Κυριακή, 30 Μαρτίου 2008

Vantage Point

Δεν ξεύρω ποιος θα βαρεθεί πρώτος: αυτοί να γυρνάνε σαχλαμάρες ή εγώ να τις βλέπω (και μετά να τις θάβω); Σου έχω υποψήφια ταινία για τρελό γιουχάισμα. Λέγεται «σημείο υπεροχής» και παίζει ένα μπουκέτο ματσό ηθοποιών από Ντένις Κουέηντ (που ψιλομπαγιάτεψε) και Μάθιου Φοξ (που και καλά βαρέθηκε να είναι τηλεοπτικός ηθοποιός) ως τον Γούιλιαμ Χαρτ (που όσο μεγαλώνει, φουσκώνει και χωρίς να είναι έγγυος). Ο τελευταίος παίζει τον Πρόεδρο. Των Ηνωμένων Πολιτειών ρε, όχι της Παναχαϊκής. Που μη σου πω ότι θα έπειθε περισσότερο. Βρίσκεται μάλιστα σε επίσημη επίσκεψη στην Ισπανία, όπου κάτι κακοί λατινο-άραβες τρομοκράτες (καθόλου κλισέ) θέλουν τι νομίζεις να του κάνουν; (α) να του πάρουν αυτόγραφο, (β) να τον ξεματιάσουν γιατί τόσο που τον αγαπάει όλη η υφήλιος, τον έχει δει το κακό το μάτι και (γ) να τον απαγάγουν, να τον λιντσάρουν και να βάλουν τη Σοφία Αλιμπέρτη να τον αρχίσει στα χαστούκια μέχρι να παραδεχτεί ότι είναι πιο χαζός κι από ένα δεκάχρονο. Αλλά έχουν υπολογίσει χωρίς τον Αϊνστάιν υπερ-μπάτσο Ντένις Κουέηντ που πεταλώνει μύγα και επίσης είναι και πάρα πολύ αποφασισμένος να σώσει τον Πρόεδρο για να μη χάσει η Βενετιά βελόνι.

Τώρα επειδή ο σκηνοθέτης το κατάλαβε ότι την ταινία την έχουμε ξαναδεί καμιά εκατοστή φορές με άλλο καστ και εξίσου χαζό αποτέλεσμα, απεφάσισε να μιμηθεί και λίγο το «24» κάνοντας παράλληλη αφήγηση πολλών ιστοριών ανάμεσα στις οποίες συναντάς τη Σιγκούρνι Γουίβερ ως τηλεοπτική σκηνοθέτιδα και ουχί ως άλιεν που θα είχε και περισσότερο νόημα, έναν αμερικανό τουρίστα που βρίσκεται τυχαία εκεί και τον πιάνει ένας πατριωτικός οίστρος και τρέχει να βοηθήσει τον υπερ-μπάτσο, ένα ελαφρόμυαλο κοριτσάκι που χάνει τη μαμά του και μετά αρχίζει να τρέχει μέσα στο γενικό χαμό καταμεσίς της λεωφόρου προκαλώντας καραμπόλες και μερικούς ηλίθιους τρομοκράτες που παρότι αγροίκοι και ξεφτίλες, έχουνε σχεδιάσει ένα απίθανα πολύπλοκο masterplan, που όμως καταρρέει όταν ο Πρόεδρος καταφέρνει να λυθεί και να τους πλακώσει στο ξύλο.

Θέλω να ελπίζω ότι θα σαρώσει τα Χρυσά Βατόμουρα φέτος. Ρε ούτε στο ντιβιντι δεν βλέπεται.

1 σχόλιο :

  1. Δεν το έχω δει φίλε μου, αλλά μου δίνει την αίσθηση ταινίας που απευθύνεται στους εξής θεατές:
    1. Όσοι παν σινεμά και δεν βρίσκουν εισιτήριο για την ταινία που θέλουν να δουν.
    2. Όσοι πάνε να νοικιάσουν ταινία και δεν βρίσκουν την ταινία που θέλουν να δουν.
    3. Όσοι ξεμένουν το βράδυ σπίτι και βαριούνται τον Λαζόπουλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts