Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Να τσιμπήσουμε τίποτα;



Προσοχή: η ανάρτηση που ακολουθεί αφορά ακραίες διατροφικές συνήθειες της Ασίας και απευθύνεται (α) σε ανθρώπους με γερό στομάχι, (β) σε ανθρώπους που θέλουν επειγόντως να ξεκινήσουν δίαιτα και (γ) σε ανθρώπους που θέλουν να προπονηθούν ενόψει συμμετοχής τους στο Fear Factor ή μόνιμης μετοίκησής τους στη ζούγκλα του Αμαζονίου! Σε κάθε περίπτωση προχωράς με ιδική σου ευθύνη, πτηνό νίπτει το ράμφος του!



Βρισκόμαστε στο κέντρο της Μπέιτζινγκ -Πεκίνο, για εσέ που επιμένεις να το αποκαλείς με τη δυτικότροπη ονομασία του. Όταν πέφτει ο ήλιος, στην οδό Ντονγκ Χουάν Μεν, στήνεται μία τεράστια υπαίθρια αγορά φαγητού. Ναι, το ξεύρω ότι σου'ρθε ήδη η μυρουδιά και ότι δεν είσαι βέβαιος αν αυτό που μυρίζει είναι κατιτίς νόστιμο ή καμιά εξότικ νοσηρότητα. Θα στο πω εξαρχής για να είμαστε ξηγημένοι: πεινασμένος θα φύγεις από το φουντ μάρκετ, πάρτο απόφαση από τώρα.



Διότι ακόμα και για εσένα, το λάτρη της κινέζικης κουζίνας, εδώ το πράμα γίνεται πολύ τσάλεντζινγκ! Στους πρώτους πάγκους, βλέπεις φυτικά φαγητά, τύπου ρίζες, γογγύλια, λαχανόσπουπες και λοιπές ανορεξίες. Αν είσαι βετζετέριαν ή veggan μη-χειρότερα, μπορεί και να βρεις εδώ το κατιτίς να μηρυκάσεις. Αν πάλι θέλεις λίγο τσιτσί για να πάρεις καμιά πρωτεΐνη, σνομπάρεις το χορταρικό και προχωράς στο κρεατάκι.



Που δηλαδής, ανάθεμα την ώρα! Στους επόμενους πάγκους, σε περιμένει το σουβλάκι στην εντελώς σπλάτερ εκδοχή του! Με ολόκληρο το πουλί ωσάν τον Αθανάσιο Διάκο και καρβουνιασμένο στις άκρες! Έλα και μη-χειρότερα! Είμαι και πτηνό, χλώμιασα ήδη και με χάνετε! Πάμε σε παρακαλώ παρακάτου!



Μπουτάκι κανείς; Δεν ξεύρω από τί είναι, μην με ρωτήξεις. Από γελάδα; Από κορκόδειλο; Από τον Γκοτζίλα; Ό,τι και να'ναι, πρέπει να είσαι εντελώς Νεάντερταλ ψυχολογίας άνθρωπος για να βουτήξεις το κόκκαλο με όλα τα λίπη και τις σάρκες να κρέμονται και ν'αρχίσεις να το καταβροχθίσεις. Εκτός αν είσαι ο Φρέντι Κρούγκερ ή ο Χάνιμπαλ Λέκτερ! Που αν είσαι, πραγματικά ανησυχώ για τ'αναγνωστικό κοινό αυτού του μπλογκ!



Τώρα βέβαια, εσύ μπορεί να μου ζητήσεις και κάνα θαλασσινό. Ένα μπαρμπούνι, ένα λυθρίνι, κάνα σαργό! Δυστυχώς εδώ δεν είναι Μεσόγειος, οπότε θα πρέπει να αρκεστείς σε μία πιο οσεάνικ ψαριά: ναι, θα φάμε σκυλόψαρο ή εντόσθια ξιφία ή τίποτις σε δράκαινα. Τί εννοείς σου κόπηκε η όρεξη για ψάρι; Κάτσε γιατί δεν έχεις δει ακόμα τα καλύτερα!



Φθάσαμε και στα σουβλάκια. Όχι τύπου πιτόγυρος. Αλλά τύπου χέλι, άλογο, Αζόρ και Ψιψινέλ. Τι κάνει νιάου-νιάου στα κάρβουνα; Δεν θες να ξεύρεις!



Και μιας και είπα άλογο, έχομεν και σε θαλάσσιο: ιππόκαμπος τηγανητός, ένα σνακ για όλη την οικογένεια. Αν το μάτι σου έπεσε στο λίγο πιο δεξιά, πράγματι σού επιβεβαιώνω ότι είναι ακρίδες. Τί εννοείς έλεος;


Δεν είναι νόστιμο το κολεόπτερο; Δεν είναι μούρλια η σαρανταποδαρούσα με τη σαλτσούλα της; Πετάς δυο καρυκεύματα, κόβεις και καμία πατατούλα και κάμεις ένα γεύμα από τα λίγα. Να γλείφεις τα ποδαράκια της! (είσαι ακόμα εδώ ή σε έχω χάσει;)



Επειδής μου αρέσει να σου τα αναλύω και επιστημονικώς, σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ, στο μέλλον η διατροφή μας θα πρέπει να στραφεί στα έντομα. Διότι πρώτον, τα έχουμε σε αφθονία. Δεύτερον, είναι πλούσια πηγή πρωτεϊνών και ιχνοστοιχείων (τρου στόρι). Και τρίτον, το κρέας δεν επαρκεί για τις ανάγκες ενός παγκόσμιου πληθυσμού οκτώ ή δέκα δισεκατομμυρίων ανθρώπων (ζωή να'χουμε), άσε που είναι οικονομικώς και οικολογικώς ασύμφορη η εκτροφή χοίρων, αγελάδων και αιγοπροβάτων! Μη μου κάμεις εμένα μπεεε!



Που σημαίνει ότι θα'ρθει η στιγμή που θα ιδείς με άλλο μάτι τη μικρή Τερέζα, τη Μάγια τη Μέλισσα και τον Λάκη Κουνουπάκη -πιο συγκεκριμένα, θα τους δεις στην κατσαρόλα σου.



Τα καλά νέα είναι ότι τα'χεις καταφέρει κι έχουμε φθάσει στη μέση του φουντ μάρκετ. Τα κακά νέα είναι ότι έχουμε άλλο τόσο και σε περιμένουν εκπλήξεις -και φοβούμαι, όλες δυσάρεστες για το στομαχάκι σου.



Διότι τη γαρίδα στο σουβλάκι, πες την αποδέχεσαι. Αλλά την κάμπια, παραδίπλα; Κάτσε να σου τη ζουμάρω, μπας και αλλάξεις γνώμη και θέλεις να τη δοκιμάσεις.



Έλα μην ντρέπεσαι! Σήμερα κερνάω εγώ και αύριο που θα πάμε σε ένα ιταλικό εστιατόριο που ξεύρω στο κέντρο της Μπεϊτζίνγκ να φάμε πάστα, κερνάς εσύ (πτηνό, μεγάλο εξυπνοπούλι)!



Η κινέζικη κουζίνα είναι πράγματι από τις πιο πλουραλιστικές στον κόσμο. Αλλά νόστιμη δεν την ελές. Τουλάχιστον όχι με τα δικά μας γευστικά κριτήρια. Φαντάζομαι θα θυμάσαι μία αντίστοιχη βόλτα που είχαμε κάνει κάποτες στην αγορά της Καντόνας (αν όχι, πας εδώ!) που θεωρείται γαστρονομικώς από τις πιο εξτρίμ περιπτώσεις. Όπως βλέπεις και το Πεκίνο, δεν πάει πίσω!



Κι αν αναρωτιέσαι γιατί σε ετούτα εδώ τα μέρη, η διατροφή στράφηκε στο γκραν-γκινιόλ, η απάντηση είναι απλή: το κρέας ουδέποτε έφθανε για να καλυφθούν οι ανάγκες ενός τόσο μεγάλου πληθυσμού. Και ποιώντας την ανάγκη φιλοτιμία, βρεθήκανε οι Κινέζοι να τρώνε λογής λογής ζούδια και ζουζούνια, με κριτήριο το κόστος και τη δυνατότητα εξεύρεσης ή εκτροφής τους.


Είσαι βέβαιος ότι αντέχεις το παρακάτω; Αυτά εδώ μπροστά είναι φίδια! Και δίπλα, αραχνούλες.



Ειδικά σε φίδι, έχεις πολλές επιλογές. Τα πιο διαδεδομένα είναι κάτι λεπτά, υπόλευκα ή ροδοκόκκινα. Αλλά ο πραγματικός γκουρμέ τύπος, αναζητά τα πιο χοντρόσαρκα που'χουν και περισσότερο κρεατάκι.



Όσο για τις αράχνες, δεν μπορείς να φανταστείς πόσοι Κινέζοι, τις αγοράζουν και τις καταβροχθίζουν με χαρακτηριστική λαιμαργία. Αν πάσχεις από αραχνοφοβία, φαντάζομαι μπορείς να λιποθυμήσεις κάπου εδώ.



Άσχετο: τον αστερία εσύ πώς τον εμαγειρεύεις; Στο φούρνο με πατατούλες ή λεμονάτο στην κατσαρόλα; Εδώ πάντως όλα ψήνονται με τον ίδιο τρόπο: τα βάζουμε λίγο στο γκριλ και τελειώσαμε! Η χαρά της ακαμάτρας νοικοκυράς!



Η δε λογική "σουβλάκι", κυριαρχεί! Όλα είναι περασμένα σε καλαμάκια (σταμάτα εσύ ο Σαλονικιός, είπαμε καλαμάκι και αμέσως να θιχτείς!) και θα ιδείς άπειρο κόσμο στο δρόμο να κρατάει από ένα τέτοιο καλαμάκι και να μασουλάει ποιος θεός ξεύρει τι!


Αν είσαι σκορπιός στο ζώδιο, σου έχω την ασορτί γαστρονομική επιλογή (έχω και σε Κριό, σε Καρκίνο-καβουράκι, στο τσακίρ κέφι τρώμε και τον Υδροχόο!). Και για να το κάμουνε ακόμα πιο νοσηρό, οι σκορπιοί είναι ζωντανοί. Που σημαίνει ότι κουνάνε τις ουρίτσες τους. Τουλάχιστον ώσπου να πέσουν στο γκριλ. Η σκληρότητα είναι ανατριχιαστική. Που δηλαδής λες ας τους σκοτώσουν επιτέλους, να πάψουν τα ζωντανά να υποφέρουν! 


Προφανώς και η βόλτα είναι προβοκατόρικη. Προφανώς και δοκιμάζονται εδώ οι αντοχές. Ακόμα και της ηθικής σου. Όσο κι αν πεις ότι τα πράματα είναι σχετικά και ότι κάτι που φαίνεται σε εμένα και σε εσένα αποτρόπαιο, σε κάποιους άλλους λαούς και πολιτισμούς μπορεί να είναι πλήρως αποδεκτό, οφείλω να δηλώσω κι εγώ, ο απόλυτα ανοιχτός και φιλελεύθερος άνθρωπος ότι υπάρχουν κάποια όρια.



Δεν θα ηθικολογήσω, μήτε θα μπω στην εύκολη (αλλά πονηρή) συζήτηση περί σύγκρισης πολιτισμών. Θα πω απλώς ότι αυτοί εδώ οι περίπατοι εκτός από μακάβριοι, μπορεί να είναι και διδακτικοί.



Για τις συνθήκες διαβίωσης και τις συνήθειες των ανθρώπων στην άλλη άκρη του πλανήτη. Για τα όρια του αποδεκτού. Για την ανάγκη της επιβίωσης. Για την ηθική διάσταση της διατροφής.



Τελειώσαμε, μπορείς να πάρεις βαθιές ανάσες! Να και κάτι που ως και να δοκιμάσεις δύνασαι! Κινέζικα γλυκά! Να σου πάρω το κατιτίς να μασουλήσεις; Βουαλά, δάγκωσε λίγο από αυτό.


Τι εννοείς μπλιάχ; Α ναι, ξέχασα να σου το πω: τα κινέζικα γλυκά είναι απαίσια! Βρωμάνε και έχεις την αισθηση ότι καταπίνεις χώμα! Μήπως να ξανασκεφτόσουν εντέλει εκείνο το φιδάκι ογκρατέν;

45 σχόλια :

  1. Άκου να σου πω, χτες πήγα στο διαιτολόγο και ούτε κι εκείνος δεν πίστευε πόσα κιλά πήρα πάλι - ζωή να χω... Οπότε με βάζει σε πρόγραμμα μπας και χωρέσω ξανά σε εκείνο το καρό το παντελόνι με τις τιράντες που κρέμονται και κάμουν άισθηση - οπότε ναι, με βοήθησες.

    Τώρα αυτό που έχω εγώ να πω είναι ότι ούτε ιπόθυμος δεν θα τα βαζα τα περισσότερα στο στόμα μου το αδηφάγο αλλά από παρουσίαση σκίζουν οι Κινέζοι... μα σκίζουν, εξαιρετική τάξη!

    Οπότε κι επειδή η διατροφή θα ξεκινήσει τη Δευτέρα, παώ κι εγώ ο έρμος - ανερυθρίαστα - να τσακίσω κατ αρχάς μια ωραιότατη κουρού (και όχι τον έρμο τον γκουρού) και βλέπουμε. Κινέζικη κουζίνα; Ζαμαί. Γιατί; Διότι διαθέτομεν αισθητική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα είδες τι ωραία που τα μοστράρουν; Καλογυαλισμένα τα όστρακα, χτενισμένα τα φίδια, ροδοκοκκινισμένα τα σκουληκάκια, αραδιασμένες συμμετρικά οι αράχνες! Αλλά η αλήθεια είναι ότι κι εγώ υπέρ της κουρού είμαι! Γι'αυτό όμως μετά τρέχομεν στα γυμναστήρια και ιδρώνουμε στους διαδρόμους και τα ποδήλατα! Ενώ ο Κινέζος που τρώει την μικρή Τερέζα, είναι στυλάκι και μεγάλη κοκεταρία!

      Καλημέρα να'χουμε (ως και τα δημητριακά που επέπλεαν το πρωί στο γάλα μου, έχουν αποκτήσει νέα πχιότητα μετά τις βόλτες μου σε ετούτη την κινέζικη αγορά!)

      Διαγραφή
    2. Με φάγανε πτηνό, με φάγανε οι γκιόσες κι άνοιξε ένας κυριούλης την πόρτα του αυτοκινήτου του την ώρα που περνούσα με το ποδήλατο δίπλα του και με έριξε στο οδόστρωμα και τσακίστηκα. Ευτυχώς που διερχόμενο φορτηγό πρόλαβε και σταμάτησε και δεν με παρέσυρε.

      Αποτέλεσμα, αν και το ποδήλατο επιβίωσε, γερό σκαρί γαρ, εγώ είμαι με το δεξί πόδι μπλαβιασμένο, πρησμένο και σκισμένο, οπότε σε ρωτώ, πότε θα κάνω πάλι ποδήλατο και γυμναστικές να την κάψω τη ρημάδα την κουρού; Αράχνες από σήμερα, έχω μπόλικες...

      Διαγραφή
  2. Τρεμουλάκο δε μιλούσα απο τακτ ,αλλά ,ναι ,πήρες τα κιλάκια σου! Εγω 3 πήρα :(

    φωτο δεν ειδα πτηνο ,και ξεροκαταπίνω την αναγούλα μου τωρα..........φευγω αμεσως από εδώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νάσια μου, πήρα ο σκατόγερος αλλά θα τα ξαναχάσω ασκαρδαμυκτί - ό,τι κι αν σημαίνει αυτό! Ακορντεόν ο Τρεμουλάκος!

      Διαγραφή
    2. Νάσια, αμ φωτό δεν είδες, αμ έμαθα ότι έβαλες τα μικρά σου να τις δουν, απειλώντας πως αν δεν κάμουν τα μαθήματά τους, θα τους σιάξεις σκουλήκια αλά κρεμ για βραδινό!

      Πάντως, θα'θελα να'σουν από μια γωνιά να ιδείς τα Κινεζάκια (αντίστοιχης ηλικίας με τα δίδυμά σου), να καταβροχθίζουν μετά λαιμαργίας τα φιδάκια και να χαίρονται! Έλα και μη-χειρότερα!

      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  3. Πόσες φορές είπα, σταμάταω ΤΩΡΑ, δεν προχωρώ παρακάτω σε άλλη εικόνα.... Αλλά η περιέργειά μου και η λαιμαργία μου δε μ' άφηναν, μήπως και βρω κάτι να τσιμπήσω! Μπα, νηστική έφυγα και θα μείνω και όλη την ημέρα απ' ότι μου φαίνεται! Καλό μου έκανες πάλι.... Μα ούτε ένα γλυκάκι της προκοπής?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφροδίτη μου, τα γλυκά είναι απλώς άθλια! Δεν φτάνει που φεύγεις νηστικός από το φουντ μάρκετ, σε πιάνει και η υπογλυκαιμία! Γενικά πάντως στην Άπω Ανατολή, τα γλυκά δεν τρώγονται (σε δικούς μας όρους, εννοώ). Το καλό βεβαίως είναι ότι άπαντες οι Κινέζοι -και λόγω των συγκεκριμένων διατροφικών συνηθειών τους- ήταν παραδοσιακά φιτ. Κοιλούμπες μόνο τελευταία βλέπεις εδώ, λόγω της επέλασης των φαστ φουντς και των δυτικών τρανς λιπαρών!

      Βρε μήπως εντέλει αντίς για τη δίαιτα Άτκινς ή τη δίαιτα της αποτοξίνωσης, στραφούμε στη δίαιτα του Κινέζου; Λέω εγώ τώρα...

      Διαγραφή
    2. Και που να δεις Κινέζο μετανάστη στη Γερμανία.... Φούσκα το μάγουλο! Σαν μεταλλαγμένος!

      Διαγραφή
  4. Αχ Παναγία μου τι σιχαμάρα είναι αυτή!
    Ειδοπήα ρε Καραβάγκο το φελέκι μου!
    Είδα και εγώ τίτλο και μπήκα να πάρω ιδέες για μαγειρική!
    Ελπίζω να μην την δει ο Στούρνος αυτήν την ανάρτηση μας έκαψες!
    Φιλιά καλημέρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι το πτηνό μεγάλος προβοκάτορας! Αφού σκεφτόμουν να στείλω αίτηση συμμετοχής σε αυτό το τηλεπαιχνίδι που παίζει ο Alpha, το "Κάτι Ψήνεται". Που μαζεύεται μία παρέα αγνώστων και κάθε βράδυ μαγειρεύει και ένας, τον κρίνουν οι άλλοι (συνήθως κακιασμένα) και στο τέλος νικάει αυτός που έχει την υψηλότερη βαθμολογία. Και όταν έρθει η σειρά μου, να τους σερβίρω κινέζικη κουζίνα. Φαντάζομαι ότι υψηλή βαθμολογία δεν θα πάρω, αλλά θα γράψω ιστορία στην τηλεόραση με τις αντιδράσεις των συμπαικτών!

      Φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  5. Πρώτη φορά δε σε διάβασα. Πήγα ως τη γαρίδα. Μετά διάβασα ότι παρακάτω είναι χειρότερο και εγώ ήδη είχα ανακατευτεί. Εάν έμενα στη Κίνα θα γινομουν vegan και θα ήμουν πιο αδύνατη και από τη Kate Moss.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει και η κινέζικη διατροφή τα καλά της: δεν παίρνεις κιλά! Διότι ερωτώ, τί θερμίδες να'χει η κάμπια που ολημερίς τρώει φυλλαράκια; Ή η αραχνούλα που ολημερίς τρώει κουνουπάκια; Ή το φίδι που ολημερίς τρώει ποντικάκια; Θε-μου, χειροτερεύει η αναγούλα....

      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  6. Επιτέλους βρήκα λύση στο θέμα σαρανταποδαρούσα στο εξοχικό!! Θα τις μαζέυω, θα τις ταΐζω (αλήθεια τι τρώνε?) να παχύνουν περισσότερο και μετά...σουβλάκια για το βράδυ όταν δεν έχει περισσέψει φαγητό από το μεσημέρι!!!!
    Αν όντως θα πρέπει να στραφούμε στα έντομα για να ζήσουμε (που το βλέπω..έρχεται..), πάει..αυτό ήταν! Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες που αντίς να σκοτώνεις τις έρμες σαρανταποδαρούσες, μπορείς να τις αξιοποιήσεις διαφορετικά. Σου'χω εγώ συνταγές, να γλείφεις και τα ποδαράκια τους (και τα σαράντα!).

      Πολλά, πολλά φιλιά Σοφία μου!

      Διαγραφή
  7. Αν εξαιρέσεις τους σκορπιούς και τους σκαραβαίους, τότε σε όλα τα άλλα μέσα είμαι χιχιχι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δηλαδής και στα φίδια; Και στις αράχνες; Και στις σαρανταποδαρούσες;
      Πάει και τελείωσε, είσαι το ίνδαλμά μου! :)

      Διαγραφή
  8. σε παρακαλώ, βάλε τέτοιες αναρτήσεις πιο συχνά. να τις δείχνω στο γιο μου που δεν τρώει μπάμιες και ρεβύθια!
    να αρχίζω εγώ διίατα και να μου φαίνεται το αγγουράκι τουλάχιστον τιραμισού!

    εκείνο το φιδάκι το λαχτάρισα. είναι πολύ νόστιμο. τα καμπιοειδή και τα ζουζουνοειδή πάλι, ένα γκουσπαμπ μου το φέρανε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μετά από αυτή τη βόλτα στο φουντ μάρκετ, θα του φανούν του γιου σου λουκούμι και οι μπάμιες και τα ρεβύθια! Άσε που μπορείς να τον απειλήσεις κι εσύ (όπως η Νάσια ντε!) ότι αν δεν συμμαζεύει τα πράματά του, από αύριο θα του σιάχνεις σαρανταποδαρούσες ογκρατέν και αράχνες γιαχνί!

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  9. Εντάξει! Είσαι το πιο φευγάτο πουλί που ξέρω. Με έστειλες Πιγκουίνε. Πρωί πρωί με έστειλες. Οι εικόνες σου συγκλονιστικές, τα σχόλια σου απλά με αποτελείωσαν. Τα εδέσματα με άφησαν άλαλη...Αλαλα και τα χείλη των ασεβών βρε...τι να πωψ! Να μην πω τίποτα. Κρατώ τα χείλη μου κλειστά. Απλά, συγχαρητήρια για το κουράγιο...κι όλα τα υπόλοιπα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α πολύ χαίρομαι που σου άρεσε ετούτη η ανάρτηση μάι ντίαρ KaPa, παρότι ομολογώ ότι τη φοβήθηκα λιγουλάκι! Διότι είχα ένα μικρό άγχος ότι θα αναγουλιάσετε όλοι και θα με ξεπουπουλιάσετε για τις νοσηρότητες που σας μοστράρω!

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  10. Σαφώς πιο hardcore από παλιότερο ανάλογο ποστ. Είχα κι ο έρμος σιμά μου ένα καφεδάκι και μια τυρόπιτα ξεκινώντας το ποστ που, πάει, ξέμειναν και κρύωσαν. Χαλάλι. (Που λέει ο λόγος.:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφού αντέξατε την Καντόνα, είπα να το πάω ένα βήμα παραπέρα, Γεράσιμε! Όσο για την τυρόπιτα και το καφεδάκι, το σημειώνω και υπόσχομαι να αποκαταστήσω τη ζημία με διπλό και τριπλό κέρασμα! :)

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  11. Εγώ πάλι μια χαρά την διάβασα την ανάρτηση (πίνοντας τον καφέ μου και καταβροχθίζοντας ένα υπέροχο ντόνατ γεμιστο με custard - μη βαράτε καλέ !!! Από Δευτέρα αρχίζω κι εγώ δίαιτα !!!). ΟΚ, δεν θα πω ότι θα δοκίμαζα από ΟΛΑ αυτά που έδειξες (τους σκορπιούς, π.χ., θα τους απέφευγα, εκτός αν είχα να φάω κανά δυο μήνες και είχα πάθει ντελίριο απ' την πείνα), αλλά χέλι, άλογο, Αζόρ και Ψιψινέλ ... και ιππόκαμπο και αστερία και δράκαινα ακόμα, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να δοκιμάσω.

    Ξέρεις πού είναι το πρόβλημα νομίζω. Στο μαγείρεμα και την παρουσίαση. Νομίζω ότι περισσότερο μας ενοχλεί η εικόνα, που τα βλέπουμε έτσι ολόκληρα και ημι-ζωντανά, παρά το γεγονός ότι τρώνε αράχνες, ακρίδες και φίδια. Αν και τον οβελία τον κακομοίρη μια χαρά του αλλάζουμε τα φώτα το Πάσχα.

    Γιατί - ας μου πει κάποιος - τι διαφορά έχει ο ιππόκαμπος απ' το χταπόδι (πρέπει να δεις αντιδράσεις Άγγλων όταν τους λέω ότι τρώμε χταποδάκι - χαχαχαχαχαχαα !!!), το καλαμάρι ή την σουπιά και γιατί αναγουλιάζουμε με τις κάμπιες ενώ - ας πούμε - τα σαλιγκάρια τα τρώμε και γλύφουμε και τα δάχτυλά μας ;

    Φιλιά Πολλά και Καλημέρες.

    Υ.Γ.: Τις λέξεις σουβλάκι και καλαμάκι μια χαρά τις χρησιμοποίησες εδώ. Ότι περνάει σε καλαμάκι (i.e. λεπτό, μυτερό καλάμι) λέγεται σουβλάκι, επειδή ακριβώς σουβλίζεται απ' το καλαμάκι. Εκεί που γυρνάει το μάτι μας, εμάς των Σαλονικιών, είναι όταν ζητάει κάποιος "ένα σουβλάκι με γύρο". Δεν υπάρχει αυτο, βρε παιδιά. Απλά δεν υπάρχει !!!

    Ξανά φιλιά και ξανά καλημέρες :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ψυχραιμία σου είναι κάτι το αξιοθαύμαστο! Και βεβαίως συμφωνώ απολύτως μαζί σου: όλα είναι εντελώς σχετικά! Το χταποδάκι, το καλαμάρι και ο πατσάς, είναι εξίσου αηδιαστικά για κάποιον μη-εξοικειωμένο με τις δικές μας γαστριμαργικές συνήθειες. Εγώ που παλαιότερα ήμουν πολύ περίεργος και μίζερος με το φαγητό μου, δεν έτρωγα παρά ελάχιστα πράματα (έχω αλλάξει έκτοτε πολύ). Μία μέρα όντας φαντάρος, μου είχαν αναθέσει να ξεχορταριάσω ένα λόφο. Αφού μου βγήκε η πίστη ολημερίς να τσαπίζω μέσα στη ζέστη, πήγα το μεσημέρι με απαλεύταμπολ λαιμαργία να ιδώ τί φαγητό έχει η κουζίνα: και μετά βδελυγμίας ανακαλύπτω ότι έχει ένα μεγάλο τσουκάλι με ένα μαύρο υγρό που πλέουν μέσα του σουπιές (τις οποίες εννοείται δεν είχα βάλει ποτές στο στόμα μου). Εντούτοις και με δεδομένο ότι δεν είχα άλλες επιλογές και ήμουν στα όρια της λιποθυμίας από την πείνα, έκαμα την καρδιά μου πέτρα και τους έδωκα μία ευκαιρία. Και με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι το στομαχάκι μου διαθέτει πολύ μεγαλύτερες αντοχές απ'ό,τι πίστευα. Είδες τα στρατά;

      Πολλά, πολλά φιλιά, αγαπημένη μου Αγγελική!

      ΥΓ. Ως βορειοελλαδίτης έχω μεγάλη ευαισθησία σε ζητήματα θεσσαλονικιώτικης ορολογίας. :)

      Διαγραφή
  12. Τη διάβασα την ανάρτηση ΟΛΗ! Δέχομαι συγχαρητήρια!!!
    Για να σοβαρευτώ, ειδικά τα καλαμάκια με τις αράχνες, τις σαρανταποδαρούσες, τις κάμπιες ... ΜΠΛΙΑΧ!!! Και πες, αν τα εκτρέφουν, άντε και να το καταπιώ (μεταφορικά και πάλι, μόνο). Αλλά ... Μου είπε πρόσφατα μια γνωστή μου, πως όταν μια συγγενής της έμεινε για κάποιους μήνες στο Πεκίνο, είχε βρει κάποτε στο διαμέρισμα που μοιραζόταν με μια συγκάτοικο, μια κατσαρίδα. Την πάτησε και την πέταξε στον κάδο των σκουπιδιών. Επιστρέφει, που λες, αργότερα, η συγκάτοικος, ανοίγει κι αυτή τον κάδο να πετάξει κάτι, βλέπει την πατημένη κατσαρίδα και, αν έχεις τον Θεό σου, τι της είπε;;; Να μην πετάει στα σκουπίδια, λέει, τις κατσαρίδες, γιατί τις θέλει να τις τηγανίζει!!! (πολλά-πολλά θαυμαστικά!) Ok, μπορεί να είναι ένα πολύ ρεαλιστικό πλάνο να εντάξουμε σε κάποια χρόνια τα ζούδια στο διαιτολόγιό μας, αλλά από τους υπονόμους;!;!;! Καμία αίσθηση υγιεινής πιά;;; Αν όντως έχουν τέτοιες διατροφικές συνήθειες οι Κινέζοι, πόσοι θα επισκέπτονται τα νοσοκομεία; Φρίκιασα!!!
    Εκτός από τα σιχαμερά καλαμάκια των φωτογραφιών, πάντως (ήθελες και να ζουμάρεις στην κάμπια!), μου έκανε αλγεινή εντύπωση αυτό που έγραψες για τους σκορπιούς, ότι τους σουβλίζουν ενώ είναι ακόμη ζωντανοί, τους αφήνουν έτσι στους πάγκους και τους τηγανίζουν ζωντανούς. Άλλο το να τρως σκορπιούς επειδή έτσι ήταν ανάγκη να μάθεις, κι άλλο το να βασανίζεις χωρίς λόγο κάτι που θα καταλήξει στο στομάχι σου. Αναισθησία ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, διευκρίνιση: η συγκάτοικος για την οποία έγραψα παραπάνω ήταν Κινέζα. Και όχι καμιά αμόρφωτη, των πιο χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων, εξ ου και μου έκανε μεγάλη εντύπωση η συμπεριφορά της!

      Διαγραφή
    2. Καταπληκτικό το συμβάν με τη μικρή Τερέζα! Είναι σπουδαία νοστιμιά εδώ στην Κίνα και δηλαδής απορώ με το θάρρος τους και τις στομαχικές αντοχές τους. Πάντως γενικά με τα θέματα υγιεινής, έχω κι εγώ πάντα ανησυχία. Αλλά η εμπειρία μου εδώ είναι ότι θα παθαίνουν τίποτα, παρά τα όσα τρώνε και τα όσα κάμνουν. Είναι θέμα συνηθειών, είναι θέμα αντοχών στο δικό τους μικρο-περιβάλλον.

      Και τελοσπάντων πες ότι παθαίνεις κάτι χτύπα-ξύλο και σε πιάνει μία γαστεντερίτιδα, ένα κόψιμο, μία λαχτάρα στα σωθικά σου. Αναζητάς φαρμακείο και το πιο σύνηθες που συναντάς είναι τα λόκαλ καταστήματα με ματζούνια, τύπου αποξηραμένα αυγά και ρίζες και λογής λογής αδιευρίνιστες ουσίες. Διότι δεν ξεύρω αν στο είπα, αλλά εδώ κυρίαρχη είναι η δική τους ιατρική -καμία σχέση με τη δυτική ιατρική.

      Και λες, να το καταπιώ το αποξηραμένο αυγό ή θα πάθω τρισχειρότερα από τη γαστρεντερίτιδα;

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  13. Καλαμιά στον κάμπο15 Ιαν 2014, 1:42:00 μ.μ.

    Δηλαδή οι Κινεζουά τρώνε και πίνουν ό,τι περπατάει, πετάει, κολυμπάει, έρπει, φυτρώνει, χωρίς διακρίσεις και ενδοιασμούς. Θα ήθελα, όμως πολύ να ξέρω, αν αυτά τα τρώνε ΟΛΟΙ οι Κινέζοι, όλων των κοινωνικών στρωμάτων ή μόνο οι φτωχοί και πεινασμένοι.

    Εγώ, ανυποψίαστη, έτρωγα το μπιφτέκι μου από ταπεινό κοτόπουλο γιατί είπαμε ότι από Δευτέρα ξεκίνησε η δίαιτα και άρχισα να σε διαβάζω. Και έμεινα στον τόπο και δεν σου λέω τι άλλο μου συνέβη.

    (Από το χθεσινό, μέσα στην κατάθλιψη ποστ, στο σημερινό μέσα στην αναγούλα.
    Τίποτε ενδιάμεσο δεν υπάρχει για να καταπραϋνουμε το στομάχι μας;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως ακριβώς το είπες, Καλαμιά μου: ό,τι περπατάει, πετάει, κολυμπάει, έρπει, φυτρώνει. Ο καλός ο Κινέζος, όλα τα αλέθει. Στο στομαχάκι του μη-χειρότερα. Και ναι, αυτές τις λιχουδιές τις τρώνε όλοι ανεξαρτήτως κοινωνικής προέλευσης. Αν και τα τελευταία χρόνια, οι πιο πλούσιοι έχουν στραφεί και στη δυτική κουζίνα, τύπου φαστ φουντ, χάμπουργκερ, πίτσες και τρανς λιπαρά. Εξού και βλέπεις για πρώτη φορά, κοιλούμπες! Σε έναν λαό που ήταν παραδοσιακά πετσί και κόκκαλο!

      (ζήτησες κάτι ενδιάμεσο ανάμεσα στην κατάθλιψη και την αναγούλα και σκέφθηκα στην επόμενη ανάρτηση να σε πάω κάπου πιο στα καθ'ημάς!)

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  14. Καλαμιά στον κάμπο15 Ιαν 2014, 4:15:00 μ.μ.

    Α, και κάτι άλλο: Απ΄ό,τι διάβασα πιο πάνω κάποιοι άλλοι, από Δευτέρα θα αρχίσουν τη δίαιτα!
    Από την Καθαρά Δευτέρα, από τη Μεγάλη Δευτέρα, από τη Δευτέρα του Αγ. Πνεύματος; :-))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ πάντως στις εφετινές γιορτές, δεν ξεύρω πώς τα κατάφερα, αλλά έχασα δυοτρία κιλά. Με αποτέλεσμα να είμαι στυλάκι και όλοι να με μισούν! :)

      Διαγραφή
  15. Μ' ένα ΟΧΙ... ευχαριστώ ΔΕΝ θα πάρω!!! Νομίζω πως "καθάρισα" για απόψε αγαπητό πτηνόν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα μήπως να το ξανασκεφτόσουν; Ούτε μία τοσοδούλα κάμπια; Ένα φιδάκι; Μία σαρανταποδαρούσα; Αν δεν πεινάς αυτή τη στιγμή, κανένα πρόβλημα, θα πω να στο κάμουν πακέτο για το σπίτι... :)

      Πολλά, πολλά φιλιά!!!

      Διαγραφή
  16. απόλαυσα τα σχόλια σου στις παρενθέσεις σε όλη την ανάρτηση :) ποτέ μου δεν ήθελα να πάω στη Κίνα...διαφέρουν τόσο από τους άλλους ,στην ομιλία, στη γραφή,στη φάτσα, στα σπίτια, στα φαγιά... και τώρα που τα βλέπω όλα αηδίασα..σιχάθηκα..μπλιαξ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα! Και καλύτερα να μην σου αναφέρω πόσο νόστιμα βρίσκουν τα δελφίνια...
      (και τους πιγκουίνους, πολύ φοβούμαι!)

      Τις καλημέρες μου και τα φιλιά μου, Δελφινάκι!

      Διαγραφή
  17. Καλημέραααα! τελικά είμαι πολύ ψύχραιμη!! εκεί που αισθάνθηκα την αναγούλα να 'ρχεται ήταν με την κάμπια... Εδώ είναι που λένε 'περί ορέξεως κολοκυθόπιτα'!! Εκεί τί λένε;;;;; 'περί ορέξεως σκουλίκι';;;;
    Κρύο και αηδιαστικό χιούμορ ε; Εσύ το ξεκίνησες όμως!!!! Ξέρεις τί λέω;; Ποιό αηδιαστικό θα είναι να βλέπεις τον άλλον να τα βάζει στο στόμα του αυτά παρά να τα βλέπεις αραδιασμένα... Φιού... Ευχαριστώ για τη βοήθεια στη δίαιτά μου!!
    Φιλάκια :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι είναι πιο αηδιαστικό να βλέπεις τους άλλους να τα καταβροχθίζουν όλα αυτά -και με μεγάλη λαιμαργία! Να περιπατείς εσύ αμέριμνος και τσουπ δίπλα σου η άλλη με το μισό φίδι να κρέμεται από το στόμα της μη-χειρότερα! Αλλά όπως εύστοχα λες κι εσύ, περί ορέξεως σκουλίκι!

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες Lula+Sailor!

      Διαγραφή
  18. Κι όμως εγώ συμφωνώ με την Αγγελική. Είναι καλύτερα αυτά που τρώμε εμείς;
    Στο πρόσφατο ταξίδι μας στην Ολλανδία, μπήκαμε σε βιβλιοπωλείο και πετύχαμε ένα βιβλιαράκι που έγραφε τα πιο αηδιαστικά πράγματα που τρώνε οι άνθρωποι ανά τον κόσμο. Μέσα σε αυτά ήταν βεβαίως το χταπόδι αλλά και τα κεφαλάκια και τα εντόσθια και τα μυαλά που με τόση όρεξη τρώμε. Γιατί είναι διαφορετικά τα εντόσθια καρχαρία από αυτά του αρνιού δηλαδή; Ή της κότας;
    Γιατί είναι διαφορετικός ο αστερίας από το χταπόδι;
    Στο μυαλό μας είναι όλα...

    Αυτό δε σημαίνει πως θα τα έτρωγα όλα αυτά. Ούτε σαλιγκάρια, εντόσθια, μαγειρίτσα και λοιπά τέτοια τρώω (αν και το χταποδάκι μια χαρά το τσακίζω). Είμαι λίγο σιχασιάρα και παρότι το έχω βάλει σκοπό να δοκιμάζω πολλά φαγητά, εδώ θα λιποψυχούσα νομίζω.
    Όμως ο Κωνσταντίνος σε ταξίδι του σε κείνα τα μέρη έχει δοκιμάσει τζιτζίκι, το οποίο είπε ήταν... κριτσανιστό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη μου sitronella, έχεις απόλυτο δίκιο. Κάποτες φίλοι μού έλεγαν ότι είχαν φέρει μαλαισιανούς εδώ στην Αθήνα και τους είχαν βγάλει περιχαρείς έξω να δοκιμάσουν την ελληνική κουζίνα. Μόλις έβαλαν στο στόμα τους την πρώτη πηρουνιά μουσακά, με βδελυγμία πέταξαν τα πιρούνια και αρνούνταν να δοκιμάσουν το ο,τιδήποτες! Νηστικοί έμειναν και με τους φίλους μου να προσπαθούν να τους πείσουν εις μάτειν ότι είναι νόστιμος ο μουσακάς!

      Πάντως μία ωραία ιδέα θα ήταν ο συνδυασμός ελληνικών και ξένων γεύσεων: π.χ. Τζιτζίκι με τζατζίκι. :)

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  19. Μα κι η αδελφή μου τα ίδια μας μεταφέρει από την Κίνα... Κι εγώ η γυνή αναρωτιέμαι, υπάρχει κάτι που να μην τρώνε αυτοί οι άτιμοι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίζω ότι δεν τρώνε πιγκουίνους!
      Διότι αλλιώς με χάνετε, Fri, με χάνετε!
      :)

      Διαγραφή
  20. Μπα δεν τα βρήκα αυτά αποκρουστικά. Δεν θα τα έτρωγα εννοείται τα ζούδια και τα ερπετά αλλά θα δοκίμαζα ευχαρίστως κι ας έκανα εμετό κατόπιν. Αν φυσικά βρεθώ κάποτε στην Κίνα. Εδώ δεν κόπτομαι να δοκιμάσω κινέζικο και όποτε πάω στα κινέζικα εμπορικά με τις μυρωδιές από τα τάπερ και την χαρακτηριστική αγένεια των Κινέζων παθαίνω μια μικρή αηδία, αλλά οκ καταλαβαίνω τι τους κάνει έτσι μονόχνωτους και αντιπαθητικούς. Για κινέζικο ή γιαπωνέζικο εστιατόριο ή ό,τι άλλη κουζίνα που στήνεται για να μας γνωρίσει γεύσεις εξωτικές εντάξει τι να λεμε. Αυτά όλα είναι προσαρμοσμένα στις γεύσεις μας. Νομίζω πως η καλή γαστρονομία ασχολείται περισσότερο με τους τρόπους και τις τεχνικές παρασκευής της τροφής, τον τεμαχισμό, το ψήσιμο και τέτοια, και παίρνει τα καλύτερα στοιχεία για να φτιάξει το πιο νόστιμο πιάτο. Πράγμα που δεν θεωρώ καθόλου κακό ή μεπμπτο. Το άλλο με την ηθική διάσταση που αναφέρεις κι εμένα με προβληματίζει πολύ. Ειδικά μια τάση που αντιλαμβάνομαι τελευταία σε ανθρώπους που προσεγγίζουν την τροφή ελιτίστικα και αναζητούν όλο και πιο σπάνιες γεύσεις. Κάπου είχα διαβάσει το εξής διαστροφικό: έχουν μαζευτεί διάφοροι "κανίβαλοι" φραγκάτοι σε μια κρουαζιέρα πολυτελείας για να δοκιμάζουν σπάνια ζώα (προστατευμένα γιατί θα εξαφανιστούν) και κρέας ανθρώπου ακόμα που σπουδαίοι σεφ έχουν μαγειρέψει για να ικανοποιήσουν τους απαιτητικούς ουρανίσκους τους. Ήταν ένα μικρό καράβι και ψάχνουν ποιος θα φαγωθεί κανονικά. Μιλάμε για κάψιμο έτσι...τι να μας πουν οι κατσαρίδες και οι αράχνες! 'Η το άλλο το φρικιαστικό που το νέο κίνημα "επιστροφή στη φυσική γέννα" προτείνει στη λεχώνα να τρώει τον πλακούντα της επειδή είναι θρεπτικός! Αλίμονο μετά από τόσους αιώνες πολιτισμού αν θα φτάσουμε κάποτε να τρώμε τον πλακούντα μας επειδή είναι θρεπτικός. Ολα έχουν κάποια όρια.
    Φιλί Πιγκουινάκο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. To άρθρο σου σχεδόν με έπεισε να δοκιμάσω όλες αυτές τις "λιχουδιές" :). Ευθύνεται και το μέγαλο zoom στις φωτογραφίες! Πολύ ωραίο άρθρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. θα μπορούσες να με πεις και σκληροπυρηνική που άντεξα και είδα όλες τις φωτογραφίες,αλλά στη θέα της σαρανταποδαρούσας και της ακρίδας, αναγούλιασα βρε αδερφέ! θα βάλω και την αράχνη ταραντούλα μέσα σε όλο αυτό.. ίουυυ.. τα γλυκάκια αλήθεια, είναι ότι δείχνουν?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts