Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Σόπινγκ αλά τούρκα: πτηνό πάει Mall

Σήμερα έχει εκπαιδευτική εκδρομή: το πτηνό θα σε πάει στο μεγαλύτερο μολ της Ευρώπης (και έκτο μεγαλύτερο γκλόμπαλι), θα σου ψωνίσει, θα σε ταΐσει, θα σε ανεβάσει στο ανάποδο τρενάκι και ζούπερ-έξτρα-μπόνους: θα σου κάμει φλασμπάκ σε άγνωστες στιγμές του Καζαντζίδη! Προορισμός της εκδρομής είναι το Istanbul Cevahir που βρίσκεται στο Σισλί, μία πολύ εμπορική και πολυσύχναστη γειτονιά στο κέντρο της Πόλης κάναδυό χιλιόμετρα από την Πλατεία Ταξίμ -δυστυχώς σε κατεύθυνση που ο τουρίστας σπάνια παίρνει, αλλά που αν εντέλει ακολουθήσει, θα ανακαλύψει το πρόσωπο της τουρκικής νεοαστικής τάξης να του κάμει κούκου!

Στο Σισλί μπορείς να δεις πανύψηλους ουρανοξύστες δίπλα-δίπλα σε άσχημες πολυκατοικίες του '60 (πέρασε και από εδώ ο Καραμανλής;) αλλά και ωραιότατα μπίλντιγκς από το πιο παλιά. Σε κεντρικό σημείο και πάνω από το σταθμό του μετρό, υψώνεται γκραντιόζο Mall, τύπου σου πετάω τα μάτια έξω με το πόσο μεγάλο είμαι, στο οποίο αν είσαι η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ ή ο Ουμπέρτο Έκο μπορείς να κάμεις αχαλίνωτο σόπινγκ ή βαθυστόχαστη σημειολογική/κοινωνιολογική ανάλυση αντίστοιχα. Επίσης, και η Σάρα και ο Ουμπέρτο μπορούν να φάνε καλά και να διασκεδάσουν στα συγκρουόμενα και στα φρουτάκια.



Η είσοδος του εμπορικού έχει πολύ τζαμαρία, που εντάξει, μπορεί να κρατάει δαχτυλιές (αυτή η νοικοκυρά μέσα σου!) αλλά τελοσπάντων της προσδίδει ένα μετροπόλιταν χαρακτήρα πολύ ψαρωτικό και σουπεργουάου. Επίσης επιτρέπει στο φως να διεισδύει στα ενδότερα και σου προσφέρει πανοραμίκ εικόνα της γύρω περιοχής. Που σημαίνει ότι βλέπεις πολύ ουρανό. Και κάτι κυπαρίσσια απέναντι, τα οποία είναι μία μεγάλη ιστορία που θα σου διηγηθώ άλλη στιγμή.


Αν παρατηρείς μία ιδιαίτερη κίνηση στην είσοδο είναι γιατί στα εμπορικά κέντρα της Πόλης, δεν μπαίνεις έτσι αβασάνιστα, αλλά περνάς από εξονυχιστικό έλεγχο: σκανάρουμε εσένα, ψάχνουμε την τσάντα σου και άμα λάχει σε υποβάλουμε και σε ψυχοσωματικά τεστ σαν αυτά που δίνεις για να περάσεις στη Σχολή Ικάρων ή για να γίνεις κολομπίνα στο καρναβάλι της Πάτρας. Οι έλεγχοι αυτοί εμένα μου δημιουργούν μιξντ φίλινγκς. Από τη μία αισθάνεσαι ασφάλεια, διότι λες εντάξει ο βομβιστής δεν θα περάσει από τους σεκιουριτάδες και άρα ευτυχώς δεν κινδυνεύω να γίνω παρανάλωμα μέσα στα δοκιμαστήρια του Ζάρα για τα δίκαια του Κουρδιστάν. Από την άλλη και μόνο που σου υπενθυμίζει η όλη διαδικασία την πιθανότητα του εξτρεμιστουάρ μπαμ-μπούμ, ένα ρίγος το νιώθεις.



Με το που μπαίνεις βέβαια, οι κακές σκέψεις σβήνουν για πάντα από το μυαλό σου και δίνουν τη θέση τους σε ακόμα χειρότερες με θύμα το πορτοφόλι σου: ιτ ιζ σόπινγκ τάιμ! Το μολ εκτείνεται σε 350 χιλιάδες μέτρα (γουάου λέμε!), επτά φορές το δικό μας μολ του Αμαρουσίου ή 3.500 φορές το σπίτι σου αν ζεις ας πούμε σε 100 τετραγωνικά -γιατί αν ζεις σε λιγότερα, τα μαθηματικά μου αδυνατούν και απαξιούν να ασχοληθούν μαζί σου (εντάξει, απλώς βαριέμαι να πιάσω κομπιουτεράκι. -κι εγώ σε πολύ λιγότερα μένω, αμέσως να με πεις σνομπ!).



Είναι τέτοια τα μεγέθη που ούτε η φωτογραφική μου (γνωστή για το βιρτουοζιτέ της) δεν μπορεί καλά καλά να τα συλλάβει. Έξι όροφοι απλώνονται γύρω από δύο τεράστια αίθρια ενώ πλήθος διαδρόμων τίγκα στη βιτρίνα και το ρουχομάγαζο διακλαδώνονται προς όλες τις κατευθύνσεις.


Όταν κοιτάς από ψηλά, μοιάζει το μολ με ζωγραφιά, κι εσύ γυρίζεις μαγαζιά, κι εσύ γυρίζεις μαγαζιά. Μοιάζει υπέροχη η Νόκια, μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι, το μεγαλύτερο κατάστημα, μοιάζει μ΄ένα μικρούλι τόπι.


Η Χατιμέ κοιτάζει προς την κατεύθυνση του Μαρκς εντ Σπένσερ γιατί θέλει να αγοράσει κάλτσες, αλλά επειδής ψιλοβαριέται να πάει ως εκεί -κάνα δίωρο δρόμος-, αύριο θα σκάσει μύτη στη Σχολή με το ξώφτερνο.


Κι όταν νιώσεις μία πείνα, ανεβαίνεις στον έκτο όροφο όπου βρίσκεις όχι ένα, ούτε δύο, αλλά 34 ταχυφαγεία και 14 εστιατόρια, το ένα πιο λιγουρέ από το άλλο: κεμπάπ, κιοφτέδια, χούμους και λαχματζούν! Αλλά και χάμπουργκερ, πίτσες ή γκουρμεδιές. Που επειδής είμαι και αναποφάσιστος άνθρωπας, τα γυρνάω όλα δύο βόλτες πριν αποφασίσω σε ποιο να κάτσω, διότι καταλαβαίνεις ότι η όποια επιλογή έχει ένα κόστος ευκαιρίας: ποιος ξεύρει τι άλλο χάνεις στα υπόλοιπα εστιατόρια!


Αν ψυχοπλακώνεσαι εντός και είσαι του εξωτερικού χώρου (π.χ. είσαι μία βουκαμβίλια ή ένας κισσός), υπάρχει η επιλογή πολλαπλής ταράτσας, όπου μπορείς να απολαύσεις τον καφέ, το φαγητό σου και τη θέα στο Σισλί. Εκεί είναι που συνειδητοποιείς πόσο γρήγορα αλλάζει η γεωγραφία της περιοχής με θηριώδη κτήρια να ξεπροβάλλουν στους ορίζοντές της.


Αν κοιτάξεις ψηλά στο κεντρικό αίθριο του μολ, θα διαπιστώσεις ότι η οροφή αποτελεί ένα τεράστιο ρολόι με υπερμεγέθεις δείκτες που σου λένε την ώρα. Τα νούμερα του ρολογιού είναι τρία μέτρα το καθένα ενώ το τεράστιο μέγεθός του, το κατατάσσει στη δεύτερη λίστα με τα πιο χιουτζ ρολόγια του κόσμου. Άκου τώρα!


Οι σκιές και οι αντανακλάσεις του φωτός κάνουν βόλτες μέσα στα καταστήματα, κυλιούνται πάνω στα τραπέζια και γκελάρουν στις γυαλιστερές κολόνες.



Επειδής το μολ είναι περιπατητικό αξιοθέατο και η Εσμέ έχει και τ'αθριτικά της, υπάρχει η επιλογή του χαρούμενου τρένου, στο οποίο φορτώνει τα μόγγολα (κυριολεκτικός ο χαρακτηρισμός) και τα στέλνει να βολτάρουν για να ηρεμήσει και το κεφάλι της.


Οπότε η Εσμέ μπορεί πλέον ήσυχη να κάμει τα ψώνια της, αλλά και να καλοκαθήσει στις πολυθρόνες μασάζ και με θέα ένα εσωτερικό κηπάριο, να αισθανθεί επιτέλους κιουρία και να χαλαρώσει.


Επίσης μπορεί να τσιμπήσει το κατιτίς της ή να κάμει το μαλλί της περμανάντ στους ειδικούς θαλαμίσκους αισθητικής και καλλωπισμού. Να γυρίσει η Εσμέ καλλονή στο σπίτι, να καταφχαριστηθεί ο Ομάρ και να σκάσουν από τη ζήλια τους οι γειτόνισσες.


Όμως εκείνο που πραγματικά θα σε αφήσει άφωνο, είναι το τεράστιο λούνα παρκ που σε περιμένει στους υπόγειους ορόφους. Όπου ένα τεράστιο ρόλερκόστερ διατρέχει τα επίπεδα κι εκεί που περπατάς ανυποψίαστος με τις σακούλες στο χέρι, περνάει από δίπλα σου βαγονέτο με οδυρόμενους πιτσιρικάδες να τσιρίζουνε! Και όλα αυτά συμβαίνουν ανάμεσα στα μαγαζιά, στις αίθουσες κινηματογράφου και στην τεράστια θεατρική σκηνή όπου γίνονται εκδηλώσεις και παραστάσεις.


Υπέροχα θα περάσεις και απολαμβάνοντας τη Φατιμέ να παίζει μπόουλινγκ και πινγκ πονγκ με τη μαντίλα, τις μακριές πουκαμίσες και εκείνα τα μακρόσυρτα φορέματα που μοιάζουν με καμπαρντίνες.


Κάτι που ίσως δεν έχεις συνειδητοποιήσει είναι πόσο πολύ ακούνε οι Τούρκοι, ελληνική μουσική. Από όποιο καφέ ή εστιατόριο αν περάσεις γενικά στην Πόλη, ένα Νταλάρα, μία Χαρούλα, ένα Μητροπάνο ή έναν Πλούταρχο μπορεί τ'αυτιά σου να τον συναπαντήσουνε. Εξού και με μεγάλο ενδιαφέρον προσεγγίζω κάθε φορά τις προθήκες των δισκοπωλείων στην Τουρκία. Στο μολ υπάρχει ένα τέτοιο και τρύπωσα μέσα να κατασκοπεύσω.


Σε μία συζήτηση με Τούρκους, τους είχα ρωτήσει με μεγάλη περιέργεια γιατί τους αρέσει η ελληνική μουσική, τη στιγμή που δεν καταλαβαίνουν γρι από το στίχο και μου είχαν απαντήσει ότι ταιριάζει πάρα πολύ στα ακουστικά τους αισθητήρια και έχουν γαλουχηθεί επί γενεές σε ελληνικά ακούσματα. Και τελοσπάντων "εμείς σας εξάγουμε σήριαλς, εσείς μας εξάγετε μουσική", μου είχε πει ένας με μία κάποια δόση σαρκασμού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ετούτου του παράδοξου είναι το εξής: ένα από τα μεγαλύτερα και διαχρονικότερα εμπορικά σουξέ στην τουρκική δισκογραφία είναι ένας δίσκος που είχε βγάλει ο Στέλιος Καζαντζίδης πριν πολλά χρόνια με επιτυχημένα του τραγούδια στα τουρκικά και ο οποίος φιγουράρει διαρκώς στη λίστα με τα ευπώλητα!


Επίσης μιας και πιάσαμε το τόπικ, σου απομόνωσα μία από τις πάμπολλες συλλογές με ελληνικά τραγούδια, όπου μπορείς να μελετήσεις στο οπισθόφυλλο το χαρούμενο ποτ πουρί τραγουδιών που επιβεβαιώνει ότι ο Γιώργος Γιαννιάς κάμει διεθνή καριέρα και ότι το Μεγιέ Μελέ του Φίλιππου Νικολάου δεν έχει διαγραφεί από τη διεθνή συλλογική μνήμη (ως όφειλε).


Το μεγαλύτερο αξιοθέατο του μολ όμως είναι αναμφισβήτητα η ανθρωπογεωγραφία του. Λογής λογής ταξικές φυλές από το μεγάλο χωνευτήρι της Κωνσταντινούπολης συναντούν εδώ τα πλέον δυτικότροπα καταναλωτικά τους πρότυπα. Οι μαντίλες και οι μπούρκες συνυπάρχουν με τα σανέλ συνολάκια, οι μουστακαλήδες κοιλαράδες με τους κουστουμαρισμένους τουρκογιάπηδες, οι τινέιτζερς και οι νεολαίοι απολαμβάνουν τη νέα εμμονή τους με τα brands ενώ ένα μέγα πλήθος από θορυβώδη νήπια φρουμάζουν κάθε που θα τους αρνηθείς μία βόλτα με το τρενάκι ή το χάπι μιλ των McDonald's.


Μία νέα δυναμική αγορά καταναλωτών αναδύεται σε μία κοινωνία που βρίσκεται στην πλέον αισιόδοξη φάση των τελευταίων δεκαετιών: η ισχυρή ανάπτυξη γιομίζει χαμόγελα, η εικόνα της ισχυρής Τουρκίας καλλιεργεί προσδοκίες και ο καταναλωτισμός διαμορφώνει ένα ιδιότυπο μίγμα ανατολίτικου επαρχιωτισμού, νεοαστικών συνηθειών και ευρω-οριεντάλ συνειδήσεων. All in the Mall.

14 σχόλια :

  1. Οχι που δεν θα πηγαινες στο Τζεβαχίρ!!! Ευγε πτηνο μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ελάχιστες είναι οι γυναίκες που δε φοράνε μαντίλα και ράσο στις φωτογραφίες που έχεις βάλει... τα μοντελάκια ποιες τα φοράνε; οι τουρίστριες;

    κοίτα σουξέ ο καζαντζίδης! και ο φίλιππος νικολάου! δεν τους το είχα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @An-Lu, με ξεύρεις πια καλά τι σουρτούκικο πτηνό είμαι!

    @ria, η μαντίλα (ή ακόμα και η μπούρκα) έχει πάρει πλέον το προβάδισμα, αλλά κυκλοφορεί και σινιέ, δυτικότροπη τουρκάλα με έντονο μακιγιάζ και βαμμένο μαλλί. Επίσης βλέπεις και διάφορες επιμειξίες όπως για παράδειγμα, γυναίκες με μαντίλα μπέρμπερις ή συνδυασμό μητέρα-μπούρκα και κόρη-μοντελάκι να βγαίνουν αλαμπρατσέτα από τη Ζάρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γυριστρούλικο το πτηνό, βλέπω. Με απωθούν τα Μολ και λοιπά outlet.

    Στο Μιλάνο το έζησα έντονα. Μαντήλα-τσάντα-ρούχα σούπερ φιρμάτα . Χρυσή φυλακή . Σαουδάραβες ήταν.

    Μια κοπελίτσα φορούσε φορούσε μπλούζα με ολόμαυρα μακριά μανίκια κι από πάνω ένα πολύ όμορφο εμπριμέ ξώπλατο. Τη λυπήθηκα μες στο κατακαλόκαιρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αααα εμείς στο συγκεκριμένο mall δεν πήγαμε. Πήγαμε σε τρία άλλα όμως, τα οποία θα τα δεις στις δικές μου αναρτήσεις. Μου αρέσει να πηγαίνω σε mall, άσχετα που δεν ψωνίζω. Τα βλέπω σαν βόλτα και σαν αρχιτεκτονική όπως και εσύ!

    Τα βάζω με τον εαυτό μου που άφησα τον καιρό να περάσει και δεν έκανα καμιά ανάρτηση το καλοκαίρι και είμαι δύο εκρομές πίσω! Μακάρι να γύριζα τον χρόνο πίσω! Γκρρρρ!!!

    Για ακόμα μια φορά υπέροχες οι φωτογραφίες σου και πολύ ενδιαφέροντα τα επιμέρους σχόλια και οι παρατηρήσεις σου! Εύγε πτηνό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. πραγματικά φρικαλέο. νομίζω είχα πάει το 99 εκεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Η φαμίλια κάνει πάρτυ με αυτά που γράφεις! Χαχαχαχα, τελικά εσύ μπήκες στο τρενάκι;
    Εμείς δεν πήγαμε σε αυτό το εμπορικό στο ταξίδι μας, ας έχουμε άλλον ένα λόγο να επιστρέψουμε στην Πόλη μας!
    Χαιρετισματα στην Εσμέ!χαχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Την επόμενη φορά που θα πάω στην Πόλη, θα κάνω ένα πέρασμα από το mall αυτό..! Αξίζει να παρατηρήσει κανείς το τουρκο-καταναλώνειν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @renata, κι αν ακόμα σε απωθούν τα μολ, είναι μία ωραιότατη ευκαιρία για ένα κοινωνικό σχόλιο! Δεν συμφωνείς;

    @DaNaH, έχει πολλά μολ η Πόλη και αναμένω να δω τις δικές σου εντυπώσεις! Χαίρομαι που σου άρεσαν οι φωτό και τα σχόλιά μου!

    @mahler76, λολ, θυμάμαι ότι το συγκεκριμένο μολ φτιάχτηκε κάπου το 2005-6, αλλά και σε άλλο να πήγες η αίσθησή σου φαντάζομαι ότι θα ήταν η ίδια.

    @Σουσουράδα, το τρένο δεν το πήρα, αλλά παρά λίγο να με πάρει αυτό. Εκεί που χάζευα με τη φωτογραφική μου, ακούω ξωπίσω μου ένα μανιασμένο κορνάρισμα και δεκαπέντε παιδάκια να στριγγλίζουν -στο τσακ δεν έγινα πιγκουίνος-χαλκομανία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @Σταυρούλα Σανίδα, να πας και να επισκεφθείς οπωσδήποτε και το λούνα-παρκ που είναι εμπειρία.

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ακριβώς απέναντι είναι το νεκροταφείο του σισλί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ...και στο οποίο, θα αφιερώσω άλλο ποστ. Είναι ένα μέρος πολύ ιδιαίτερο.
      Με την πρώτη ευκαιρία, θα γίνει ανάρτηση! :)

      Διαγραφή
  12. Καλά η πινακίδα 'Dolmabahce' με έστειλε!!!!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!! όλα τα λεφτά!!
    Χαίρομαι που με πας σε όλα αυτά τα μέρη που δεν έχω πάει, αλλά πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι δεν τη βρίσκω καθόλου με τα μολς! Λατρεύω το shopping (περασμένα μεγαλεία) αλλά όχι σε moll.
    Και υποψιάζομαι ότι αυτό δεν θα είναι το μόνο σου αφιέρωμα εις την Πόλη! Δεν μπορεί μετά (ή πριν) να ξέμεινες από φιλμ!! (showing my age!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts