Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

Πέταξε το πουλί, πάει στη στεριά την αντικρινή


Απόλαυσέ το, διότι είναι καρασπάνιο. Το γαλάζιο τ'ουρανού ντε. Που τόχεις εσύ για δεδομένο και μπανάλ. Και υπάρχουν μέρες που δεν υψώνεις καν το βλέμμα σου, να πεις ένα γεια και ένα ευχαριστώ. Στα μπλε που σε σκεπάζουνε. Για να πω τη μαύρη αλήθεια, κι εγώ, χρειάστηκε να φθάσω μέχρις εδώ, για να το εκτιμήσω εκείνο το μπλε. Το καθαρό και φωτεινό. Το διαυγές.



Για ρώτα όμως και τη φτωχή Μου Τζου Φλα. Που έχει συνηθίσει να βλέπει μπλε, μονάχα στα όνειρά της. Οριακά και ως σκριν σέιβερ στο κινητό της. Αλλά σπανίως πάνου από το κεφάλι της. Βλέπεις, εδώ στο Μπέιτζινγκ, ο ουρανός είναι συνήθως καπνισμένος με τις πιο σταχτοκιτρινοκαφέ αποχρώσεις της μόλυνσης. Αυτές που σου δημιουργούν μία συνεχή αίσθηση ασφυξίας. Αυτές που σε κάμουνε να νιώθεις πως ζεις μέσα στο φουγάρο και αναπνέεις βιομηχανική ανάπτυξη μη-χειρότερα. Και που δεν δηλητηριάζουν μονάχα τα πνευμόνια σου, αλλά και την ψυχή σου. Αν δεν με πιστεύεις, κάτσε να πέσει λίγο ο αέρας και τα λέμε.



Αλλά μην ανησυχείς: δεν σε έφερα εδώ για εκστρατεία της Γκρινπίς, μήτε θα δεθούμε σε κάνα στύλο να φωνάζουμε συνθήματα για το περιβάλλον. Έχει σχετικά καλό καιρό και είπα απλώς να σε ξεβγάλω. Σε ένα μέρος κάπως αλλόκοτο, αλλά βέρι βέρι ίντρεστινγκ. Τα βλέπεις άλλωστε εκείνα τα κτήρια στο βάθος που σου κλείνουνε το μάτι και κάτι έχεις καταλάβει. Γιες, βρισκόμαστε στην περιοχή που το δυοχιλιάδεςοκτώ, πραγματοποιήθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Σαν χθες μου φαίνεται που παρακολουθούσαμε μαζί την τελετή έναρξης και μετράγαμε μιλιούνια τους Κινέζους να χορεύουνε το χάλι-γκάλι!



Βρε πώς περάσανε τα χρόνια! Να, ας πούμε η Χου Λα Χουπ συμμετείχε τότες ως ενθουσιώδης τσιρλίντερ-εθελόντρια και πολύ σε είχε εντυπωσιάσει με το τριπλό στριφογυριστό σπαγγάτο και την ανάποδη πιρουέτα στον αέρα. Από τότες πήρε μερικά κιλάκια, κρέμασε λίγο και το προσωπάκι της. Και εδώ, τη βλέπεις με την εγγονή της.



Κι αν δεν σου λέει κάτι φυσιογνωμικώς η Χου Λα Χουπ, στα σίγουρα θυμάσαι ετούτο δω το στάδιο. Πρόκειται για την περιβόητη "Φωλιά του Πουλιού", που είχε φιλοξενήσει τα μέιν ιβέντς, τις τελετές, τους στίβους και τις φιέστες. Αλλά που τώρα δείχνει κάπως ξεπεσμένο και τσουρομαδημένο -όχι για να αισθανθείς κι εσύ καλύτερα πούχεις το Ολυμπιακό Στάδιο και τα λοιπά ακίνητα του δυοχιλιάδεςτέσσερα μεταξύ πεταματού και εγκατάλειψης.



Παρότι του την αναγνωρίζεις τη φωτογένεια, σε διαβεβαιώνω ότι από κοντά δεν είναι και τόσο εντυπωσιακό. Υπερφίαλο και προκάτ, κακοφτιαγμένο και πρόχειρο στις λεπτομέρειές του, ετούτο το στάδιο χτίστηκε για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο: να σε κάμουμε να πεις γουάου, όταν θα το έβλεπες στην τιβί σου. Είπες, χαρήκαμε, με τις υγείες μας. Τώρα ξεναγούμε εδώ γκρουπς Κινέζων από την ενδοχώρα πούρχονται να θαυμάσουν τα επιτεύγματα της λαμπρής και υπερήφανης πατρίδας τους ή τίποτις συναυλίες από γιαπωνεζοκορεάτες ποπ τραγουδιστές που τσιρίζουν σουξέ που δεν θες ν'ακούσεις σπίτι σου.



Ακριβώς απέναντί του, βρίσκεται ένα ακόμα προβεβλημένο κτήριο από τη φιέστα που είχε στηθεί εδώ: το Εθνικό Κέντρο Υγρού Στίβου. Που μοιάζει με παγοκυψέλες από αυτές που έχεις στην κατάψυξη για νάχεις να βάζεις στο φραπέ. Συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι και σήμερα, αλλά έχει αναμορφωθεί εσωτερικά σε γουότερ παρκ. Όπου θα βρεις γιαγιάδες να πλατσουρίζουν και νήπια να κάμουν βουτιές αλαλάζοντας. Εντάξει, το θέμα ήταν να του βρούμε μία χρήση. Διότι στην Ελλάδα, απλώς θα τόχαμε ξεχασμένο στην κατάψυξη.



Ανάμεσα στα δύο κτήρια, υπάρχει μία τεράστια απλωσιά -στη μέση περίπου της οποίας, υψώνεται ένα ακαλαίσθητο ματζαφλάρι που το φωνάζουμε Λινγκ Λονγκ. Το Λινγκ Λονγκ υποτίθεται πως μοιάζει με παγόδα, στο πιο μεταμοντέρνο και άλιεν. Την περίοδο των Ολυμπιακών, φιλοξενούνταν εδώ κάποια τηλεοπτικά συνεργεία, αλλά τώρα τόχουμε για να ανεβαίνουμε και να πίνουμε καφέ. Σαν τον Πύργο του ΟΤΕ στη Θεσσαλονίκη, αλλά χωρίς το γύρω-γύρω.



Εδώ θα βρεις πλανόδιους που πουλάνε μεμοραμπίλια, κιόσκια που σου σιάχνουν σάντουιτς με γαρίδες, πιτσιρικάδες που κάμουν σκέιτ, οικογένειες που χαζολογάνε, παπούδες που κάμουν τάι τσι, αυτοσχέδια χάπενινγκς με καραόκε ή χορευτικά σκέτς και τη Φιο Γκα Κι με τη μαμά της, που ψάχνουν το μετρό. Διότι το μέτρο τόχουν χάσει -τουλάχιστον στιλιστικώς.



Ειδικά τα απογεύματα, θα βρεις εδώ κάμποσο κόσμο να βολτάρει και να επιδίδεται στο αγαπημένο του σπορ: την αυτοφωτογράφιση. Σε κάθε σου βήμα, νιώθεις πως παίζεις το ντεκόρ σε δεκάδες φωτογραφίες που βγαίνουν τριγύρω σου και αποτυπώνουν τη φάτσα σου ως κομπάρσου πίσω από την κάθε Κου Κλι Τσα, που ποζάρει με ηδυπάθεια στο κινητό της. Και ξεύρεις, αυτή η ανάγκη των Κινέζων για αμείλικτο νον-στοπ σέλφι, είναι μία από τις όψεις αυτής της φλατ πραγματικότητας που συναντάς εδώ.



Η δεύτερη παράμετρος έχει να κάμει με την εμπορευματοποίηση. Τα λογής λογής μακντόναλντς και κέι-εφ-σι και πιτσα-χατ και στάρμπακς. Που ήρθαν να κατοικήσουν από την πρώτη στιγμή, αυτόν εδώ τον χώρο και να τον κάμουνε δικό τους. Διότι το ολυμπιακό πνεύμα έχει γεύση χάμπουργκερ και μοκατσίνο με κρέμα.



Κάτου από την επιφάνεια του εδάφους, βρίσκεται το ολυμπιακό σόπινγκ σέντερ. Με μερικές εκατοντάδες τετραγωνικά μέτρα, γιομάτα ρούχα δεύτερης και τρίτης διαλογής.



Εδώ, το κακόγουστο συναντά το απαράδεκτο και αναλαμβάνουν από κοινού να μετατρέψουν τη μέση Κινεζούλα σε κινητό τσίρκο. Και είναι πράγματι εντυπωσιακό, να διασχίζεις ένα γυαλισμένο και φανταχτερό εμπορικό κέντρο γιομάτο πράγματα που βρίσκεις στα καλάθια.



Μ'ετούτα και με κείνα, πέρασε η ώρα και σκοτείνιασε. Κάθε βράδυ, το ολυμπιακό πάρκο του Πεκίνου φωταγωγείται σε μία υπερπαραγωγή από ελέκτρικ μπλου και ροζ και κόκκινα μπλιμπλίκια. Που αναβοσβήνουν και αλλάζουν χρώματα. Νιώθεις πως είσαι σε κάποιο βίντεο γκέιμ, πως εγκλωβίστηκες σε ένα υπερμεγέθες φλιπεράκι και πως πρέπει να φας φρουτάκια για να περάσεις την πίστα.



Μερικά μέτρα πίσω από το Λινγκ Λονγκ, υπάρχει μία δεξαμενή νερού που υποτίθεται πως συγκέντρωνε τα βρόχινα ύδατα, τα καθάριζε και τα αξιοποιούσε για τα σιντριβάνια -τύπου περιβαλλοντική ευαισθησία και θινκ γκριν. Δυστυχώς τα λούκια είναι βουλωμένα με σκουπίδια, τα νερά είναι στάσιμα και βρώμικα και η μόνη οικολογική χρησιμότητα της δεξαμενής είναι που φιλοξενεί μερικά εκατομμύρια κουνούπια. Ναι, ελπίζω να θυμήθηκες να ψεκαστείς με την σιτρονέλα σου, διότι σε βλέπω σύντομα πουά.



Τα πολύχρωμα φώτα προσδίδουν μία φαντεζί διάσταση στην όλη εικόνα. Ε δεν σε έφερα τυχαία, τέτοια ώρα εδώ πέρα. Είχα τους λόγους μου! Η "φωλιά του πουλιού" ντύνεται στα πιο φανταχτερά της κιτρινοκόκκινα.
 

Και το Κέντρο Υγρού Στίβου, αλλάζει από μοβ σε βυσσινί. Και ύστερα πράσινο. Και θαλασσί. Και περτικαλί και σιέλ και βεραμάν.



Οι Ολυμπιακοί Αγώνες που φιλοξενήθηκαν στο Πεκίνο, διατηρούν μέχρι και σήμερα το ρεκόρ της υψηλότερης τηλεθέασης παγκοσμίως. Υπολογίζεται πως πέντε δισεκατομμύρια κόσμος παρακολούθησε την τηλεοπτική τους μετάδοση, ήτοι εβδομήντα τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού -συντρίβοντας το προηγούμενο ρεκόρ που διατηρούσε ο Άγνωστος Πόλεμος του Φώσκολου και το Μπράβο Ρούλα.


Αλλά τέτοια ρεκόρς δεν μου κάμουν πλέον εντύπωση. Ίσως γιατί είμαι τζαναμπέτης και θέλω να μετράω τα πράγματα με άλλα κριτήρια. Ίσως γιατί με πετυχαίνεις στα πιο στοχαστικά μου και δεν με συγκινούν πια τα φανταχτερά φώτα. Μήτε οι εφετζίδικες παράτες. Το μέρος ετούτο είναι άψυχο. Είναι γιομάτο, αλλά εντελώς κενό. Εξυπηρετεί πολλά, αλλά τίποτα σημαντικό.

Θα μου πεις, και ήρθαμε μέχρις εδώ για να κάμουμε αυτή τη διαπίστωση; Ναι, ήρθαμε εδώ για να κάμουμε αυτήν ακριβώς τη μικρή, αλλά πολύτιμη διαπίστωση. Πως το δύσκολο δεν είναι να οικοδομήσει κανείς ένα λούναπάρκ και να μπει μέσα. Το δύσκολο είναι να οικοδομήσει τον εαυτό του.

26 σχόλια :

  1. καλημερα με τη τελευταια ρουφηξια του καφε, με ποτισες φαρμακι με τις φωτος, αλλος πλανητης εντελως;
    ο επιλογος ολα τα λεφτα μωρο μου ολα τα λεφτα (για δυο ματια .... δε ξερω τι λεει παρακατω η η γιαγια της ποπ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άλλος πλανήτης, άσωτε. Εντελώς.
      Ένα ξενικό περιβάλλον, γιομάτο προκάτ εντυπώσεις και φώτα από νέον.
      Η ατμόσφαιρα η-λε-κτρι-σμένη, λέξη απ΄τα χείλη μας δεν βγαίνει.... που λέει και η γιαγιά της ποπ.

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Προσπάθησα ο κακομοίρης! Βοηθάει που είμαι και πολυλογάς, βέβαια!
      :)

      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου, Εύα!

      Διαγραφή
  3. Περιέγραψες με τον καλύτερο τρόπο ότι ακριβώς αισθάνεται κάποιος όταν βλέπει αυτό το μέρος πιγκού!
    Ετσι ακριβώς είναι ένα κενό μέρος.
    Οταν δεν έχεις κουλτούρα και κάτι πολύ συγκεκριμένο να πεις καλό είναι να κάθεσαι στην γωνιά σου.
    Καλή η προσπάθειά τους αλλά άδεια!
    Λοιπόν για δείξε μας κανένα κάστρο σε παρακαλώ που τα λατρεύω.
    Θα ήθελα εκτενές ρεπορτάζ για το κάστρο της Ρόδου που το λατρεύω και που θα μπορούσα να μείνω εκει μέσα για πάντα!
    Χαχαχαχα!
    Πολλά φιλιά την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλενα, ακριβώς αυτό: όταν δεν μπορείς να προσδώσεις νόημα και βάθος στα πράγματα, καταλήγεις να σιάχνεις λούναπαρκς.
      Όσο για τα κάστρα, αποτελούν πάντα αγαπημένο τόπικ του πτηνού (που έχει ως χόμπι την ιπποσύνη) και υπόσχομαι να κυριεύσω σύντομα κάποιο. Ή έστω να το επισκεφθώ. :)
      Την καλημέρα μου και πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Πίγκου ,ειμαι ξυπνια απο τις 4.30π.μ ,πώς δεν σε πήρα είδηση ; Άπλωνα ρουχα εκεινη την ώρα μάλλον και μιας και μιλας για ρούχα ,να αφησεις τις κινεζουλες στην ησυχία τους ,να φορανε τα πολύχρωμά τους ,γιατί έτσι ξεφευγουν απο τη μουνταδα και το σταχτοκιτρινοκαφέ της χώρας τους!
    Οι επιλογές στα χρώματα του Jeff Koons είναι καλύτερες δηλαδή; Επειδή το τσίρκο του ήταν στο Παρίσι κι όχι στην Κίνα;;
    Οπως καταλαβαίνεις σήμερα με έπιασε η γυναικεία αλληλεγγύη μου προς τις Κινεζούλες !Μου περνάει γρηγορα ,μην ανησυχήσεις! Κατά τ'άλλα ζηλευω ,αληθινά όμως με τα ταξίδια σου σε αυτές τις χώρες!
    Καλημέρααααααααααααααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει βρε Νάσια. Είπαμε να αφήσεις τα μπλογκς και τα φου μπου να ασχοληθείς λίγο παραπάνω με την οικογένεια, αλλά εσύ το παράκανες!! Ξύπνια από τις 4:30 να απλώνεις ρούχα το χάραμα?! Σε παρακαλώ πολύ μην το συνεχίσεις και πάρει χαμπάρι ο άντρας μου ότι υπάρχουν τέτοιες νοικοκυρές γιατί κάηκα! :)
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
    2. είμαι άρρωστη με πυρετο και βηχα ,γι αυτο ξυπνησα και άρχισα τα πλυντηρια ,σηκωσα και τον ανδρα μου στις 5 για να πλυνω τα σεντονια και να μου φτιαξει το τσάι μου!

      Διαγραφή
    3. Περαστκά!

      Διαγραφή
    4. Αύριο να είσαι καλά γιατί έχουμε να χορέψουμε!

      Διαγραφή
    5. Δεν με πήρες είδηση, Νάσια μου, γιατί το παίζω μουλωχτός τελευταία.
      Όσο για τις Ασίες, νάσαι σίγουρη ότι δεν τελειώνουν έτσι εύκολα τα πηγαίνελα μας εκεί. Ναι, έπεται και συνέχεια. Διότι τελοσπάντων, μιλιούνια οι Κινέζοι -και τόχω βάλει τασκ να τους φωτογραφίσω έναν-έναν.

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      ΥΓ. Tremens, χορούς ακούω!?

      Διαγραφή
  5. Έλιωσα στα γέλια με την παρουσίαση και τα ονόματα (κυρίως) κι έφτασα στο τέλος για να τα ξεχάσω όλα και να προβληματιστώ! Μη σου πω να φύγω και λίγο μελαγχολική! Γιατί έπρεπε να το περιμένω η Χαζέα!
    Αν δεν μας άφηνες το κατιτίς σου για να φιλοσοφούμε όλη μέρα, δεν θα σου ερχόταν καλά!
    Ευτυχώς η άλλη η τρελιάρα από πάνω μου ξύπνησε από τις 4,30 για να απλώσει μπουγάδα!
    Αμ μάθαμε και γιατί άφησε το μπλόκινγκ: αποφάσισε να γίνει καλή νοικοκυρά! αχαχαχα!
    Φιλιά στη μουσουδίτσα( κι ελπίζω να συντονίζεσαι ήδη γιουροβιζιονικά! Σε έχω συστήσει ολούθε να σε διαβάσουν όταν έρθει η ώρα αχαχαχ!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τόχω κακό συνήθειο, airis μου, να τελειώνω με σοβαρό και βαρύγδουπο συμπέρασμα, τύπου ανοίγουμε τα τετραδιάκια και γράφουμε το ηθικό δίδαγμα. Κακό χούι, αλλά θέλω να υπάρχει ένα δια ταύτα στις αναρτήσεις μου. Νάχουν ένα νόημα, να λένε κάτι συγκεκριμένο.

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου! (και όπως είδες, συντονίστηκα γιουροβιζιονικά και ελπίζω να ανταποκρίθηκα στις προσδοκίες και το προμόσιον που μου έκαμες!)

      Διαγραφή
  6. Αυτά τα "μοντέρνα" κατασκευάσματα με αφήνουν παγερά αδιάφορη αφού δεν έχουν να "πουν" τίποτα. Χίλιες φορές καλύτερα τα δικά μας μισογκρεμισμένα κτήρια εκεί στα κέντρα της Αθήνας και τα κάστρα της Β. Ευρώπης που κρύβουν τόσες ιστορίες και κάνουν τη φαντασία να οργιάζει!
    Πάντως οι κινεζούλες συνδιάζουν μοναδικά το παπουτσάκι με το ανάλογο ρούχο και την τσαντούλα. Όχι σαν και μένα που κυκλοφορώ τρικολόρε!! Ιδίως το πεδιλάκι με το σοσονάκι με τρελαίνει! Πρέπει να παρακολουθήσω επειγόντως στυλιστικά μαθήματα μέιντ ιν Τσάινα!! Χαχαχα!
    Φιλιά πολλά πιγκουινάκι και καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει και ο μονδερνισμός το χάζι του, αλλά γενικά θα συμφωνήσω ότι προτιμώ παλαιότερα κτήρια (ας πούμε τα νεοκλασικά) που τα μεγέθη τους ταιριάζουν περισσότερο στην ανθρώπινη κλίμακα και ανταποκρίνονται σε μία γεωμετρία που στα μάτια μου τουλάχιστον, φαίνεται περισσότερο καλαίσθητη.

      Οι Κινεζούλες είναι όντως βέρι βέρι σικ. Και υπόσχομαι να επανέλθω με περισσότερες στιλιστικές προτάσεις από Ασία!

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρες, Ραπουνζέλ μου!

      Διαγραφή
  7. Είχα συστηθεί σε μια από τις επετειακές αναρτήσεις σου αλλά ίσως να είχα χαθεί ανάμεσα στις κοσμικές παρουσίες!

    Δηλώνω ξανά την παρουσία μου και επαναλαμβάνω ότι λατρεύω τις αναρτήσεις της Άπω Ανατολής με τα ευφάνταστα ονόματα των κατοίκων της! Πτηνό, σε παρακολουθώ (bird-watching!) κάνα χρόνο τώρα και βρίσκω το μπλογκ θαυμαστό από πολλές απόψεις. Καλή συνέχεια :)

    Υ.Γ. Πτηνό και εγώ (εξωτικό!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς το Μαραμπού!! Φυσικά και σε ενθυμούμαι και πολύ σε έχω εκτιμήσει! Άλλωστε, τα πτηνά αναμεταξύ μας, πρέπει να μένουμε αλληλέγγυα! "Πτηνά ενωμένα, ποτέ ξεπουπουλιασμένα!" (=γνωστό επαναστατικό σύνθημα)

      Οι αναρτήσεις της Άπω Ανατολής θα συνεχιστούν, οπότε καθόλου μην μου ανησυχείς!

      Πολλά, πολλά φιλιά!


      Διαγραφή
  8. Εξαίρετος για άλλη μια φορά, ανάμεσα στις πλαστικούρες και στα κιτσαριά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν βάλεις και την κουφόβραση που είχε εκείνο το απόγευμα, είναι ν'απορείς που δεν εκτόξευσα χειρότερους μύδρους κατά του Ολύμπικ Γκριν. Που γκριν δεν το λες με την καμία, έτσι πνιγμένο που είναι (μόνιμα) στο νέφος και τη σκόνη.

      Τα φιλιά μου, Τρεμενς!

      Διαγραφή
  9. Καλαμιά στον Κάμπο13 Μαΐ 2015, 2:49:00 μ.μ.

    Τόση κακογουστιά και ακαλαισθησία μαζεμένη, βρε παιδί μου, πονέσανε τα ματάκια μου.
    Δεν υπάρχουν εκεί καλόγουστοι και καλοντυμένοι άνθρωποι ή εσύ το κάνεις επίτηδες και ζουμάρεις στις Κα Ρι Κα Τού Ρες; ;

    Και ναι, το δύσκολο είναι να οικοδομήσεις τον εαυτό σου και το μέσα σου. Γιατί αν το καταφέρεις αυτό, τότε οικοδομείς σωστά και το έξω σου και την αισθητική σου και την καλαισθησία σου (ειδάλλως θα εμφανίζεσαι πχ στο ελληνικό κοινοβούλιο ντυμένος σαν χασάπης, να κόβεις τις μπριζόλες ή σαν λαθροκυνηγός, να πηγαίνεις στο κυνήγι της μπεκάτσας).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, καημένη Καλαμιά μου! Το καλόγουστο και το καλαίσθητο, σπανίζει σε αυτές τις άκρες της υφηλίου. Δυστυχώς για τα ματάκια μας, ευτυχώς για το πτηνούλι. Πούχει άπειρες ευκαιρίες για σχολιασμό και κουτσομπολιό.

      Και ναι, είναι δύσκολο να οικοδομήσει κανείς τον εαυτό του, γι'αυτό και οι περισσότεροι τριγυρνούμε ως κινητά γιαπιά. Σκέψεων, απόψεων και συναισθημάτων.

      Πολλά φιλιά και καλημέρες!

      Διαγραφή
  10. Το πόσο μου αρέσουν τα συμπεράσματα των αναρτήσεών σου δε λέγεται!
    Πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να ξεύρεις, ότι συνήθως η όλη ανάρτηση, γράφεται για το συμπέρασμα και μόνο.

      Πολλά, πολλά φιλιά, μάι ντίαρ Pippi!

      Διαγραφή
  11. Σούπερ αναρτηση,ειλικρινά σα να ειμουν και εγώ εκει,υπέροχο γαλάζιο !!!
    Καλησπέρα ..θέλουμε λίγο από τον χρόνο σου για να μας βοηθησεις με τα βραβεια μας ...
    ΜΠΕΣ ΕΔΩ ΨΗΦΙΣΕ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ http://theacity.blogspot.gr/2015/05/the-city-awards-2015.html ΚΑΙ ΑΝ ΘΕΣ ΑΦΗΣΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΜΕ ΤΟ ΤΙ ΨΗΦΙΣΕΣ.ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΣΤΗΛΕΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙΣ!!!!
    ΥΠΕΡΕυχαριστούμε για τον χρόνο σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάι ντίαρ, andrik, μάλλον κομματάκι έχεις μπερδευτεί στις αναρτήσεις! Που τί φταις κι εσύ; Εδώ εγώ και μπερδεύομαι με τα πηγαινέλα του πτηνού. Στη συγκεκριμένη ανάρτηση, το γαλάζιο δεν τόχουμε, παρά μόνο σε αφίσα.

      Καλή επιτυχία με την ψηφοφορία σας.

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts