Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

Εξ αφορμής: Λαιστρυγόνες και Λωτοφάγοι


Μπορείς να το πεις και διαστροφή, αλλά εχθές καθώς δούλευα το βράδυ στον υπολογιστή μου, έβαλα στο μπαγκράουντ τη συζήτηση της Βουλής με τους πολιτικούς αρχηγούς να ανταλλάσσουν τη συνήθη συνθηματολογία τους και είχα ένα ντεζαβού: ότι ξαναζούσα ολ-όβερ-αγκέν τις αλήστου μνήμης κοκορομαχίες μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας, όπου ο ένας πετούσε σκουπίδια στον άλλον και η αφασική χώρα χειροκροτούσε χαζοχαρούμενα. Που ναι τώρα που το συζητάμε, συνειδητοποιώ πως έπρεπε να είχα προτιμήσει τις συνήθεις μου πλέιλιστς με έργα του Λιστ και του Σοπέν, τα τζαζ και τα σουίνγκ μου -ή έστω τα παπάκια και τους Μαζού εντ δε Ζου, πχιοτικότερες επιλογές θα ήταν, όλες τους!

Ο Μητσοτάκης κατηγόρησε τον Τσίπρα ότι είναι παιδί των καταλήψεων (τρου) και ο Τσίπρας κατηγόρησε τον Μητσοτάκη ότι είναι παιδί της διαπλοκής (όλσο τρου). Μετά κάμαμε όλα τα παιδάκια μία επανάληψη στα γνωστά ζητήματα του Καλογρίτσα, της Άττικα Μπανκ, της Ζίμενς, της λίστας Λαγκάρντ -επιδερμικά, όσο πατάει η γάτα (Ιμαλαϊων;) και απλώς για να περάσουμε το μάθημα και να φύγει από πάνω μας η υποχρέωση. Και σκέφτηκα ξανά ότι μετά από σαράντα τόσα χρόνια μεταπολίτευσης και εφτά χρόνια κρίσης, δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα σε αυτή τη χώρα και το επίπεδο παραμένει απελπιστικά χαμηλό και συνεχώς καθοδικό. Διότι θα μου επιτρέψεις να πω ότι είναι τουλάχιστον γελοίο να έχεις τον Μητσοτάκη σε ρόλο δημόσιου κατήγορου με τα όσα βαραίνουν τον ίδιο, την οικογένεια και την παράταξή του και να σου εμφανίζεται με μία μόνιμη αμνησία για τις ευθύνες των κυβερνήσεων Καραμανλή (μην το πιάσω το θέμα, θα ξημερωθούμε) και Σαμαρά (του πρώτου διδάξαντα της κωλοτούμπας). Και από την άλλη να έχεις τον Τσίπρα σε ρόλο λαϊκού επαναστάτη-καταληψία με την ανενδοίαστη μπουρδολογία προς τους αγανακτισμένους, τη διαρκή διάψευση των όσων έλεγε και συνεχίζει να λέει, την προφανή απουσία σχεδίου, οράματος και ικανοτήτων διοίκησης και τη χρήση των πιο παλιακών μέσων πολιτικής χειραγώγησης.

Επιμένω όμως να λέω ότι το μείζον πρόβλημα δεν είναι πως οι άνθρωποι αυτοί που λένε ανερυθρίαστα χοντράδες και ανεκδιήγητα ψέματα και δεν έχουν την παραμικρή αίσθηση αξιοπρέπειας ή πολιτικής ευθύνης, συνεχίζουν να έχουν στα χέρια τους τις ζωές μας και τις τύχες του τόπου. Το πρόβλημα είναι οι στρατιές των Λωτοφάγων που συνεχίζουν να τους πιστεύουν, να τους χειροκροτούν, να τους δικαιολογούν και να τους συγχωρούν. Σε μία κοινωνία που αποτυγχάνει διαρκώς να διεκδικήσει και να αναδείξει το καλύτερο ή να θέσει υψηλότερα τον πήχη. Σε μία κοινωνία που φαίνεται πως αρέσκεται να ζει με τις ψευδαισθήσεις της, να ζει τις διαψεύσεις της και τις ερωτικές της απογοητεύσεις και ύστερα να γυρεύει ελαφρυντικά για τον εαυτό της, τύπου "εντάξει μωρέ, την είχα δαγκώσει τη λαμαρίνα και δεν ήξευρα τί έκανα", "μπορεί να με φλόμωσε στο ψέμα, αλλά κατά βάθος ήταν καλή ψυχή" και "δεν μετανιώνω που αγάπησα εσένα μόνο".

Κι ύστερα; Σπαταλημένες γενιές, ημι-καταθλιπτικές καθημερινότητες, συμπλεγματικές συμπεριφορές και μία ατελείωτη πικρόχολη κακία. Τη βλέπεις τριγύρω σου, στις παρέες, στις σχέσεις, στους δρόμους, στη δουλειά, στα σόσιαλ μίντια. Διότι η πολιτική γελοιότητα καταφέρνει να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής μιζέριας. Μίας χώρας που αρνείται πεισματικά να απαλλαγεί από τις βολικές ψευδαισθήσεις της και συνεχίζει να πορεύεται δέσμια του χειρότερου εαυτού της.



*Μία αγαπημένη μου φωτογραφία, ένα τραγούδι, μερικές σκέψεις. Εξ αφορμής ή και άνευ. Η σημερινή φωτογραφία προέρχεται από την ανάρτηση "Οι δυσάρεστες επιλογές" και το τραγούδι είναι το "Perfect Illusion" της Lady Gaga.

10 σχόλια :

  1. Εντάξει ! Εκείνο το κάστρο που έλεγες ;Τώρα θέλω να μπω κι εγω μέσα και να με αλυσοδέσεις κιόλας σε περίπτωση που θελήσω να βγω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου έχω κρατήσει ήδη πολυτελές δωμάτιο στον ανατολικό πύργο, με όλα τα κομφόρ! :)

      Διαγραφή
  2. Σπέσιαλ τα εξ αφορμής σου Πίγκου μου!
    Με λίγες αράδες τα είπες όλα!
    Αλήθεια εκείνα τα λωτόδεντρα δεν ξεμένουν ποτέ από καρπούς;
    Για πόσο θα τρώνε ακόμα και θα ξεχνάνε ( οι Λωτοφάγοι;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα λωτόδεντρα είναι εξαιρετικά καρπερά, airis μου! Και επειδής είναι νόστιμα τα φρούτα τους και εύπεπτα, είναι καμπόσοι εκείνοι που τα τρώγουν συστηματικά. :)

      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  3. Οι στρατιές των Λωτοφάγων, Πιγκουίνε, συνεχίζουν να τους πιστεύουν/συγχωρούν /χειροκροτούν κ.λπ., γιατί είναι τα ίδια με δαύτους, οπότε πώς να τους κρίνουν σωστά; Ο κύριος Λωτοφάγος Δεν-είμαι-ρατσιστής-αλλά-κλειδώνω-το-σχολείο-να-μην-περάσουν-τα-προσφυγόπουλα, πόσο διαφέρει από τον κύριο υπουργό Είναι-πανθομολογούμενο-ότι-ο-διαγωνισμός-για-τις-τηλεοπτικές-άδειες-στέφθηκε-με-απόλυτη-επιτυχία; Είναι τρομακτικό το πόσο χρησιμοποιούνται κούφιες λέξεις για να δημιουργήσουν μια πλαστή πραγματικότητα, στην οποία θα πιστέψουν. Έχουν παραιτηθεί από την προσπάθεια - και οι μεν και οι δε- να κάνουν οτιδήποτε για να βελτιωθεί η κατάσταση και απλά μας τρίβουν στη μούρη τη φούσκα τους. Τρομακτικό και απίστευτα εκνευριστικό. "Τίποτα δεν είναι, όλα λέγονται", όπως έγραφε ένας συγγραφέας στη Γερμανία του 1920! Και οι υπόλοιποι νιώθουμε στα χέρια ηλιθίων και αχρείων... Δεν επεκτείνομαι, μη συγχυστώ περισσότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Τίποτα δεν είναι, όλα λέγονται". Έτσι ακριβώς. Σε μία πραγματικότητα εντυπώσεων ζούμε. Όπου όλοι αρνούνται ή αδυνατούν να αντιμετωπίσουν την ουσία και αρκούνται σε μεγαλόσχημες κουταμάρες, φαιδρούς λαϊκισμούς και τακτικές πολιτικής χειραγώγησης.

      Θλιβεροί, άχρηστοι και επικίνδυνοι. Με τις ζωές μας σε ομηρεία.

      Διαγραφή
  4. Τι τα θες πτηνό μου εξαίσιο, δεν έβαζες σε επανάληψη One of Those Things να ξαλαγράρει λίγο η ψυχή σου; Σωσμό δεν έχουμε. Αν δει κανείς στα σοσιάλ τι ανεβάζει και λέγει ο μέσος έλλην πάλι καλά που έχουμε Αλέξη και Κούλη να λες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, Τρεμενς μου. Βλέπω και τι λέει, βλέπω και τι ανεβάζει, βλέπω και τι ψηφίζει ο μέσος Έλλην. Και ναι, πολλαπλές επαναλήψεις του One of Those Things. Να γαληνέψω και να φχαριστηθώ, ο κακομοίρης!

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  5. Χμμμ, δύσκολο θέμα πραγματεύεσαι σήμερα. Τα μαύρα μας τα χάλια. Τα οποία δεν περιορίζονται μόνο στους (εκατόν)τέσσερις τοίχους της Βουλής και των Υπουργείων. Εάν ήταν καλύτερη η κοινωνία μας, θα ήταν καλύτεροι και οι εκπρόσωποί μας. Αλλά αυτοί δεν ήρθαν από άλλον πλανήτη. Από εμάς ξεπήδησαν. Φέρουν τη νοοτροπία του μέσου Έλληνα. Του κοιτάω-μόνο-την-πάρτη-μου, του εγώ-να-είμαι-καλά-και-οι-άλλοι-να-πνιγούν, του δεν-είμαι-ρατσιστής-αλλά-τα-παιδιά-τους-να-μην-έρθουν-στο-σχολείο-των-παιδιών-μου, του ό,τι-υπάρχει-έξω-από-το-σπίτι-μου-μπορώ-να-το-βρωμίζω/καταστρέφω-ελεύθερα-γιατί-δεν-είναι-δικό-μου, κλπ κλπ. Ξέφυγα λιγάκι, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι όσο χολαίνει αυτή η κοινωνία, τόσο δε θα υπάρχουν ικανοί ηγέτες. Δεν ξέρω αν πιάνεις το σκεπτικό μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλαμιά στον κάμπο13 Οκτ 2016, 4:47:00 μ.μ.

    Αν σου συνέβη μόνο μία φορά, δεν είναι διαστροφή.STOP.
    Αν όμως το ξανακάνεις, καλού κακού, πήγαινε αμέσως ή σε ειδικό να το κοιτάξεις ή στο κάστρο που μας έδειξες τις προάλλες, για αποτοξίνωση και διαλογισμό.STOP.
    Φιλάκια. STOP.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts