Κυριακή, 6 Μαρτίου 2005

TopTV

Διαβάζω συχνά άρθρα που περιγελούν ή καυτηριάζουν την «κατάντια» της ελληνικής τηλεόρασης: η Πάνια είναι αυτό, η Τατιάνα είναι το άλλο, ο Θέμος είναι φθηνός, ο Λάκης είναι ξεπερασμένος, ο Νίκος είναι διαπλεκόμενος κ.λπ.

Ε φτάνει πια! Βαρέθηκα τα περισπούδαστα σχόλια περί της τηλεοπτικής μας πενίας και της κατάπτωσης των πάντων. Η ελληνική τηλεόραση (ευτυχώς) έχει απ’όλα! Και πρέπει να επιφυλάσσει χώρο για το καλύτερο μέχρι το χειρότερο, αν θέλει να διαφυλάξει τον πλουραλισμό της. Είμαι τουλάχιστον αντίθετος στην επιβολή «κριτηρίων ποιότητας» και στην αποστείρωση του τηλεοπτικού θεάματος, προς χάρη της υποτιθέμενης «πνευματικής ανύψωσης» του έθνους.

Ως απάντηση λοιπόν σε όλους τους τιμητές της ποιότητας, κάθισα και έστησα μία πρόχειρη λίστα με τις δέκα -κατ'εμέ- καλύτερες επιλογές του φετινού τηλεοπτικού χειμώνα. Έχουμε και λέμε λοιπόν (με αντίστροφη σειρά):

(10) Μπουκιά και Συχώριο, MEGA (όταν όλοι οι υπόλοιποι της κατηγορίας κάνουν κουζίνα, ο Μαμαλάκης κάνει τηλεόραση!)

(9) Βέρα στο δεξί, MEGA (απλώς επειδή έδωσε ένα ηχηρό χαστούκι στη λούμπεν κακομοιριά του Φώσκολου.)

(8) Τα παιδιά της Νιόβης, NET (παρότι κάπως αργό, είναι αξιοπρεπέστατο!)

(7) Τα Φιλαράκια, STAR (είναι απίστευτο: όσες φορές και να τα δεις, γελάς! “Oh-My-God!” που λέει και η Janis…)

(6) Εύρηκα, MEGA (επιτέλους μία ελληνική παραγωγή για την επιστήμη, με καινοτόμο διάθεση και οπτική –ο καλύτερος Καφετζόπουλος που έχουμε δει εδώ και πολλά-πολλά χρόνια.)

(5) Gilmore Girls, STAR (αμερικάνικο σαπούνι με ευφυέστατους διαλόγους. Απόλυτα εθιστικό!)

(4) Φάκελοι, MEGA (ο Αλέξης Παπαχελάς είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος.)

(3) Ταξιδεύοντας, ΝΕΤ (η αγαπητή κυρία Τσόκλη μας ξεναγεί στον κόσμο, από την καλή και απ'την ανάποδη. Τύφλα να'χει το Lonely Planet!)

(2) Τα ντοκιμαντέρς του Biography και του History Channel, ET1 (αποδεικνύουν με την άρτια παραγωγή τους, ότι η επιμόρφωση δεν χρειάζεται να είναι πληκτική και πειθαναγκαστική –τουναντίον μπορεί να λάβει τη μορφή ψυχαγωγικής επιλογής.)

(1)
Transit, NET (η επιτομή του διεισδυτικού ρεπορτάζ-θεματικού αφιερώματος. Σεβασμός στον τηλεθεατή. Άποψη που δεν επιβάλεται, αλλά τεκμηριώνεται. Έξοχο!)

Εκτός Συναγωνισμού: Παρασκήνιο, ET1 (δικαιολογεί από μόνο του, την εισφορά μας υπέρ της ΕΡΤ.)

Δεν ξέρω αν οι θεματικές βραδιές που καθιερώθηκαν τελευταία, οι μεγάλες παραστάσεις με τον Αλέξη Κωστάλα και οι –άλλοτε εύστοχες, άλλοτε άτυχες- εσωτερικές παραγωγές (όπως η «Εποχή των Εικόνων» και το «Σε Χρόνο TV») θα μετατρέψουν την ταπεινή μας ΕΤ1 σε ελληνικό ARTE. Εντούτοις, προσωπικά δηλώνω τρισευτυχισμένος με τη σταδιακή μετεξέλιξη του πρώτου καναλιού της ελληνικής τηλεόρασης σε όαση προσεγμένου λόγου και θεάματος.

Όσο για τα ιδιωτικά, θεωρώ ότι έχουν βρει τις ισορροπίες τους και περνούν σιγά-σιγά από την εφηβική, στην ώριμη ηλικία τους. Τα realities μετριάσθηκαν σε ανεκτές δόσεις, το trash έχει και πάλι περιθωριοποιηθεί –ως όφειλε για να μην προδώσει τον εαυτό του-, οι ελληνικές σειρές είναι φέτος υπεραρκετές και η ενημέρωση είναι –νομίζω- πληρέστερη και πιο πολυφωνική από ποτέ.

4 σχόλια :

  1. Συμφωνώ σε γενικές γραμμές αν και δεν πιστεύω πως η τηλεόραση σήμερα προσφέρει "ποιότητα" (έννοια προβληματική έτσι κι αλλιώς ως προς τον ορισμό της). Κατά τη γνώμη μου η τηλεόραση προσφέρει αυτά που θέλει η μεγάλη μάζα του κοινού κατά κύριο λόγο. Αν αυτή ζητούσε κάτι άλλο η τηλεόραση δεν θα είχε κανέναν ιδιαίτερο ενδοιασμό στο να της το προσφέρει. (Το πρόβλημα με την κότα και το αυγό παραμένει άλυτο και υπαρκό πάντως) Το θέμα είναι πως όσοι κατακεραυνώνουν τα προγράμματα τις τηλεόρασης (ακόμα και στο όνομα των λαϊκών αναγκών!) στην ουσία στρέφονται εναντίον των επιλογών της μεγάλης πλειονότητας των τηλεθεατών, αν και δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Αυτά είχα να πω.
    Υ.Γ. Συνέχισε την καλή δουλειά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts