωνε μέσα από εκείνη την πράσινη οθόνη…

Όταν το 1994 μπήκα για πρώτη φορά στο Internet, ήμουν απλώς εκστασιασμένος! Ένιωσα ότι η προοπτική συσσώρευσης όλων αυτών των γνώσεων και πληροφοριών μέσα σε ένα ενιαίο και προσβάσιμο χώρο, θα άλλαζε τη ζωή μας με τρόπο απόλυτα δραστικό. Θυμάμαι ότι οι πρώτες ιστοσελίδες που επισκέφθηκα ήταν το www.lycos.com και το www.cnn.com (γκρίζα διαφήμιση). Το πρώτο nickname που χρησιμοποίησα ήταν “gordian” και για συναισθηματικούς λόγους, αποφάσισα να το διατηρήσω ως σημείο εκκίνησης και αναφοράς και σε αυτό εδώ το ταξίδι.

Έκτοτε έχει περάσει μία δεκαετία. Μία δεκαετία περιπλάνησης στις ψηφιακές λεωφόρους. Το internet εξελίχθηκε, εγώ μεγάλωσα. Αυτή είναι και η φυσική πορεία των πραγμάτων, υποθέτω.
Αλλά και ενώ πλέον το internet έχει γίνει κομμάτι της καθημερινότητάς μας, ο ενθουσιασμός για το μέσο και τις δυνατότητές του, σιγοκαίει ακόμα μέσα μου. Ο συλλογισμός μου ξεκινάει από κάτι εξαιρετικά αφαιρετικό: όλοι οι άνθρωποι φέρουμε μέσα μας, εκδοχές του ιδίου γενετικού υλικού. Είμαστε παιδιά κοινής καταγωγής και γενετικής μνήμης. Όμως δημιουργήσαμε την κοινωνική μας Βαβέλ και κρυφτήκαμε πίσω από ατομικές ή συλλογικές περιχαρακώσεις. Η τεχνολογία μας επέστρεψε το δικαίωμα στη δικτύωση. Το internet αναγεννά την ελπίδα για πανανθρώπινη επικοινωνία και για πραγμάτωση του ιδεώδους της άμεσης, συμμετοχικής δημοκρατίας. Κάθε ένας εξ ημών είναι ατελής, αλλά όλοι μαζί αποτελούμε μία θαυμάσια (και άκρως ενδιαφέρουσα) ολότητα. Εκκινώντας από τις παραπάνω σκέψεις, αποφάσισα ετούτος εδώ ο χώρος να γίνει το μέσο της προσωπικής επιστροφής μου στη δικτύωση. Η κατάθεση των σκέψεών μου (υπό τη μορφή ενός μετατεχνολογικού ημερολογίου) δεν είναι παρά ένα ψηφιακό παράθυρο στο μυαλό μου. Το ανοίγω, για να κοιτάξω μακρύτερα.

6 σχόλια :

  1. Είσαι παλιός μπλόγκερ εσύ!! (αλλά ουδόλως παλιομπλόγκερ!)
    Πρώτη ανάρτηση και δεν έχει σχόλιο; Ε, τα γραπτά μένουν (ειδικά στο θαυμαστό κόσμο του Ίντερνετ). Οπότε, να το πρώτο σου, 8 χρόνια μετά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @bLoGirL, γουάου, οκτώ χρόνια μετά και ανατρέχεις στα πολύ παλιά μου. Τότες δεν ήξευρα καλά-καλά τι σημαίνει μπλογκ. Για να καταλάβεις, και το Blogger ως υπηρεσία, φρέσκο ήτανε και μύριζε καινουργίλα. Τι μου θύμισες... Φχαριστώ για το πρώτο σχόλιο του μπλογκ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μου έκανε εντυπωση το 2004 στο πλάι! είπα ουάου! δεν ήξερα ότι το blogging ήταν τόσο παλιό, γι' αυτο και ανέτρεξα στην πρώτη σου ανάρτηση.
    και στα επόμενα 28 σου εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. καλέ 2004??? εσύ είσαι πρωτοπόρος. Επίσης εγώ αργοπορημένος χοχοχο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι αρχαίος. Με τόσα ένσημα, σε λίγο βγαίνω σε σύνταξη! :)

      Διαγραφή
  5. Πωπω! Ούτε εγώ ήξερα ότι κρατάει από τότε το μπλόκινγκ!
    Χμ δηλαδή θα πρέπει να πάω να βρω πότε έκανα την πρώτη μου ανάρτηση να κάμω κι εγώ γενέθλια ε;
    Καλή συνέχεια πτηνούλι μου! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts