Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Ο σκοτεινός εξπρεσιονισμός του Νίκου Χουλιαρά


Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σου, τον ήξευρα κυρίως από τα τραγούδια του και από τις εικονογραφήσεις που είχε κατά καιρούς κάμει σε βιβλία. Όταν έφθασα λοιπόν στο Μουσείο Μπενάκη για την αναδρομική του έκθεση που περιείχε τα πάντα-όλα της εικαστικής του παραγωγής, δεν ήμουν βέβαιος τι περίμενα ακριβώς να δω.


Και ο Νίκος Χουλιαράς με εξέπληξε. Με το εύρος του έργου του, με την πληθώρα των αναφορών του, με την εξαιρετικά διακριτή του εικαστική ταυτότητα. Που είναι απόλυτα αναγνωρίσιμη και συγκεκριμένη. Ανθρώπινες μορφές στα όρια της καρικατούρας, με ανέκφραστα, κενά μάτια και δόντια έτοιμα να σε δαγκώσουν.


Ο Χουλιαράς με τρόμαξε κιόλας. Με τη βία της θεματολογίας του, την αγριότητα των μορφών του, τα περίεργα συμπλέγματα, τα καστανά και γκρίζα χρώματα της παλέτας του. Με την οργή και την ένταση των συναισθημάτων του. Το γκροτέσκο των πρωταγωνιστών του.




Σου διαβάζω μία από τις λεζάντες που υπό τον τίτλο "Βία και Έρωτας" εξηγεί την τολμηρή θεματολογία των έργων του. "Η βία στον έρωτα και η ζωώδης φύση του ερωτικού ζευγαρώματος, συχνά στα όρια του κατασπαράγματος, μοιάζουν αναπόφευκτες σε μία ζωγραφική προσέγγιση σαν του Χουλιαρά, η οποία απεικονίζει την ανθρώπινη ύπαρξη αναπόσπαστη από το πάθος της. Είτε μέσω της σαρκικότητας των μορφών είτε, ταυτόχρονα, μέσω της ορμητικής αγριότητας των συνευρέσεών τους, υπενθυμίζεται διαρκώς η εγγενής βία της ερωτικής πράξης και απεικονίζεται αποτρόπαια γήινη και μαζί θεϊκή: Σώματα που κατάφεραν -έστω για μία στιγμή- να κλείσουνε ζωή και θάνατο στην ίδια λάμψη."


Πολλά συγχαρητήρια αξίζουν κατά τη γνώμη μου, στην επιμελήτρια της έκθεσης Ελισάβετ Πλέσσα για το άρτιο στήσιμο και τα επεξηγηματικά σχόλια. Και γιατί με τον τρόπο παράθεσης των διαφορετικών μέσων έκφρασης του καλλιτέχνη (βιβλία, πίνακες, ποιήματα, εικονογραφήσεις εξώφυλλων), είχες στο τέλος της έκθεσης μία πολύ ολοκληρωμένη εικόνα του έργου του.


3 σχόλια :

  1. Χαίρομαι που σου άρεσε. :) Και πόσες φωτος! Πήγα και μου άρεσε πολύ.Αυτό με τη βία με τρόμαξε κι εμένα λίγο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @renata, ήταν μία ευχάριστη έκπληξη αυτή η έκθεση. Την απόλαυσα πραγματικά πολύ -κι ας σκιάχτηκα με τη βιαιότητα των μορφών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι εγώ σκιάχτηκα, όπως το λες. Σκέφτηκα πως αυτός ο άνθρωπος, μια ζωή, ζωγράφιζε τους εφιάλτες του. Και, μα τοους εφιάλτες έβλεπε; Και, άραγε ζωγραφίζοντας τους, τους εξόρκισε; βοηθήθηκε καθόλου; ή απλά υπέφερε;
    Σκιάχτηκα κι εγώ, πάντως, ναι. Και παρόλο που αναγνωρίζω την ικανότητά του, δεν θα τους ήθελα στο σπίτι μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts